62

«تودلی» های کلیه

|
0 دیدگاه
2

نام توده یا تومور برای اغلب ما رعب انگیز و نگران کننده است.

همه توده ها خطرناک نیستند و تعداد زیادی از آنها حتی به جراحی هم نیازی ندارند و فقط پیگیری و معاینات روتین کفایت می کند.

تومور های کلیه چه هستند و چند نوع دارند

این توده ها به دو دسته عمده تقسیم می شوند؛ خوش خیم و بدخیم. تومور ها توده هایی اضافی در یک نقطه از بدن هستند که شروع به رشد می کنند. این توده ها منشأ بافتی گوناگون و براساس آن نیز نام های گوناگونی دارند . ولی تومور های بدخیم اهمیت زیادی دارند و تفاوت آنها با خوش خیم ها مهم است. زیرا همان طور که از نامش پیداست، خطرناک بوده و هر چه زودتر باید رشد آن متوقف شود.

آیا تومور های خوش خیم هم انواعی دارند

بله، سردسته تومور های خوش خیم کیست های کلیه هستند که درواقع تومور محسوب نمی شوند. بلکه همان کیسه های حاوی مایع هستند که هیچ خطری برای کلیه ندارند. شیوع کیست ها با افزایش سن بالا می رود. از دیگر تومور های خوش خیم آنژیومیولیپوماست. این تومور از عروق، بافت ماهیچه ای و بافت چربی تشکیل شده است.گاه این توده ها تنها هستند و گاه چند توده با همین ماهیت در نقاط مختلف کلیه پدید می آید.

آنژیومیو لیپوما نیز خوش خیم است. آدنوما نیز تومور خوش خیم دیگری است که قطری کمتر از سه سانتی متر دارد و شیوع آن در مردها بیشتر است. آنکوسیتوما تومور یا توده متراکمی است که در کلیه وجود دارد و براحتی با سی تی اسکن و ام آرآی قابل تشخیص است. برخی از این توده ها باید خارج شوند و خوشبختانه دوباره عود نمی کنند یا اگر عود کنند، مشکل خاصی ایجاد نمی کنند.

انواع بدخیم کدامند

مهم ترین تومور بدخیم، کارسینوم سلول کلیه است که نام اصلی آن هایپر نفرو ماست. نفرو بلاستوم (بیشتر در کودکان دیده می شود )و سارکوما از دیگر انواع تومور های بدخیم هستند.

تشخیص آنها از هم چگونه است

تومور ها در پنجاه تا هفتاد سالگی شیوع بیشتری دارند و ابتدا ممکن است کاملا بی علامت باشند. تومور های بدخیم از بیماری های مهم کلیه محسوب می شود که ۲ تا۴ درصد از بیماری های کلیه را تشکیل می دهد. شیوع در مردان ۶۰ درصد بیش از زنان است.

چه علائمی ممکن است داشته باشد

درد در ناحیه پهلو،احساس درد و فشار در ناحیه شکم، احساس پری در پهلوها، وجود خون در ادرار، تب، سردرد، کاهش وزن قابل توجه و فشار خونی که به طور ناگهانی بالا می رود از علائم شایع بدخیمی است. گرچه ممکن است تا مدت ها علائم بیمار خیلی غیراختصاصی باشد.

 علت بروز بیماری

علت ها متعدد هستند. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند. مصرف دخانیات (۲۵ تا ۳۰ درصد مبتلایان سیگاری هستند)، چاقی، افرادی که در معرض پنبه نسوز یا ترکیبات کادمیومی هستند یا با مشتقات نفت سر و کار دارند. بیمارانی که دیالیز می شوند. (اگر دیالیز به مدت طولانی باشد کیست های اکتسابی به وجود آمده و احتمال بروز تومور های کلیه ۳۰ برابر بالاتر می رود) در بیماران پیوندی و بیمارانی که سابقه یک بار ابتلا به تومور را دارند نیز احتمال پدید آمدن تومور بیشتر است و عوامل ژنی هم موثرند.

آیا این بیماری قابل پیشگیری است

مهم ترین راه برای جلوگیری از بدخیمی ها، داشتن زندگی سالم است. سیگار نکشیدن، شغل سالم، رژِیم غذایی سالم همراه با ورزش و کاهش وزن خیلی مهم است.

راه های تشخیصی کدامند

سونوگرافی یکی از ابزارهای مهم برای تشخیص وجود توده است. مثلا اگر در سونوگرافی کیستی دیده شود که جدار ضخیم یا دیواره داشته باشد، سوال برانگیز است و حتما باید از روش های دیگری مانند سی تی اسکن استفاده شود. تست های آزمایشگاهی نیز کمک کننده است. اگر وجود توده بدخیم ثابت شود، مرحله بعدی بررسی از نظر درگیری در سایر ارگان هاست. بررسی از نظر قفسه سینه، کبد، استخوانها، مغز و… است.

چگونه درمان می شود

درمان آن جراحی است؛ یعنی با توجه به درگیری کلیه، جراح تصمیم می گیرد. توده ابتدا باید خارج و به آزمایشگاه آسیب شناسی فرستاده شده و نوع و درجه بندی آن معین شود. براساس شدت درگیری، درمان نیز متفاوت است.

شانس بهبودی بیماران چقدر است

شانس بهبودی متفاوت است. هر چقدر تومور زودتر تشخیص داده شود و بیمار زودتر درمان را آغاز کند، ۹۵ درصد احتمال بهبودی نیز بیشتر می شود، ولی با پیشرفت بیماری شانس بهبود کمتر می شود.

بعد از جراحی چه نکاتی در نظر گرفته می شود

گاه جراح برای جلوگیری از پیشرفت بیماری به ناچار کلیه را همراه با توده خارج می کند. این بیماران مجبورند با یک کلیه زندگی کنند و طبیعی است که ملاحظات و مراقبت های بیشتری باید برای این بیماران در نظر گرفته شود.برخی بیماران نیز به دلیل گسترش بیماری به شیمی درمانی یا رادیوتراپی نیاز پیدا می کنند.

آیا بعد از درمان تکمیلی این احتمال وجود دارد که دوباره بیماری در کلیه مقابل دیده شود

بیماران باید بعد از درمان نحوه زندگی و عادات غلط خود را اصلاح کنند و مدام تحت نظر پزشک بوده و سونوگرافی یا سی تی اسکن انجام دهند زیرا ۲۰ تا ۳۰ درصد افرادی که تومور های بدخیم دارند، ممکن است دوباره کلیه مقابلشان نیز دچار همان بیماری شود. ۶۰ الی ۷۰ درصد در دو سال اول عود دیده می شود. ولی بعد از گذشت ده سال احتمال عود بشدت کاهش می یابد.

وقتی کلیه خارج می شود، چه پیامدی می تواند برای بیمار داشته باشد

بیماران تک کلیه ای ممکن است در معرض پرفشاری خونی قرار گیرند یا دچار دفع پروتئین شوند. این موارد مهم است و باید برطرف شود.

تومور های خوش خیم 

کیست ها شایع ترین توده های خوش خیم هستند و اگر فردی بعد از ۵۵ یا ۶۰ سال فقط یک کیست با دیواره صاف و منظم داشته باشد، پیگیری ساده با سونوگرافی کافی است. کیست حتی خارج هم نمی شود. اگر کیست در سونوگرافی های سریالی افزایش حجم زیادی نداشت یا مشکوک نبود، اقدامی نمی کنیم. بندرت ممکن است کیست ها با پرفشاری خونی توام شوند. گاهی هم باعث دیده شدن خون در ادرار می شوند.

در این موارد درمان لازم است.البته در مواقعی که تعداد کیست ها زیاد باشد، مثلا فردی که بیش از ۵۵ سال دارد و در هر کلیه اش چهار کیست یا بیشتر وجود داشته باشد، بیماری پلی کیستیک مطرح می شود. کلیه های پلی کیستیک یکی از علل نارسایی کلیه محسوب می شود. بیمار باید تحت نظر باشد و داروهای مناسبی که در کوچک کردن کیست موثر است تجویز می شود.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.