258

بای‌پس عروق قلب

|
0 دیدگاه
88635-261869-1408875161

مواد چربی و کلسیم در جدار این عروق رسوب کرده و سبب سختی جدار و تنگی مجرای آنها می‌شوند. چاقی، مصرف دخانیات و بیماری قند این مسأله را تشدید می‌کند.

عمل جراحی

در بای‌پس عروق کرونر با به کار بردن یک رگ از خود بدن، (که به آن اصطلاحا «گرافت» می‌گویند) و پیوند آن به بالا و پایین ناحیه تنگی، راه جدیدی برای عبور خون تعبیه می‌شود. سیاهرگ‌های ساق و ران و هم‌چنین ساعد و بازو، مناسب‌ترین گرافت برای بای‌پس عروق کرونر هستند و برداشتن آنها کاملا بدون ضرر است زیرا رگ‌های بی‌شمار دیگری هستند که وظیفه آنها را انجام می‌دهند.

گاهی جراح ترجیح می‌دهد از سرخرگی که در پشت استخوان جناغ به طرف پایین سیر می‌کند و هم اندازه رگ‌های کرونر است استفاده کند. جراحی عروق کرونر جزو جراحی‌های موسوم به «قلب باز» است، گو این‌که در این عمل حفره‌های قلب باز نمی‌شوند.

برش عمل در جلو سینه و خط وسط از پایین گردن تا بالای شکم داده می‌شود و سرتاسر استخوان جناغ در امتداد همین خط با اره جراحی بریده شده و قفسه سینه از وسط مانند کتاب باز می‌شود و تا آخر عمل با گیره‌های مخصوص باز نگه داشته می‌شود. پس از آن جراح آب شامه دور قلب که مانند یک کیسه دور تا دور قلب را پوشانده است باز کرده و قلب نمایان می‌شود.

در این حالت قلب انقباضات معمولی و ریتمیک خود را دارد و به شدت منقبض و منبسط می‌شود. طبیعی است که با این همه حرکات، انجام عمل ظریف پیوند عروق ناممکن یا بسیار دشوار است. لذا لازم است قلب را از کار انداخته و ساکت کنند تا بتوان کار را به راحتی و با دقت انجام داد.

لازمه این کار وصل کردن بیمار به ماشین قلب و ریه است که هم کار قلب و هم کار ریه را هم‌زمان انجام می‌دهد و می‌تواند تا حدود چهار ساعت کار قلب و ریه را عهده‌دار شود در این حالت خونی که باید وارد قلب شده از آن خارج شود با گذاشتن لوله‌های درشتی به ماشین قلب و ریه هدایت و خون بازگشتی ماشین که حاوی اکسیژن است به سرخرگ بزرگ آئورت برگردانده می‌شود.

پس از پایان پیوند رگ، جراح، قلب را مجددا به کار انداخته و لوله‌های مربوط به ماشین قلب و ریه را خارج می‌کند و پس از اطمینان از کنترل خونریزی دو نیمه استخوان جناغ را با بخیه‌های محکم سیمی مجددا به هم متصل می‌کند و زخم در دو لایه دوخته می‌شود. معمولا یک یا دو لوله لاستیکی شفاف به کلفتی انگشت در زیر استخوان جناغ قرار داده می‌شود تا خونابه و ترشحات این محل را کاملا خارج کند.

این لوله‌ها روز اول یا دوم پس از عمل خارج می‌شوند. پس از پایان عمل بیمار به کمک داروهای مخدر آرام نگه داشته شده و لوله تنفسی که در نای قرار داده شده است به ماشین تنفس مصنوعی وصل می‌شود تا در طول شب اول به تنفس کمک کرده و استراحت نسبی برای قلب ایجاد کند.

این لوله صبح روز بعد با نظر جراح و متخصص بیهوشی خارج می‌شود. در همین روز رژیم خوراکی سبکی را شروع کرده و بیمار به کمک پرستاران حرکات و نرمش اندام‌ها را شروع می‌کند.

 

4 پسندیده شده
دانیال میکائیلی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.