207

چگونه بی اختیار نباشی

|
0 دیدگاه
3

پزشکان می گویند ما می توانیم به مثانه خودمان بیاموزیم درست عمل کند و به این ترتیب، مشکل بی اختیار ادراری را حل کنیم.

زمان بندی ادرارکردن، انجام تمرین های تقویت کننده عضلات کف لگن و استفاده از روش بیوفیدبک از جمله راه های آموزش کنترل مثانه و حل مشکل بی اختیاری ادراری است؛ مشکلی که در میان زنان شیوع بیشتری دارد.

بسیاری از خانم ها با استفاده از نوار بهداشتی، خود را با بی اختیاری ادراری جزئی یا گذرا تطبیق می دهند. اما اگر بی اختیاری ادراری به طور مکرر رخ دهد، ممکن است زندگی زن را مختل کند. زن مبتلا به بی اختیاری ادراری ممکن است مجبور شود فعالیت هایش را طوری تنظیم کند که همیشه نزدیک توالت باشد یا کار های مهم زندگی اش مانند ورزش، شرکت در رویدادهای اجتماعی و مسافرت را کنار بگذارد. اگر شما دچار این عارضه هستند، باید بدانید که در اغلب موارد، درمان های غیرجراحی می توانند بی اختیاری ادراری را به طور کامل درمان کنند یا به طور قابل توجهی آن را کاهش دهند. یک راهکار غیرجراحی که اغلب موفقیت آمیز است، آموزش کنترل مثانه است.

 آموزش کنترل مثانه

پزشک برای آموزش کنترل مثانه، ابتدا تلاش می کند علت بی اختیاری ادراری شما را پیدا کند. او ممکن است معاینه جسمی انجام دهد، سابقه پزشکی شما را بگیرد، در مورد داروها یا مکمل هایی که مصرف کنید و سبک زندگی و فعالیت های تان سوال کند. همچنین ممکن است از شما بخواهد ثبت ۴۸ساعته ادرار را انجام دهید؛ به این معنا که میزان مایعات مصرفی، زمان های ادرار کردن و موارد نشت ادرار را در طول این مدت ثبت کنید. بسیاری از متخصصان برای شروع درمان تعلیم های کنترل مثانه را امتحان می کنند.

این تعلیم ها شامل آموزش ادرارکردن بر حسب یک برنامه زمان بندی شده، تمرین های عضلات کف لگن (تمرین های کجل) و گاهی بیوفیدبک (پسخوراند زیستی) است.

پزشک شما همچنین ممکن است در حین آموزش کنترل مثانه، برای شما دارو تجویز و توصیه کند میزان مصرف مایعات تان را به ۶ تا ۸ فنجان در روز از همه منابع محدود کنید.

تعلیم کنترل مثانه به خصوص برای بی اختیاری فوریتی (احساس نیاز ناگهانی و شدید به ادرار کردن که گاهی با خارج شدن بی اختیار ادرار در راه رسیدن به توالت همراه است) مفید است. در جریان بی اختیاری فوریتی، عضله احاطه کننده مثانه بسیار زودتر از زمان مناسب، منقبض می شود و با وجود اینکه مثانه شما پر نیست، به مغزتان پیام می دهد که باید به توالت بروید. ادرار کردن در پاسخ به این نیاز فوری برای تخلیه ادرار، تنها مشکل را بدتر می کند این کار به مثانه می آموزد که مقدار کمتر و کمتری ادرار را نگهدارد. تمرین های کنترل مثانه به افزایش ظرفیت مثانه کمک می کند.

 بابرنامه ادرار کنید

اساس تمرین های کنترل ادرار، تخلیه ادرار به صورت زمان بندی شده است؛ به این معنا که شما باید در یک زمان تعیین شده ادرار کنید، نه هر وقت که مثانه تان شما را به ادرار کردن وادار کند.

برای تخلیه ادرار به طور زمان بندی شده این کارها را انجام دهید:

۱) الگوی ادرارکردن تان را تعیین کنید:

برای ۱ یا ۲ روز، زمان هایی که را ادرار می کنید و زمان هایی که در طول روز دچار نشت ادرار می شوید، ثبت کنید. اگر به تقاضای پزشک تان زمان های ادرار کردن را یادداشت کرده باشید، این اطلاعات را از قبل دارید.

۲) یک فاصله زمانی را انتخاب کنید:

مشخص کنید که به طور معمول چه مدت میان ادرار کردن های تان در طول روز فاصله وجود دارد. بر حسب میانگین این فاصله زمانی، یک زمان شروع که ۱۵ دقیقه از این میانگین طولانی تر است را انتخاب کنید. برای مثال اگر به طور معمول هر یک ساعت یک بار ادرار می کنید، فاصله زمانی انتخابی تان باید یک ساعت و ۱۵ دقیقه باشد.

۳) بر حسب ساعت ادرار کنید:

در شروع، مثانه تان را در اول صبح تخلیه کنید و دیگر این کار را انجام ندهید تا فاصله زمانی تعیین شده به پایان برسد. اگر زمان تخلیه ادرار فرا رسیده و هنوز حس نیاز به ادرار کردن را ندارید، باز هم به توالت بروید. به یاد داشته باشید که در حال این آموزش به مثانه تان هستید که یک برنامه زمانی داشته باشد. اگر نیاز به ادرار کردن پیش از رسیدن به زمان تعیین شده در شما بروز کرد، حداکثر تلاش تان را بکنید تا ادرارتان را نگهدارید. این کار ممکن است در ابتدا مشکل باشد، اما معمولا با تمرین کردن، وضعیت تان بهبود پیدا می کند. اگر میل به ادرار کردن در شما خیلی زیاد است، سعی کنید به طریقی حواس تان را به چیز دیگر معطوف کنید. تمرینات کجل (که در ادامه به آن خواهیم پرداخت) را انجام دهید، پاهای تان را ضربدری روی هم بگذارید، و بی حرکت بمانید یا به آرامی نفس بکشید و از ۱ تا ۴ بشمارید. به خودتان یادآوری کنید که مثانه تان به طور واقعی پر نیست. اگر نمی توانید برای ۱۵ دقیقه بیش از زمان معمول ادرارکردن تان منتظر بمانید، ابتدا سعی کنید دست کم ۵ دقیقه به این زمان اضافه کنید و بعد به آرامی به سوی توالت بروید.

۴) فاصله زمانی را افزایش دهید:

وقتی با فاصله زمانی ای که در ابتدا تعیین کرده اید، احساس راحتی کردید، و نشت ادراری نداشتید، برای رسیدن به این وضع ممکن است لازم باشد چند ساعت تا چند هفته زمان بگذارید. این زمان را ۱۵ دقیقه دیگر افزایش دهید. این فرآیند را ادامه دهید و هر بار ۱۵ دقیقه به فاصله زمانی میان ادرارکردن های تان بیفزایید. پس از چند هفته یا چند ماه ممکن است بتوانید فاصله زمانی تخلیه مثانه تان را به ۳ تا ۴ ساعت برسانید و احساس فوریت برای ادرار کردن و حملات بی اختیاری ادرار به شدت کاهش یابد. شب ها تمرینی انجام ندهید. هر موقع هنگام شب که نیاز به ادرار کردن داشتید از بستر برخیزید و به توالت بروید. تمرین های روزانه شما نهایتا شروع به تاثیر گذاشتن بر الگوی کلی ادرار کردن تان می کند و بنابراین در شب ها کمتر نیاز به بلند شدن و تخلیه ادرار خواهید داشت.

 تمرینات کجل

عضلات کف لگن، عضلاتی هستند که شما برای جلوگیری از خروج ادرار از مثانه از آنها استفاده می کنید ، بنابراین در نگهداری ادرار اهمیت دارند. انقباض این عضلات به عضله دترسور (عضله دیواره مثانه) پیام می دهد تا ادرار را نگهدارد. شما می توانید با انجام این تمرین های کف لگن که به نام تمرین های کجل (نام پزشکی که در ابتدا آنها را توصیف کرد) این عضلات را تقویت و شرطی کنید.

برای انجام تمرین ها، ابتدا لازم است عضلات کف لگن تان را پیدا کنید. وانمود کنید دارید سعی می کنید از خروج گاز روده تان جلوگیری کنید، و همزمان واژن خود را دور تامپون سفت کنید. در این حالت باید احساس انقباض بیشتر در پشت نسبت به جلو داشته باشید. عضلات شکم ، ساق پا یا باسن تان را سفت نکنید. هنگامی که محل عضلات کف لگن تان را یافتید، لازم است به طور مکرر آنها را سفت و شل کنید. هم انقباضات کوتاه مدت و هم درازمدت در این عضلات ایجاد کنید و بعد آنها را شل کنید.

انقباض های کوتاه مدت به صورت فشردن های سریع و بعد آزاد کردن عضلات است. تسلط پیدا کردن در انجام انقباض های طولانی مدت به تمرین بیشتری نیاز خواهد داشت. با نگهداشتن عضلات به طور منقبض به مدت ۳ تا ۵ ثانیه شروع کنید و به همین مدت در فواصل انقباض ها عضلات را شل نگهدارید. به تدریج سعی کنید مدت انقباض ها و فواصل میان آنها را به ۱۰ ثانیه برسانید. سعی کنید در هر روز ۳۰ تا ۴۰ بار تمرین های کجل را انجام دهید و آنها را به دسته های ۱۰تایی تقسیم کنید. می توانید ۱۰ تمرین را پیش از برخاستن از بستر در صبح، ۱۰ تمرین را پس ناهار، ۱۰ تمرین را در عصر هنگام نشستن و ۱۰ تمرین را پیش از خواب انجام دهید.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.