146

چگونه با سرطان کنار بیاییم

|
0 دیدگاه
1

سرطان بیماری نام آشنای زندگی های امروزی است که بیش از ۱۰۰ نوع آن شناسایی شده و عواملی مانند کم تحرکی، تغذیه نامناسب و عوامل محیطی در ابتلا به آن نقش دارند.

یکی از شایع ترین سرطان ها بین زنان ایرانی، سرطان پستان است که متاسفانه آمار مبتلایان به آن در حال افزایش است.

۲۷ نفر از هر ۱۰۰هزار زن در کشور ما به سرطان پستان مبتلا می شوند و سن ابتلا به این سرطان شایع در ایران ۱۰ تا ۱۵ سال پایین تر از سایر کشور هاست.

با افزایش طول عمر بیماران مبتلا به سرطان پستان، این دغدغه وجود دارد که تا حد امکان، عوارض روانی و جسمی ناشی از تشخیص و درمان سرطان کاهش پیدا کند تا کیفیت زندگی شان بالاتر رود. واقعیت این است که اضطراب ناشی از تشخیص بیماری و دغدغه آینده بر کیفیت زندگی این بیماران بسیار اثر گذار است. البته این عوامل در ابتدای بیماری خیلی شدید است و بعد ها کاهش پیدا می کند، به طوری که ۲ تا ۵ سال بعد از انتهای درمان، این استرس و اضطراب طبیعی می شود اما به هر حال اثر گذار است.

چاره اندیشی برای عوارض بیماری

بیمار مبتلا به سرطان در طول درمان بیماری اش ممکن است دچار ورم دست و پا یا گزگز و درد شود. از طرفی بیشتر بیماران طی شیمی درمانی دچار ریزش مو می شوند یا احساس خستگی می کنند. به همین دلیل در کلینیک های بازتوانی باید چاره ای برای این عوارض بیندیشیم. بعضی بیماران در طول شیمی درمانی دچار عوارضی مانند تهوع و افسردگی می شوند به طوری که با دیدن خودشان در آینه احساس ناخوشایندی به آنها دست می دهد.

برای حل این مشکل، مشاوران در کلینیک های بازتوانی، قبل از شروع شیمی درمانی به بیماران آموزش می دهند که عوارض شیمی درمانی موقتی است و بعد از مدتی موهایشان به حالت اول بازمی گردد.

در بعضی از کلینیک ها، به بیماران تحت شیمی درمانی کلاه های یخ داده می شود تا جلوی ریزش مویشان گرفته شود. حتی به آنها پیشنهاد می شود موهایشان را کوتاه کنند تا متوجه ریزش آن نشوند یا از کلاه گیس استفاده کنند. حتی در برخی کلینیک های خارج از کشور، قبل از شروع شیمی درمانی، ابرو های بیمار را تاتو می کنند تا ریزش ابرو ها کمتر آزارشان دهد.

در مورد عارضه لنفاوی سرطان پستان میتوان گفت ،در مورد این مساله به بیمار آموزش کافی داده می شود که با توجه به قطع عروق لنفاوی در زیر بغل یا در ناحیه سینه، طبیعی است که دست ورم کند و در صورتی که بیمار کار سنگینی با دست انجام ندهد و مراقبت کافی داشته باشد، این عارضه به حداقل می رسد.

البته گاهی محدودیت حرکت در بیماران برای برداشتن وسایل سنگین ممکن است زندگی شان را مختل کند یا زمانی که دستانشان را در کنار هم قرار می دهند، متوجه تورم یکی از آنها شوند و احساس ناراحتی کنند. از این رو در کلینیک های بازتوانی به آنها آموزش های لازم داده و درمان هایی انجام می شود تا این مشکل حل شود.

همیشه به بیماران می گوییم بعد از اینکه این درمان ها را انجام دادید، احساس بیماری را داشته باشید که مبتلا به فشارخون است و مثل او باید همیشه نکته های خاصی را رعایت کنید.

ضمنا فرد مبتلا به سرطان باید احساس کند تنها نیست و افرادی هستند که کمکش می کنند. خوشبختانه طی سال های اخیر، پیشرفت های زیادی در درمان انواع سرطان ها انجام شده است.بعد از گذشت مدتی که بیمار مبتلا به سرطان از نظر روانی به یک وضعیت پایدار می رسد و درمان ها شروع می شود، به تدریج استرس و اضطرابش عادی خواهدشد و یکی از مهم ترین کار هایی که می توانیم برایش انجام دهیم، این است که در طول درمان در کنارش باشیم. بیماران باید بتوانند به راحتی پرسش هایشان را از پزشک معالج بپرسند و در گروه های حمایتی تجربه هایشان را در میان بگذارند و در مورد بیماری شان صحبت کنند.»

نگرانی بیماران و خانواده هایشان

در حال حاضر گروهی به نام «کیفیت زندگی» در پژوهشگاه ما در مورد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان پستان کار های پژوهشی انجام می دهند تا بتوانند به این بیماران در بالا بردن کیفیت زندگی شان کمک کنند. واقعیت این است که بیماران سرطانی ، به توجه خاص سیستم های درمانی نیاز دارند زیرا درمان بیماری شان وقتگیر است و این مساله نگرانی های خاصی برای بیمار و خانواده اش به وجود می آورد.

متاسفانه در جامعه ما این تصور وجود دارد که سرطان بیماری لاعلاجی است و به همین دلیل برخی بیماران به محض اطلاع از ابتلایشان به این بیماری، دچار از هم گسیختگی ذهنی می شوند و فکر می کنند که دیگر زندگی خوبی نخواهند داشت و متاسفانه خانواده این قبیل بیماران هم تصور می کنند عزیزشان به یک بیماری غیرقابل درمان مبتلا شده و ممکن است جانش را از دست بدهد اما واقعیت این است که سرطان امروز با سرطان دیروز فرق دارد و مکانیسم های تشخیصی و درمانی در مورد این بیماری پیشرفت های چشم گیری داشته اند.

با این حال هم بیمار و هم خانواده اش تحت فشارهای روانی زیادی قرار می گیرند و وظیفه سیستم های بهداشتی درمانی این است که به یاری این بیماران و خانواده هایشان بشتابد. باید به بیماران آگاهی های لازم داده شود تا بدانند سرطان درمان پذیر است و اگر مراحل مختلف درمان به خوبی انجام شود و نکته های لازم را رعایت کنند، زندگی خوبی در انتظارشان خواهدبود.

اگر در زمان های خاصی معاینه های اولیه پستان انجام و در صورت لمس هرگونه توده، سریع به پزشک مراجعه شود، این بیماری راحت درمان می شود زیرا سرطان پستان در مراحل اولیه به راحتی قابل درمان است و میزان بقای این بیماران با جمعیت عادی تفاوت چندانی ندارد. سرطان پستان فقط در مراحل پیشرفته نگران کننده است و بقای بیمار را تهدید می کند.

اضطراب زمانی سراغ ما می آید که در شرایط ناشناخته ای قرار بگیریم. اضطراب بیماران مبتلا به سرطان هم به علت ناشناخته بودن بیماری شان است. آنها سابقه ذهنی خوبی از این بیماری ندارند بنابراین ما در مشاوره ها ابتدا در مورد بیماری برایشان توضیح می دهیم و می گوییم که سرطان قابل درمان است و در صورتی که خوب درمان شود، نگرانی برای آینده وجود ندارد.

البته برخی خانم ها بیشتر نگران از دست دادن و قطع پستان هستند و می اندیشند مقبولیتشان نزد همسرشان از بین می رود. به همین دلیل علاوه بر بیمار، با همسرش هم مشاوره می کنیم و به او توضیح می دهیم پستان در آن حد که عمل جراحی رویش انجام شده، هیچ گونه مشکلی از نظر جنسی برای خانم به وجود نمی آورد و هیچ ممنوعیتی برای داشتن روابط زناشویی زندگی بیمار به وجود نمی آید.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.