217

تنگی کانال نخاعی کمر

|
0 دیدگاه
back_pain-jpeg

در ابتدا لازم به ذکر است که دو نوع تنگی نخاع داریم: تنگی نخاع گردنی و تنگی نخاع کمری.

هرچند که تنگی کانال نخاعی در کمر بیشتر است اما تنگی کانال در گردن عوارض و خطرات بیشتری دارد که در ادامه به آنها اشاره خواهد شد. در تنگی کانال نخاعی در کمر، ریشه اعصاب نخاعی در قسمت تحتانی کمر دچار فشار می شود که در نتیجه آن سبب علایم سندرم سیاتیک از قبیل: گزگز، مورمور، ضعف و بی حسی در اندام تحتانی می شود که مسیر انتشار آن از قسمت تحتانی کمر، باسن، ران، ساق و پاشنه پاها می باشد.

در نتیجه تنگ شدن فضاهای ستون فقرات، نخاع و اعصاب تحت فشار قرار می‌گیرند و عارضه تنگی کانال نخاعی بروز می‌یابد. در حدود ۷۵% از موارد تنگی کانال نخاع در کمر (مهره‌های کمری) رخ می‌دهد. لازم به ذکر است که در اکثر موارد، تنگ شدن کانال نخاعی به ریشه اعصاب فشار می‌آورد که این امر به نوبه خود به درد پشت پا می‌انجامد. میدانیم که نخاع در درون کانال استخوانی قرار دارد که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها تشکیل شده است. اگر به دلایلی این کانال تنگ شود فضای مورد نیاز نخاع کم شده و به آن فشار وارد میشود.

این فشار همچنین به اعصابی که از نخاع خارج شده و به اندام تحتانی میرود وارد گشته که موجب بروز علائم بیماری میشود. کانال نخاعی در هر قسمتی از مسیر خود میتواند تنگ شود. این تنگی در ستون فقرات گردنی و یا کمری علائم متفاوتی دارد.

هرکدام از این مهره های ستون فقرات زواید استخوانی دارند که سبب حفظ استحکام ستون فقرات و کانال نخاعی می شوند. هر تنه مهره استخوانی و ضمایم آن به همراه دیسک بین مهره ای آن یک سگمان ستون فقرات نامیده می شود. کل سگمانها بر روی یکدیگر کانالی را جهت نزول اعصاب نخاعی از مغز به پایین و همچنین منافذی در کنار هر سگمان جهت خروج اعصاب مربوطه آن ناحیه از کانال نخاعی فراهم می کنند.

همچنین کل نخاع در مسیر توسط پرده ی مغزی نخاعی نیز محافظت می شود. کل سگمانها بر روی یکدیگر کانالی را جهت نزول اعصاب نخاعی از مغز به پایین و همچنین منافذی در کنار هر سگمان جهت خروج اعصاب مربوطه آن ناحیه از کانال نخاعی فراهم می کنند. همچنین کل نخاع در مسیر توسط پرده ی مغزی نخاعی نیز محافظت می شود، در صورتی که این فضا کم شود باعث فشار روی نخاع می شود و فرد مبتلا به عنوان تنگی کانال نخاع کمر می شود.

علت

دلایل گوناگونی را می‌توان برای تنگی کانال نخاعی برشمرد که بعضی از آنها عبارت‌اند از:

بالا رفتن سن: رباط‌های (لیگامان‌های) بدن (بافت‌های اتصال دهنده محکم بین استخوان‌های ستون فقرات) در نتیجه پا به سن گذاشتن ضخیم می‌شوند. خارها (زائده‌های کوچک) روی استخوان‌ها و داخل کانال نخاعی ایجاد می‌شوند و دیسک‌های محافظ بالشتک مانند قرار گرفته بین مهره‌ها نیز به تدریج تحلیل می‌روند و متلاشی می‌شوند. درهم شکستن مفاصل فاست (سطح‌های صاف روی هر یک از مهره‌های تشکیل دهنده ستون فقرات) نیز شروع می‌شود. تمام این عامل‌ها به تنگی کانال نخاعی می‌انجامند.

آرتروز: استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید دو گونه از آرتروز ستون فقرات و تأثیرگذار بر این بیماری هستند.

وراثت: اگر کانال نخاعی از بدو تولد بسیار کوچک باشد، علائم تنگی کانال نخاعی در نخستین سال‌های دوره جوانی بروز می‌یابد. بدشکلی‌های ساختاری مهره‌های درگیر می‌تواند موجب تنگ شدن کانال ستون مهره ها بشود. به این نوع از بیماری تنگی کانال نخاع مادرزادی کمر می گویند.
ناپایداری ستون فقرات یا اسپوندیلولیستزیس (لغزش مهره): لغزیدن رو به جلوی یک مهره روی مهره دیگر می‌تواند تنگی کانال نخاعی را به دنبال داشته باشد.

تومورهای ستون فقرات: زائده‌های غیرطبیعی بافت نرم به واسطه‌ی ملتهب ساختن یا رشد بافت داخل کانال نخاعی مستقیماً بر آن تأثیر می‌گذارد و گاهی اوقات به باز جذب استخوان (از بین رفتن استخوان به دلیل فعالیت بیش از اندازه سلول‌های استخوانی خاص) یا جایگزینی استخوان و فروپاشی نهایی ساختار حمایت کننده ستون فقرات و تنگی کانال نخاعی می‌انجامد.

ضربه یا تروما: تصادف و صدمه دیدن یا باعث از جا در رفتن ستون فقرات و کانال نخاعی می‌شود یا به شکستگی‌های ناگهانی و انفجاری‌ می‌انجامد که در پی آن، تکه‌های استخوان به درون کانال نخاعی نفوذ می‌کنند و باعث تنگی کانال نخاعی می شود.

0 پسندیده شده
دانیال میکائیلی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.