66

درمان تومور‌های مغزی بزرگسالان

|
0 دیدگاه
1

تومور مغزی بزرگسالان بیماریی است که در آن سلول‌های غیرطبیعی در بافت‌های مغز شکل می‌گیرند.

تومور مغزی بزرگسالان بیماریي است که در آن سلول‌های غیرطبیعی در بافت‌های مغز شکل می‌گیرند

انواع مختلفی از تومور‌های مغزی و نخاعی وجود دارد. تومورها با رشد غیرطبیعی سلول‌ها شکل گرفته و ممکن است که در قسمت‌های مختلفی از مغز و نخاع شروع شوند. مغز و نخاع با هم سیستم اعصاب مرکزی (CNS) را تشکيل می‌دهند.

تومورها يا خوش‌خیم (غیرسرطانی) و یا بدخیم (سرطانی) اند. تومورهای مغزی خوش‌خیم رشد کرده و بر نواحی مغزي نزدیک فشار می‌آورند. آنها به‌ندرت به دیگر بافت‌ها سرایت کرده و یا عود می‌کنند. در حالي‌كه تومورهای مغزی بدخیم به سرعت رشد کرده و به دیگر بافت‌های مغز نيز سرایت مي‌کنند. زمانی‌که تومور به دیگر نواحی مغز سرایت کرده و یا فشار می‌آورد، مانع کارکردن طبیعی آن قسمت از مغز می‌شود. تومورهای مغزی خوش‌خیم و بدخیم هر دو می‌توانند باعث بروز علائم و گاهی مرگ شوند.

تومورهای مغزی هم در بزرگسالان و هم در کودکان به‌وجود مي‌آيند، ولي درمان کودکان از درمان بزرگسالان متفاوت است.

به تومور مغزی که در قسمت دیگری از بدن شروع شده و به مغز سرایت مي‌كند تومور متاستاتیک مي‌گويند

تومورهایی که در مغز شروع می‌شوند تومورهای مغزی اولیه نامیده می‌شوند. اغلب، تومورهایی که در مغز یافت می‌شوند در جای دیگری از بدن شروع شده و به قسمت‌هايي از مغز سرایت مي‌كنند. این نوع تومورها تومور مغزی متاستاتیک (یا متاستاز مغزی) نامیده می‌شوند. تومورهای مغزی متاستاتیک از تومورهای مغزی اولیه شایع‌ترند.

انواعی از سرطان که معمولاً در مغز رسوخ مي‌كنند عبارتند از

ملانوم و سرطان پستان، سرطان روده بزرگ و راست روده، ریه، و سرطان با منشا اولیه نامشخص.

انواعی از سرطان که معمولاً در نخاع گسترش می‌یابند عبارتند از

لنفوم و سرطان ریه، پستان و پروستات. در حدود نیمی از تومورهای مغزی و نخاعی متاستاتیک توسط سرطان ریه مي‌باشند. لوکمی، لنفوم، سرطان پستان، و سرطان دستگاه گوارش، ممکن است به لپتومننژها (دو قسمت از داخلی‌ترین غشائی که مغز و نخاع را می‌پوشانند) سرایت کنند.

تومورهای مغزی عودکننده

تومور مغزی عودکننده توموری است که بعد از درمان عود کرده است. تومورهای مغزی اغلب برمي‌گردند و گاهي این اتفاق چندین سال بعد از تومور اولیه اتفاق می‌افتد. تومور ممکن است در همان محل مغز و یا دیگر قسمت‌های سیستم اعصاب مرکزی عود کنند.

علت به‌وجود آمدن اکثر تومورهای مغزی بزرگسالان هنوز نامشخص مانده است

هر چیزی که احتمال ابتلای شما را به یک بیماری افزایش دهد، عامل خطرزا نامیده می‌شود. داشتن عامل خطرزا به این معنی نیست که شما به سرطان مبتلا مي‌شويد، و نبود عوامل خطرزا به این معنی نیست که شما به سرطان مبتلا نخواهید شد. افرادی که فکر می‌کنند که در خطر هستند بایستی با پزشک خود صحبت کنند.

عوامل خطرزای کمی برای تومورهای مغزی شناخته شده‌اند. شرایط زیر ممکن است خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش دهد:

بودن در معرض ماده کلرید وینیل ممکن است خطر ابتلا به گلیوم را افزایش دهد.
درمان‌های قبلی از طریق پرتو‌درمانی در ناحیه پوست سر و یا مغز ممکن است خطر ابتلا به مننژیم را افزایش دهد.
عفونت با ویروس Epstein-Barr، داشتن ایدز، یا دریافت پیوند عضو ممکن است خطر ابتلا به سرطان لنفوم CNS اولیه را افزایش دهد.

داشتن سندروم‌های ژنتیک خاص ممکن است خطر ابتلا به انواع تومورهای مغزی زیر را افزایش دهد

نوروفیبروماتوزیس نوع ۱و۲
بیماری ون هیپل – لیندائو
توبروس اسكلروزيس
سندروم لی – فرومنی
سندروم تورکات نوع ۱و۲
سندروم کلاین فلتر
سندروم کارسینومای سلول بازال نووئید.

اکثر تومورهای مغزی بزرگسالان تشخیص داده شده و در جراحی برداشته می‌شوند

وقتي پزشکان احتمال وجود یک تومور مغزی را بدهند، نمونه‌برداری انجام می‌شود. در تومورهای مغزي، نمونه‌برداری با برداشتن قسمتی از جمجمه و استفاده از يك سوزن جهت برداشتن بافت نمونه، انجام می‌شود. آسیب‌شناس بافت را براي پیدا کردن سلول‌های سرطانی در زیر میکروسکوپ مورد مطالعه قرار می‌دهد. اگر سلول‌های سرطانی پیدا شوند، پزشک ممکن است در همان زمان نمونه‌برداري، تا جايي ‌كه امکان دارد تومور را به‌صورت بی‌خطر خارج كند.

بعد از جراحی، آسیب‌شناس سلول‌های سرطانی را جهت تعيين نوع و درجه تومور مغزی مورد بررسی قرار می‌دهد. تعيين درجه تومور بدين نحو است كه سلول‌های سرطانی چقدر در زیر میکروسکوپ غیر‌عادی به نظر می‌رسند و این که تومور تا چه حد امکان دارد که سریع رشد کرده و گسترش یابد. یک سی‌.تی.‌اسکن و یا ام‌آر‌آی جهت فهمیدن اینکه آیا هیچ‌گونه سلول سرطانی در بعد از جراحی باقی‌مانده است انجام می‌شود.

آزمایش‌هاي زیر ممکن است بر روی بافت تومور برداشته شده انجام شود:

مطالعه ایمنی بافتی شیمیایی:

تست آزمایشگاهی است که طی آن یک ماده از قبیل یک آنتی‌بادی، رنگ، و یا رادیوایزوتوپ به نمونه‌ای از بافت سرطانی افزوده مي‌شود تا آنتی‌ژن‌های خاصی مورد بررسی قرار گیرند. از اين آزمايش برای نشان دادن تفاوت بین انواع مختلف سرطان استفاده می‌شود.
میکروسکوپ نوری و الکترونی:

تست آزمایشگاهی است که در آن سلول‌های داخل یک بافت را زیر یک میکروسکوپ معمولی و بسیار قوی قرار مي‌دهند تا تغییرات خاص داخل سلول‌ها مورد مطالعه قرار گیرند.
بررسی سیتوژنتیک:

تست آزمایشگاهی است که در آن نمونه‌اي از بافت زیر میکروسکوپ قرار داده می‌شود تا تغییرات خاص در کروموزوم‌ها مورد مطالعه قرار گیرند.
برخی اوقات به دلیل محلی که تومور در مغز و یا نخاع تشکیل شده امکان انجام نمونه‌برداری و یا جراحی بی‌خطر وجود ندارد. این تومورها براساس نتایج تست‌های تصویربرداری و دیگر فرآیندها تشخیص داده می‌شوند.

احتمال بهبود و گزینه‌های درمان برای تومورهای مغزی اولیه بستگی به موارد زیر دارد

نوع و درجه تومور.
محل تومور در مغز.
آیا تومور با جراحی قابل برداشتن است.
آیا سلول‌های سرطانی بعد از جراحی باقی می‌مانند؟
آیا تغییرات خاصی در کروموزوم‌ها وجود دارد؟
آیا سرطان تازه تشخیص داده شده و یا عود کرده است؟
سلامت عمومی بیمار

احتمال بهبود و گزینه‌های درمان برای تومورهای مغزی متاستاتیک بستگی به موارد زیر دارد

آیا سن بیمار از ۶۰ سال کم‌تر است؟
آیا بیش‌تر از دو تومور در مغز و یا نخاع وجود دارد؟
محل تومور در مغز و یا نخاع.
تومور تا چه حد به درمان، خوب جواب می‌دهد.
آیا تومور اولیه به رشد و گسترش خود ادامه می‌دهد.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.