71

روشهای انتقال باكتری به سيستم ادراری

|
0 دیدگاه
2

اغلب باكتريها با اتصال به لايه موكوسي مجراي ادراري مسير بالا رونده به سمت مثانه را طي ميكنند. 

Ascending Route -1 مسير بالا رونده

این روند در بیماراني كه كاتتر فولي مجرا دارند و نيز در خانمهايي كه از عوامل كشنده اسپرم (براي پيشگيري از بارداري) استفاده ميكنند تشديد ميگردد.همچنين باكتريها ميتوانند اين مسير بالارونده را از مثانه تا كليه ادامه دهند. براي اين كار لزومي به وجود ريفلاكس ادراري شناخته شده قبلي از مثانه به حالب نيست زيرا التهاب ناشي از حضور باكتري در مثانه تغييرات كافي براي انتقال باكتري از مثانه به حالب را ايجاد ميكند.

Hematogenous Route -2 مسير انتقال خوني

انتشار خوني باكتري به سيستم ادراري ناشايع است. از مثالهاي اين روش ميتوان به انتقال باكتري استافيلوكوك اورئوس ازعفونتهاي پوستي به سيستم ادراري اشاره كرد.

Lymphatic Route-3 مسير انتقال لنفاوي

از مثالهاي اين روش بسيار نادر ميتوان به درگيري سيستم ادراري در موارد عفونتهاي شديد دستگاه گوارشي و يا آبسه هاي خلف صفاقياشاره كرد.

عوامل ميكروبي مسبب عفونت در سيستم ادراري

اغلب موارد عفونتهاي سيستم ادراري توسط باكتريهايي ايجاد ميگردند كه جزو فلور ميكروبي روده يا واژن ويا پوست ناحيه پرينه و بعد از آن ساير آنتروباكترها نظير پروتئوس و كلبسيلا هستند. از E. coli هستند. شايعترين باكتري عامل عفونتهاي ادراري باكتريهاي گرم مثبت ميتوان به استافيلوكوك ساپروفيتيكوس و يا استافيلوكوك اورئوس اشاره كرد. بياكتريهاي نادرتر مانند سيتروباكتر و سراتيا و سودومونا و پرويدنسيا بيشتر در عفونتهاي بيمارستاني ديده ميشوند. باكتريهاي بيهوازي در برخي عفونتها مثل سيستيت آمفيزماتو و عفونتهاي اسكروتال و پروستاتيك و يا آبسه هاي پري نفريك در همراهي با ساير باكتريها ديده ميشوند.

تشخيص

تشخيص عفونت ادراري با آناليز نمونه ادرار مطرح شده و با انجام كشت اداري ثابت ميگردد. در مراحل ابتدايي عفونت كه هنوز باكتريها به ميزان كافي تكثير پيدا نكرده اند و نيز در شرايطي كه ادرار به دليل مصرف مايعات فراوان رقيق ميباشد ممكن است آناليز و كشت ادرار به صورت كاذب منفي باشد. همچنين آلودگي نمونه ادرار با باكتريهاي ناحيه پرينه ميتواند كشت و آناليز ادرار را به صورت كاذب مثبت كند. دقت تشخيصي آزمايشات كشت و كامل ادراري شديدا” بستگي به روش جمع آوري نمونه ادراري دارد.

روشهاي جمع آوري نمونه ادراري

۱- نمونه برداري سوپراپوبيك:
روش دقيق و مطمئني است و ديدن حداقل باكتري نيز نشانه بيماري است . مورد استفادة مطلوب آن در بچه هاي زير دو سال ،افرادپاراپلژ ي و خانم هايي است كه در تصميم گيري در مورد وجود عفونت ادراري در آنان دچار ترديد هستيم .

۲- تهیه نمونه با سوند مجرا:
در اين روش احتمال آلودگي اندك بود ه و مقادير مساوي يا بيشتر از ۱۰۰ باكتري در ميلي ليتر ادرار، نشانه عفونت است . اشكال اين روش اين است كه گاهي باعث انتقال ميكروب به مثانة افرادي كه عفونت ادراري ندارند، مي شود. سونداژ مجرا در خيلي از خانمها مفيد است اما سونداژ بيماران مرد براي تهيه نمونه ادرار جهت كشت نابخشودني است.

۳- نمونهاي كه بيمار خودش ادرار مي كند:
اين روش مرسوم ترين و عملي ترين روش تهية نمونه ادرار است . در آقاياني كه ختنه نشده اند بايد پره پوس كنار زده شود و گلانزبا آب و صابون تميز گردد. سپس نمونه ابتدايي ادرار به عنوان نمونه مجرا دور ريخته شده و نمونه وسط ادراري جهت آناليز و كشت۵جمع آوري گردد. در آقايان ختنه شده نياز به آمادگي خاصي نميباشد. اگر فرد مورد آزمايش خانم است ، بايد به او آموزش داده شود كه لب هاي فرج را كنار زده و ناحيه پري يورترال را با آب و صابون تميز نمايد و سپس نمونه وسط ادرار را جمع آوري كند.

نمونه تهيه شده جهت كشت ادراري بايد سريعا” در يخچال قرار داده شود و طي حد اكثر ۲۴ ساعت كشت داده شود. از سال ها قبل ۱۰۵باكتري در ميلي ليتر ادرار دفع شده را به عنوان كشت مثبت پذيرفته اند. در خانم هاي داراري علائم باليني عفونت ادراري ،ممكن است فقط ۱۰۰ باكتري در هر ميلي ليتر ادرار شمارش شود. علت اين پديده شايد تخلية زود به زود مثانه و عدم فرصت براي تكثير باكتري ها باشد.

تفسير آزمايش كامل ادرار در عفونت هاي سيستم ادراري ۲۰۰۰ سانترفيوژ rpm براي انجام آزمايش آناليز ادرار لازم است حدود ۵ تا ۱۰ ميلي ليتر از ادرار براي مدت ۵ دقيقه با سرعت شود. مقدار ادراري كه در ميدان ميكروسكوپي با بزرگ نمايي زياد مطالعه مي شود ۳۰۰۰۰ ۱ ميلي ليتر حجم دارد. بنابراين در هرميلي ليتر ادرار بايد حداقل ۳۰۰۰۰ يا بيشتر باكتري وجود داشته باشد تا در ميدان ميكروسكوپي مذكور يك عدد از آ ن ديده شود.

همچنين بخصوص در خانمها مقادير قابل توجهي لاكتوباسيل و كورينه باكتري و باسيل هاي بي هوازي از واژن با ادرار مخلوط مي شوند كه افتراق آنان با ميكروبهاي سيستم ادراري جز با كشت ميسر نيست . اگر تعداد زيادي سلولهاي اپي تليال اسكواموس در آزمايش وسط ادرار ديده شود ، اعتبار اين آزمايش زير سوال مي رود . مشاهدة گلبول هاي سفيد در ادرار ميتواند نشان دهنده عفونت باشد، ليكن در بيماريهايي نظير سل ، سنگ هاي ادراري ، عفونت هاي غيرباكتريال ، گلومرولونفريت و سيستيت بينابيني ،مقادير قابل توجه گلبول سفيد در ادرار ديده مي شود.

در يك نمونه ادرار پيوري زماني است كه بيش از ۱۰ تا گلبول سفيد در از ادرار ديده شود. نبودن پيوري تشخيص عفونت ادراري را زير سوال ( HPF ميلي متر مكعب ( معادل ۲ گلبول سفيد در هرمي برد تا اينكه نتايج كشت ادرار آماده شود. خلاصه اين كه ديدن باكتري و گلبول سفيد در آزمايش ادرار مي تواند علامتي از عفونت ادراري باشد، ليكن براي تأييد تشخيص ، وجود كشت مثبت الزامي است .

۴۰% موارد عفونت مثانه پيدا مي شود و در موارد ديگر سندر مهاي همراه سوزش ادراري ناشايع -% هماچوري ميكروسكوپي در ۶۰ است.تصوير بردار ي تشخيصي در عفونت هاي ادراري مطالعات راديولوژيك در بسياري از عفونت هاي ساده و بي عارضه لازم نيست؛ ليكن در بعضي موارد مي تواند راهنماي تشخيصي ودرماني باشد. برخي از اين موارد عبارتند از:

سابقة سنگ بخصوص سنگ هاي عفوني

احتمال انسداد حالب در اثر تنگي و يا تومور

سابقه قبلي ناهنجاريهاي مادرزادي

اختلالات عصبي مثانه

عدم پاسخ به آنتي بيوتيك بعد از ۶ ۵ روز درمان

كليه هاي پلي كيستيك در بيماران دياليزي و يا نارسايي پيشرفتة كليه

عفونتهاي غير معمول نظير پروتئوس ، كلبسيلا، پسودوموناس قارچها و سل

ديابت شيرين وساير مواردي كه بيمار را مستعد نكروز پاپي ميكند نظير بيماري سيكل سل و استفاده بيش از حد آنالژزيك ها بيماري كه در يك پيلونفريت ساده بعد از ۶ الی ۵ روز درمان آثار بهبودي از خود نشان نمي دهد، احتمال دارد در او آبسة داخل كليه و يا اطرا ف كليه به وجود آمده باشد. در كليه هاي پلي كيستيك كه با دياليز درمان مي شوند، اگر چنانچه عفونت عارض شود، شانس پيدايش آبسة اطراف كليه زياد است و بالاخره در ديابتي ها به دليل احتمال پيدايش پيلونفريت آمفيزماتو و نكروز پاپيلري ، مطالعات راديولوژيك ضرورت دارد.

روشهاي تصوير برداري

مطالعه ساده اي است که مي تواند سنگ هاي حاجب ، تصوير گازهاي شكم و :(KUB) عكس سادة شكم با آمادگي كلسيفيكاسيون ها را نشان دهد. محو شدن ساية پسواس كه در آبسه هاي كليه و اطراف كليه ديده مي شود، با اين كليشه قابل بررسي است .در عفونت هاي مشكل ضروريست و اطلاعات باارزشي را از نظر (IVP) پيلوگرافي بوسيله تزريق وريدي ماده حاجب تشخيصي و تصميم گيري درماني در اختيار پزشک مي گذارد. ليكن انجام آن در عفونت هاي ساده خانم ها ضروري نيست .معمولاً براي بررسي ريفلاكس انجام مي شود. در بيماران مبتلا به مثانه نوروپاتيك و نيز تشخيص ديورتيكول مجرا و :VCUGمثانه كمك كننده است.

سونوگرافي

براي نشان دادن هيدرونفروز، پيونفروز، آبسه اطراف كليه و سنگ هاي غير حاجب وسيلة دقيق و بي خطري است . باپي گيري كرد. (UTI) استفاده از اين روش مي توان رشد كليه را در بچه هاي مبتلا به عفونت هاي مجاري ادراري مطالعات راديوايزوتوپ: گاليوم ۶۷ و اينديوم ۱۱۱ براي بررسي آبسة اطراف كليه و داخل كليه بكار مي رود.

عيب آن در اين است كه مطالعه با گاليوم ۶۷ بعد از ۴۸ ساعت و اينديوم ۱۱۱ بعد از ۲۴ ساعت قابل قضاوت بوده ، لذا در بيماران بد حال زمان زيادي از دست خواهد رفت. همچنين از هيپوران ۱۳۱ و تكنزيوم ۹۹ جهت بررسي آسيب كليوي و ارزيابي عملكرد و پرفيوژن كليه استفاده ميشود.

در تشخيص آبسه كليه ، آبسه اطراف كليه و سن گهاي غير حاجب وسيله بسيار دقيقي است . همچنين با اين روش :C.T.Scanرا تشخيص داد. عيب آن در اين است كه (Acute focal bacterial nephritis) ميتوان نفريت باكتريايي منطقه اي حادگران بوده و همه جا در اختيار نيست. به وسيله سي .تي .اسكن در آبسه ها مي توان محل درناژ از را ه پوست را مشخص نمود.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.