304

با پارکینسون چه باید کرد

|
0 دیدگاه

فلج رعشه ای یا همان (پارکینسون) زمانی پدیده می آید که ناحیه ای از مغز موسوم به ماده سیاه آسیب ببیند و دیگر نتواند دوپامین، ناقل عصبی که فرمان های مربوط به حرکت را به نقاط گوناگون بدن منتقل می کند، انتقال دهد.

بیماران در مراحل پیشرفته مرض به خشکی و سفتی اعضا مبتلا می شوند، لرزش دارند و با گام های آهسته و کوتاه (لک و لک کنان) راه می روند.

علایم اصلی بیماری یاد شده برای نخستین دفعه در سال ۱۸۱۷ به وسیله دکتر جیمز پارکینسون، پزشک انگلیسی توصیف شد. وی نام مرض را فلج لرزان نهاد.

ماهیت اصلی این بیماری سال ها نامعلوم ماند و در سالیان دهه ۱۹۶۰ بود که دگرگونی های آسیب شناختی و زیست شیمیایی مغز بیماران شناخته شد و نخستین رده داروهای موثر دربیماری مورد بحث معرفی شدند.

پارکینسون، نوعی اختلال مزمن و پیشرونده عصبی است که سبب تکان یا لرزش(رعشه) مهارناشدنی، حالت خیرگی ثابت، سفتی عضله، وضع خمیده بدن و طرز راه رفتن غیرعادی می گردد. ناراحتی های حاصل از این بیماریدر افراد مختلف متفاوت است.

برخی دچار مشکلات گفتاری و بلع دشوار می گردند، در صورتی که سایران اسیر عقل فرسودگی (جنون) تدریجی می شوند. مرض مذکور زنان و مردان را به صورت مساوی مبتلا می سازد و معمولا سن ابتلا به آن بعد از ۵۰ سالگی است.

نشانه های این بیماری، معلول از بین رفتگی گام به گام نقطه ای از مغز معروف به ماده سیاه است که در آن یافته ها، ماده شیمیایی دو پامین را که برای کارکرد صحیح عصبی- عضلانی ضرورت دارد، می سازند.

در حقیقت علت اصلی این بیماری معلوم نیست. با این حال مشاهده شده که، مصرف کوکایین و ضربات وارده بر سر مشت زنان به گونه ای لقوه یا فلج رعشه ای (پارکینسون) انجامیده است.

این بیماری درمان ندارد، ولی داروهای مختلف، به ویژه «لوودوپا» قادر است علامت ها را کاهش داده و پیشرفت آن را کند گرداند. وانگهی، در این زمینه انجام عمل جراحی هم متداول است که معمولا در مورد بیماری شدید پیشرفته صورت می گیرد.

نقش برنامه غذایی

با اینکه هیچ نوعی مداوای درمانی برای بیماری لقوه نیست، لیکن برنامه غذایی در افزایش تاثیر معالجه با لوودوپا و حل مشکلاتی چون یبوست و اشکال در جویدن و … بلعیدن، موثر است.

لوودوپا به شرطی بیشترین اثر را می بخشد که به محض مصرف، از روده کوچک جذب گردد. توصیه شماری از پزشکان بر این است که دارو باید بین ۲۰ تا ۳۰ دقیقه پیش از غذا میل شود، لکن چنانچه در این صورت، حالت تهوع به انسان دست دهد، دارو را می توان همراه با میان وعده حاوی کربوهیدرات مانند بیسکویت ترد (شور) یا نان مورد استفاده قرار داد.

پروتئین، جذب این دارو را به تاخیر می افکند، از همین روی، آن را نباید با فرآورده های حیوانی توام ساخت. در حقیقت انجمن بیماریهای لقوه یا فلج رعشه ای (پارکینسون) آمریکا توصیه می کند که مصرف پروتئین باید حدودا به نصف مقداری برسد که بیشتر آمریکایی ها جذب بدن شان می کنند.

سفارش عده ای از پزشکان این است که بیماران تحت درمان لوودوپا باید جیره پروتئین خود را هنگام غروب به مصرف رسانند زیرا در این زمان احتمال بروز مشکلات برای آنان اندک است.

صرف میوه ها و سبزی های تازه و فراوان، غلات و نان های سبوس دار و سایر مواد غذایی سرشار از الیاف گیاهی و همچنین نوشیدن روزانه شش تا هشت لیوان آب یا سایر مایعات ممکن است یبوست مریض را به حداقل برساند.
ورزش موجب می شود که روده خوب کار کند و این عمل به تمامی مبتلایان به پارکینسون توصیه می گردد زیرا حالت و قدرت عضله ها را حفظ می کند، ضمنا باید از اضافه وزن دوری جست، زیرا تحرک را دشوار می سازد.

مشکل گشایی

افراد مبتلا به پارکینسون پیشرفته اغلب به زحمت می توانند غذا را بجوند و بلع شان به طور غیرطبیعی صورت می گیرد، زیرا بیماری، زبان و عضله های صورت را مبتلا می سازد.

آب زیاد از دهان بیمار سرازیرشدن و دستان لرزان نیز در زمره ناراحتی های معمولی شمرده می شود. داروها هم در کاهش سرازیر شدن آب کار سازند و باید غذاهایی خورده شوند که جویدن و قورت دادن شان آسان است.

آنها شامل غلات پخته یا غلات خشکی است که خوب مرطوب شده باشند، تخم مرغ های آب پز یا خاگینه، انواع سوپ ها، سیب زمینی های له شده، برنج، ماکارونی، اسپاگتی و لازانیای نرم و پخته، گوشت مرغ یا بوقلمون نرم و لطیف، ماهی کاملا پخته و بی استخوان، سبزی ها و میوه های له شده، کرم شیر و تخم مرغ، ماست و عصاره ها. اگر خوردن خسته کننده باشد، بر تعداد وعده های غذایی خویش افزوده و از مقدار آنها بکاهید.

هنگام بلعیدن غذا، صاف بنشینید و سرتان را اندکی به جلو خم کنید. لقمه های کوچک بردارید، کاملا بجوید و پیش از برداشتن لقمه دیگر، آنچه در دهان دارید را بجوید.

حواس خود را جمع غذایی بکنید که با زبان تان به عقب دهان تان می برید و چنانچه حس می کنید که غذا کاملا پایین نرفته، آن را دوباره ببلعید، بین لقمه ها، مایعی را جرعه جرعه بنوشید تا به فرو رفتن غذای جویده شده کمک کند. در صورت سرفه کردن یا خفه شدن، به جلو متمایل شده و ضمن سرفه کردن چانه تان را به پایین فرو برید.

0 پسندیده شده
دانیال میکائیلی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.