80

رابطه غذا و ام اس

|
0 دیدگاه
1

افزایش مصرف فست فود و کاهش سطح ویتامین D باعث بالا رفتن آمار ام اس شده است.

براساس اعلام جامعه جهانی ام اس، در حال حاضر حدود ۵/۲ میلیون نفر از مردم دنیا از این بیماری رنج می برند که ۴۰۰ هزار نفر از آنها فقط در آمریکا زندگی می کنند…

این در حالی است که مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا می گوید از آنجا که معمولا بیشتر افراد مبتلا به ام اس، در مراحل اولیه قادر به تشخیص بیماری خود نیستند و آن را با بیماری های ساده دیگر اشتباه می گیرند، امکان ۲برابر بودن این آمار در جهان هم وجود دارد.

آیا نوع تغذیه در ابتلا یا پیشگیری از ابتلا به بیماری ام اس نقش دارد

بله، اطلاعات و شواهد علمی فراوانی درباره نقش تغذیه در پیشگیری یا ابتلا به بیماری ام اس وجود دارد. شواهد علمی نشان می دهند این بیماری می تواند ریشه ای هم در الگوی تغذیه ای نامناسب افراد داشته باشد مثلا مصرف بیش از حد خوراکی های سرشار از چربی اشباع (مانند فست فودها و غذاهای سرخ کردنی) و مواد غذایی پروتئینی می تواند در ابتلا به ام اس موثر باشد.

نقش کمبودهای تغذیه ای در ابتلا به این بیماری تا چه اندازه پررنگ است

برخی کمبودهای تغذیه ای هم می توانند در ابتلا به این بیماری نقش داشته باشند. مثلا کمبود دریافت انواع آنتی اکسیدان ها ناشی از نخوردن میوه ها و سبزی های تازه یا کمبود ویتامین D که این روزها بسیار هم شایع شده است، می توانند در بروز بیماری ام اس نقش داشته باشد. هر الگوی غذایی که باعث بالا رفتن استرس اکسیداتیو یا رادیکال های آزاد در بدن شود و التهاب را تشدید کند، خطر ابتلا به ام اس را افزایش می دهد.

آیا فرد مبتلا به ام اس، باید از رژیم غذایی خاصی پیروی کند یا بعد از ابتلا به بیماری، نوع تغذیه دیگر نقشی در روند درمان بیماری ندارد

وقتی فردی به بیماری ام اس مبتلا می شود، تمام تلاش کادر درمانی برای کند شدن روند پیشرفت بیماری او صورت می گیرد. یعنی هرچند که درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما می توان با تدابیر پزشکی و تغذیه ای خاصی، جلوی پیشرفت بیماری و وخیم شدن اوضاع بیمار را تاحد مطلوبی گرفت.

نقش تغذیه در این میان چیست

در درمان نگهدارنده بیماران مبتلا به ام اس، بخشی از درمان به مراقبت های تغذیه ای اختصاص داده شده است. مثلا کادر درمانی تلاش می کنند تا سطح دریافت ویتامین D این بیماران را به حد مطلوبی برسانند، مصرف خوراکی هایی که استرس اکسیداتیو را تشدید می کنند، ممنوع می کنند، تاحد امکان غذاهای سالم و تازه را در برنامه غذایی شان می گنجانند و محدودیت هایی را برای مصرف غذاهای کنسروی، فرآوری شده، دارای قند ساده و دارای چربی اشباع بالا برای آنها در نظر می گیرند.

ضمن اینکه این بیماران به خوردن میوه و سبزی فراوان و تازه و غذاهای دست اول که کمترین فرآیندی روی آنها انجام شده باشد، تشویق می شوند.

آیا شیوه غذا خوردن بیماران مبتلا به ام اس هم باید تغییر کند

تاحدودی، بله. افراد مبتلا به ام اس باید وعده های غذایی خود را بیشتر و حجم غذایی که در هر وعده می خورند، کمتر کنند تا میزان هضم و جذب خوراک در بدن آنها افزایش یابد. مجموعه تمام عواملی که به آنها اشاره کردیم، به کند شدن پیشرفت بیماری کمک می کند.

اگر بیماری ام اس فردی پیشرفته باشد هم باید نکته های تغذیه ای که به آنها اشاره کردید، رعایت کند

بله، تمام بیماران، در تمام مراحل ابتلا به بیماری باید الگوهای تغذیه ای را براساس آنچه که گفتیم و آنچه پزشکشان می گوید، رعایت کنند. به طور کلی، در روند درمان تمام بیماری هایی که در آنها بافت عصبی و قسمت های مختلف بدن درگیر می شوند، درمان نگهدارنده حتی در مراحل شدید پیشرفت بیماری هم ادامه می یابد تا حال و روز بیمار بدتر نشود.

بد نیست بدانید که در هر مرحله از بیماری ام اس، اگر الگوهای تغذیه ای رعایت نشوند و بیمار به جای مصرف غذاهای سالم و تازه، به خوردن انواع غذاهای چرب، سرخ کرده، فرآوری شده و پرکالری روی بیاورد، آتش بیماری خود را شعله ورتر می کند. ناگفته نماند تمام تلاش کادر پزشکی در درمان نگهدارنده برای این است که عوارض ناشی از بیماری را برای بیمار به حداقل ممکن برسانند و این امر بدون کمک و همکاری خود او میسر نخواهد بود.

یک رژیم ضدام اس

راستش را بخواهید، نمی توانیم بگوییم با پیروی از فلان رژیم غذایی، می توان صددرصد از ابتلا به بیماری ام اس پیشگیری کرد. با این حال، همه می توانیم با رعایت برخی نکته های تغذیه ای و تغییر در شیوه زندگی ، شانس ابتلا به این بیماری را کاهش بدهیم.

به افرادی که مایلند شانس ابتلا به این بیماری را در خودشان کاهش بدهند، توصیه می کنم آزمایش تعیین سطح ویتامین D بدهند تا در صورت کمبود آن، تحت درمان پزشکی قرار بگیرند و مثلا با تجویز پزشک، مصرف مکمل های ویتامین D را آغاز کنند. شانس بروز ام اس در افرادی که از کمبود ویتامین D رنج می برند، بیشتر است.

اگر کمبود ویتامین D در سال های نخست زندگی به صورت مزمن وجود داشته باشد، خطر ابتلا به ام اس به طرز چشمگیری افزایش می یابد. از طرف دیگر، مصرف فراوان غذاهای چرب، شور، کنسروی، فرآوری شده و سرخ کردنی، مواجهه مداوم با استرس های محیطی، استعمال دخانیات و مشروبات الکلی، مصرف ناکافی میوه ها و سبزی های تازه و سالم و ابتلا به چاقی و اضافه وزن هم می توانند باعث بالا رفتن خطر ابتلا به بیماری ام اس شوند.

2 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.