80

تقسيم بندی بالينی عفونت های ادراری

|
0 دیدگاه
1

عفونتهاي سيستم ادراري از بيماريهاي شايع بوده كه ميتواند مردان و زنان را در تمام سنين مبتلا نمايد. 

حدود ۳۰ درصد خانمها تا سن ۲۴ سالگي حداقل به دليل يك اپيزود عفونت ادراري نيازبه درمان پيدا ميكنند و حدود نيمي از خانمها در طول عمر خودعلايم مربوط به عفونت ادراري را تجربه ميكنند. سيستم ادراري به صورت معمول استريل و فاقد باكتري است ولي باكتريهاي كلونيزه شده در ناحيه پرينه كه عمدتا باكتريهاي موجود در ركتوم هستند از راه مجراي ادراري وارد مثانه ميشوند.

در شرايط معمول مكانيسمهاي دفاعي مانع رشد و تكثير باكتريها و بروز عفونت ادراري ميگردد. در شرايطي كه يا تعداد باكتريهاي وارد شده ويا شدت بيماريزايي آنها زياد باشد و يا قدرت دفاعي سيستم ادراري كاهش يافته باشد عفونت ادراري ايجاد مي شود.تعاريف عفونت ادراري يك پاسخ التهابي اوروتليوم به تهاجم باكتري است كه معمولاً همراه باكتريوري و پيوري است.

باكتريوري به وجود باكتري در ادرار كه به طور طبيعي بدون باكتري است اطلاق مي گردد. بايد توجه داشت كه وجود باكتري درادرار هميشه به معناي وجود باكتري در يوروتليوم سيستم ادراري نميباشد. گاها” عليرغم وجود باكتري در يوروتليوم باكتريوري ديده نميشود و گاها” باكتريوري به دليل آلودگي ادرار ديده ميشود.

پيوري به وجود گلبولهاي سفيد خون در ادرار گويند و عموماً نشانه پاسخ التهابي اوروتليوم به تهاجم باكتري است. باكتريوري بدون پيوري اشاره به كلونيزه شدن باكتري در سيستم ادراي دارد تا عفونت. در پيوري بدون باكتريوري ارزيابي از نظر سل،سنگهاي سيستم ادراري و يا بدخيمي ها بايد مدنظر باشد.

سيستيت عبارت است از پاسخ التهابي مثانه به ورود باكتري كه با علايم باليني ديزوري، فركوئنسي، اورجنسي و درد سوپراپوبيك مشخص ميگردد. علايم فوق براي سيستيت باكتريال اختصاصي نبوده و در عفونتهاي مجرا، واژن و نيز در بيماريهاي التهابي غيرعفوني مثانه ديده ميشوند.پيلونفريت حاد عبارت است از التهاب سيستم ادراري فوقاني بدنبال ورود باكتري كه با علايم باليني تب، لرز و درد فلانك مشخص ميگردد. درد فلانك از علايم ضروري جهت تشخيص پيلونفريت حاد بوده و بجز در موارد بيماران مبتلا به آسيبهاي نخاعي و يا سالمنداني كه قادر به لوكاليزه نمودن درد نيستند، در تمام موارد پيلونفريت حاد ديده ميشود.

پيلونفريت مزمن به تغييرات ايجاد شده در كليه ها ثانويه به عفونتهاي قديمي اطلاق ميگردد. اين تغييرات شامل كاهش ضخامت پارانشيم كليه، ايجاد اسكار منطقه اي بر روي يك ويا تعدادي از كاليسها همراه با تغييرات در نماي كاليس ميباشد. بايد در نظرداشت كه پيلونفريت مزمن يك توصيف مورفولوژيك است كه با تصويربرداري مشخص ميگردد و به معناي وجود باكتري در سيستم ادراري نميباشد.و يا پيچيده (Uncomplicated) عفونتهاي سيستم ادراي بسته به وجود و يا عدم وجود عوامل مخاطره آميز به دو دسته ساده تقسيم ميشوند.

(Complicated)عفونت ساده ادراري كه بيشتر در خانمها ديده ميشود عبارت است از يك اپيزود عفونت در بيمار سالمي كه داراي سيستم ادراري نرمال از جهت ساختاري و عملكردي ميباشد. زماني كه عفونت ادراري در بيماري اتفاق بيافتد كه يا سلامت جسماني طبيعي ۲گفته Complicated نداشته باشد و يا سيستم ادراري وي از جهت ساختاري و يا عملكردي نرمال نباشد به آن عفونت ادراري ميشود.

 عوامل مخاطره آميز 

اختلالات آناتوميك يا عملكردي سيستم ادراري

عفونت ادراري در جنس مذكر

حاملگي

عفونت ادراري در بيماران مسن

ديابت

ضعف سيستم ايمني

عفونت ادراري در بچه ها

درمان اخير آنتي بيوتيكي

وجود كاتتر فولي مجرا

عفونتهاي اكتسابي از بيمارستان

وجود علايم به مدت بيش از ۷ روز در زمان مراجعه

دستكاريهاي سيستم ادراري

تقسيم بندي باليني عفونت هاي ادراري

يك عفونت ادراري از جهت زمان پيدايش نسبت به عفونتهاي ادراري قبلي به چهار شكل باليني زير ديده مي شوند:

زماني است كه فرد براي اولين بار مبتلا به عفونت ادراري ( First or Isolated infection) اولين مورد عفونت ادراري شده است .

زماني است كه با وجود درمان ، باكتري از بين نمي رود و حال عمومي (Unresolved infection) عفونت برطرف نشده بيمار نيز بهتر نميشود.

در اين موارد ممكن است يكي از علل زير عامل عدم پاسخ باشد

۱- ميكروب به داروي انتخابي مقاوم است .

۲- انتخاب آنتي بيوتيك درست بوده ، ليكن در طول درمان ، گونه هاي مقاوم به وجود آمد ه است .

۳- از اول مسئول عفونت ،دو نو ع ميكروب بوده است كه با درما ن، ميكروب حساس از بين رفته ولي ميكروب مقاوم تكثير يافته است .

۴- نارسايي كليه و آزوتمي كه در اين حالت دارو به طور موثر در ادرار تغلي ظ نمي شود.

۵- سنگ شاخ گوزني بزرگ .

۶- پيدايش آبسه داخل و اطراف كليه .

۷-ايجاد عفونت در زمينه انسداد.

زماني است كه بعد از شروع درمان ، باكتريوري از بين رفته و علائم باليني نيز (Bacterial persistence) 3 عفونت باقيمانده بهبود يافت ه است ، ليكن پس از درمان ، مجدداً كشت ادراري بيمار با همان ميكروب مثبت مي شود.

علت اين پديده باقي ماندن ميكروب در قسمتي از سيستم ادراري است كه نفوذ آنتي بيوتيك ها به آنجا كاف ي نيست. مانند 

۱- سنگ هاي عفوني

۲- پروستاتيت مزمن

۳- كليه هاي آتروفيك عفوني

۴- فيستول هاي ادراري

۵- ناهنجاريهاي مادرزادي سيستم ادراري

۶- وجود جسم خارجي در سيستم ادراري

۷- ديورتيكول مجرا و عفونت هاي غدد جانبي مجرا

۸- باقيماندة حالب بعد از برداشتن كلية معيوب بخصوص در صورت وجود

ريفلاكس

زماني است كه سوابق بيمار حاکي از ابتلاي مكرر به عفونت هاي ادراري است كه (Recurrent infection) عفونت راجع هر كدام با درمان به طور كامل بهبودي يافته است . اغلب عفونت هاي عود كننده بخصوص در خانم ها، ابتلاي مجدد است. عفونت مجدد در مردان ناشايع است مگر اختلالات زمينه اي سيستم ادراري وجود داشته باشد .

عبارت است از استفاده از آنتي بيوتيك جهت پيشگيري از پيدايش (Antimicrobial Prophylaxis) پيشگيري آنتي بيوتيكي عفونت جديد دربيمارانيكه عفونتهاي راجعه سيستم ادراري پيدا ميكنند. بايد مراقب بود كه اين اصطلاح با واژه سركوب آنتي اشتباه نشود. اصطلاح دوم براي مواردي بكار ميرود كه عفونت اوليه قابل ريشه كن (Antimicrobial Suppression) بيوتيكي كردن نميباشد و از آنتي بيوتيك صرفا” براي پيشگيري از رشد و تكثير باكتري استفاده ميشود. همچنين وازه پيشگيري آنتي بيوتيكي در جراحي به معناي جلوگيري از عفونت بدنبال عمل جراحي ميباشد.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.