68

لوله‌های وریدی

|
0 دیدگاه
3

از لوله‌ها و راه‌های تزریق وریدی جهت تجویز داروهای تزریقی، مایعات و حتی مواد غذایی به بدن استفاده می‌شود.

مسیرهای داخل وریدی، لوله‌های نازک و قابل انعطاف پلاستیکی است که از ظرف یا کیسه دارو به یک سوزن یا کاتتر داخل وریدی (یک لوله کوچک قابل انعطاف) که درون ورید قرار دارد، ختم می‌شود.

بعضی بیماران ممکن است یک پورت (شبه یک سکه) دائمی در قفسه سینه یا بازو داشته باشند. از سوزن‌های مخصوص جهت تزریق دارو به این پورت‌ها استفاده می‌شود.

بعضی بیماران کاتترهای دائمی دارند که نیاز به سوزن ندارد.

بعضی داروها از طریق تزریق یکجا به کاتتر تجویز می‌شود. برخی دیگر به‌صورت آهسته و مداوم درون ورید وارد می‌شود. (انفوزیون). سرعت تزریق دارو از طریق یک پیچ روی لوله، گلوله کوچکی که جریان دارو را قطع می‌کند و یا توسط یک پمپ الکترونیکی کنترل می‌شود.

لوله‌های تغذیه‌ای، لوله‌های جهت غذا دادن به بیمار هستند که درون معده یا روده باریک قرار داده

می‌شوند. لوله از طریق بینی یا از جدار شکم وارد معده می‌شود.

اکسیژن از طریق ماسک یا لوله‌ای کوچک جلوی بینی (کانولای بینی) تجویز می‌شود.

ماسک و کانولا از طریق لوله‌هایی به مخزن یا کپسول اکسیژن متصل می‌شود.

تفاوت عمده ما بین این لوله‌ها این است که هرچه از طریق لوله‌های وریدی وارد بدن می‌شود باید برای خودداری از ورود میکروب‌ها به بدن و بروز عفونت، استریل باشد. از این تجهیزات وریدی فقط یکبار استفاده می‌شود. جابه‌جایی آنها باید با احتیاط باشد تا عفونت وارد بدن نشود. بعد از یک‌بار استفاده، این وسایل دور انداخته می‌شود و با وسیله جدید جایگزین می‌شود.

لوله‌های تغذیه‌ای و لوله اکسیژن باید تمیز نگه داشته شوند. ولی نیازی نیست تا استریل باشند. این لوله‌ها تا وقتی توسط یک نفر استفاده می‌شود، می‌تواند بارها استفاده گردد.

جهت شست‌وشوی کیسه لوله تغذیه‌ای، آب و صابون مایع کافی است. بیمارانی که تحت شیمی‌درمانی، درمان آنتی‌بیوتیکی، تغذیه کامل وریدی، تغذیه از طریق لوله یا اکسیژن درمانی در منزل قرار دارند باید مراقبت از لوله‌های متعدد را فرا بگیرند. این کار ممکن است ابتدا مشکل باشد. یک پرستار آموزش دیده ممکن است در این مورد به شما کمک کند. معمولاً شیمی‌درمانی و تزریق خون توسط پرستار در منزل انجام می‌شود. سایر داروها می‌تواند توسط خود شما یا مراقبین تجویز شود. در غیر این‌صورت جهت تجویز دارو برنامه دیگری برایتان تنظیم می‌شود.

محل تزریق را بررسی کنید

مراقب هرگونه حساسیت و درد، قرمزی، سوزش و تورم و گرمی باشید. کم شدن سرعت تزریق داروی وریدی یا ترشح (خونی، زردرنگ یا شفاف) ممکن است نشانه انسداد راه وریدی یا عفونت باشد.
لوله وریدی باید با چسب محکم چسبیده باشد و پانسمان تمیز و خشک باشد.
روزانه درجه حرارت بدن را از نظر وجود تب بالای ۳۸ درجه از دهان کنترل نمایید.

اگر متوجه هر کدام از علائم فوق شدید، پانسمان را بردارید و مشاهدات خود را در محل تزریق وریدی به پزشک اطلاع دهید.
اگر راه وریدی خارج شده یا شروع به خونریزی کرده است بلافاصله با پزشک تماس بگیرید.
از فعالیت­هایی که موجب کشیدن و خارج شدن راه وریدی می­شود اجتناب کنید.
فعالیت روزانه خود را یادداشت کنید.

تغذیه کامل وریدی

پرستار به شما درباره نحوه شروع و اتمام انفوزیون وریدی آموزش می­دهد.
اگر شب­ها انفوزیون را آهسته انجام دهید، در طی روز زمان بیش‌تری خواهید داشت.
اگر با تزریق شبانه به علت نیاز مکرر به اجابت مزاج مشکل دارید، می­توانید این کار را طی روز یا عصر انجام دهید. تزریق باید آهسته باشد.
حلول­های چربی داخل وریدی به‌عنوان قسمتی از تغذیه کامل وریدی ۷-۲ بار در هفته برای جایگزینی اسیدهای چرب ضروری و افزایش کالری دریافتی استفاده می­شود:
محلول‌های چربی می­تواند به محلول تغذیه کامل وریدی اضافه شود.
در بالغین می­توان این محلول­ها را بدون پمپ به کمک نیروی جاذبه تزریق کرد. پرستار درباره چگونگی تنظیم سرعت تزریق دارو و تعداد قطره­ها در دقیقه به شما کمک می­کند.
در کودکان برای انفوزیون این محلول­ها به پمپ نیاز است.
بهتر است اتاقی که در آن تزریق کامل وریدی انجام می­شود نزدیک سرویس بهداشتی باشد تا نیازی به طی فاصله زیای برای دور انداختن پمپ نباشد. شب­ها بهتر است چراغ خواب روشن باشد تا به زمین نیافتید و لوله­ها را خارج نکنید.
بیش‌تر پمپ­ها با باطری کار می­کنند. درباره مدت زمان کار کردن پمپ یا باطری از پرستار و مراقبین سؤال کنید. همیشه باطری کافی برای پمپ در دسترس داشته باشید و چگونگی تعویض آن را یاد بگیرید.
در صورت امکان محل مجزایی را در یخچال (یا یک یخچال دیگر) برای نگهداری محلول‌های وریدی در نظر بگیرید.
سوزن­ها و سرنگ­ها را در یک قوطی خالی فلزی قهوه، یک بطری مواد شوینده و سفیدکننده یا ظرف مخصوص نگهداری سوزن استفاده شده، دور بریزید. این ظروف را از دسترس اطفال وسایرین دور نگه دارید.
همیشه تاریخ انقضای محلول­ها را بررسی کنید.
پرستار ممکن است برای بررسی مواد شیمیایی خون، آزمایش انجام دهد.

تغذیه لوله‌ای

لوله‌های مورد استفاده در تغذیه از طریق لوله می‌تواند کوتاه‌مدت یا درازمدت استفاده شود.
لوله بینی – معده‌ای که از بینی تا معده ادامه دارد کوتاه‌مدت استفاده می‌شود. در مقابل لوله‌های روده‌ای (ژژنوستومی) یا معده‌ای (گاستروستومی) که از طریق جراحی کار گذاشته شده و از جدار شکم خارج می‌شود، برای استفاده طولانی‌مدت است.
تغذیه‌ لوله‌ای بهتر است شب‌ها انجام شود.
بهتر است محلول تغذیه لوله‌ای دمای اتاق داشته باشد. بیش‌تر آنها نیازی به نگهداری در یخچال ندارند.
موقعیت لوله بینی – معده‌ای را طبق دستور پزشک بررسی کنید.
مواد غذایی باید تمام طول لوله را پر کند. حباب‌های هوا را خارج کنید.
کیسه محتوی مواد غذایی را به لوله بینی– معده‌ای، لوله ژژنوستومی و لوله گاستروستومی وصل کنید.
پمپ را در سرعت مشخص تنظیم کنید.
در صورت نیاز مقدار بیش‌تری مایعات غذایی به کیسه اضافه کنید.
پس از اتمام انفوزیون کیسه‌ها و لوله‌ها را با آب بشویید.
در پوش لوله را طبق دستور بگذارید.
تغذیه لوله‌ای به‌جای کیسه می‌تواند توسط سرنگ‌های بزرگ نیز انجام شود. هر روشی را که راحت‌تر هستید انجام دهید.
پوست اطراف محل لوله را روزانه از نظر قرمزی، ترشح و مشکلات پوستی بررسی کنید.
در صورت وجود لوله بینی – معده‌ای به اطراف سوراخ بینی را با وازلین چرب کنید.
چسب لوله بینی – معده‌ای را یک روز در میان عوض کنید. مراقب باشید تا پوست اطراف سوراخ بینی، زخمی، قرمز و دردناک نباشد.
همیشه لوله‌های تغذیه‌ای باید با چسب محکم شوند. اگر لوله از جای خود خارج شده است آن را با چسب محکم کنید و از آن استفاده نکنید. با پزشک یا پرستار تماس بگیرید.
هر روز خود را وزن کنید و نتایج را یادداشت کنید.

اکسیژن

درباره روش و خاموش کردن اکسیژن و تنظیم سرعت آن آموزش ببینید. هیچ‌وقت سرعت اکسیژن را از مقدار تجویز شده بیش‌تر نکنید.
پرستار چگونگی استفاده از ماسک یا لوله بینی را به شما نشان خواهد داد.
به‌جای وازلین از کرم نرم‌کننده بر پایۀ آب روی لب‌ها و صورت استفاده کنید.
اگر لوله بینی باعث خراشیدگی لب فوقانی شما شده است می‌توانید زیر آن تکه کوچکی گاز بگذارید.
همیشه کپسول اکسیژن پر در دسترس داشته باشید. ممکن است به کپسول کوچکی برای خارج از منزل نیاز باشد.
اگر از کپسول اکسیژن استفاده می‌کنید، آن را محکم در جایی قرار دهید تا به زمین نیافتد.
هنگام استفاده از اکسیژن سیگار نکشید و جلوی شعله آتش نروید. دستگاه اکسیژن، کپسول اکسیژن و لوله‌ها را از آتش دور نگه دارید.

مراقبین چه کار می‌توانند بکنند

تا حد ممکن درباره نحوه استفاده از لوله‌ها و سایر وسایل آموزش ببینید تا هنگام نیاز به بیمار کمک کنید.
به بیمار کمک کنید. اوایل هر دو شما در صورت مشارکت در درمان احساس راحتی بیش‌تری می‌کنید.
شماره تلفن پرستار منزل را در دسترس داشته باشید و در صورت نیاز با وی تماس بگیرید.
مطمئن شوید که بیمار در تمام جلسات ویزیت شرکت کند.
مراقب گیجی بیمار به‌خصوص شب‌ها باشید.

در موارد زیر با پزشک تماس بگیرید

وجود قرمزی، تورم، درد و ترشح و گرمی در محل تزریق وریدی یا مسیر دائمی وریدی.
وجود تب بالای ۳۸ درجه از طریق دهان
خونریزی از محل راه وریدی.
عدم توانایی تزریق از راه وریدی یا لوله تغذیه‌ای.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.