56

بررسی و تشخیص نوعی تومور خطرناک در رحم

|
0 دیدگاه
intrauterine-insemination6

درباره عارضه لیومیوسارکوم رحم چه میدانید این عارضه چگونه ایجاد می شود؟

چه نشانه ها و علائمی دارد و راه حل های درمانی موثر در این رابطه چگونه اند

توضیحات کامل و جامعی در این باره برایتان آورده ایم

برای تشخیص این بیماری با مشاهده علائم مشابه سریعا به پزشک زنان مراجعه کنید

لیومیوسارکوم رحم یک تومور نادر ولیکن اگرسیو می‌باشد.

معمولا با علایم خونریزی، درد و توده لگنی تظاهر می‌کند.

درمان آن جراحی است. درمان‌های کمکی تأثیری در سوروایوال بیماری تاکنون نداشته‌اند.

رادیوتراپی لگنی عود لگنی تومور را کم می‌کند ولیکن تأثیری در سوروایوال بیماری ندارد

شیمی درمانی نیز در افزایش سوروایوال بیماران به عنوان کمک درمانی در مراحل اولیه تأثیری نداشته است.

در موارد پیشرفته و یا عود بیماری، از شیمی درمانی با استفاده از تاکسول+ کاربوپلاتین استفاده می‌شود.

از جراحی در موارد متاستاز که رزکسیون تومور امکان‌پذیر باشد استفاده می‌شود.

مطالعات جدید در مورد کاربرد روش‌های درمانی بر اساس بیولوژی مولکولی در حال بررسی است.

جراحی را در اولویت قرار می‌دهد.

لیومیوسارکوم رحمی توموری با پیشرفت تهاجمی و آگرسیو بوده و در موارد نادری پیشرفت کند دارد به طوری‌که سوروایوال ۵ ساله آن ۷۵-۲۵% می‌باشد.

اپیدمیولوژی و تظاهرات بالینی

۱%تومورهای رحمی را لیومیوسارکوم رحم تشکیل می‌دهد.

بیماران در سنین ۶۰-۵۰ ساله هستند.

رادیوتراپی لگنی انسیدانس کارسینوسارکوم را افزایش می‌دهد (M.M.T) ولیکن رابطه‌ای بین لیومیوسارکوم و رادیوتراپی وجود ندارد.

۴و۳ همچنین مصرف تاموکسیفن شانس کارسینوسارکوم را افزایش می‌دهد نه لیومیوسارکوم را. علایم بیماری نیز خونریزی- درد و توده لگنی می‌باشد.

آمبولیزاسیون شریان رحمی Uterine artery embolization

از سال ۱۹۹۵ که آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) به عنوان روشی برای حفظ رحم در موارد لیومیو‌م‌های علامت‌دار،‌ معرفی شد.

روز به روز محبوبیت بیشتری پیدا کرده است این روش توسط رادیولوژیست‌های دوره دیده انجام می‌شود.

از بین رفتن علایم بیماری و دوره نقاهت خیلی سریع بوده ولیکن چون نمونه پاتولوژی وجود ندارد ممکن است تشخیص LMS (لیومیوسارکوم) به تعویق بیافتد.

جهت تشخیص LMS رحم قبل از انجام آمبولیزاسیون روش موثری وجود ندارد.

انجام تست‌های خونی، رادیولوژی و یا نمونه‌گیری از آندومتر کافی نمی‌باشند

این بررسی‌ها قبل از آمبولیزاسیون انجام می‌شود که میزان موفقیت درمانی را پیش‌بینی کند.

پاتولوژی

به طور کلی لیومیوسارکوم یک توده صاف، زردرنگ با نقاط نکروز و هموراژی می‌باشد.

معمولا تشخیص هیستوپاتولوژیک لیومیوسارکوم مشکل نمی‌باشد

اکثر تومورهای بدخیم عضله صاف رحم دارای خصوصیات زیر هستند.

هیپرسلولاریتی، آتی‌پیسم هسته، میتوز بالا بیش از ۱۵ میتوز در هر میدان میکروسکوپی (MF/10HPF)

و علاوه بر آن معمولا ویژگی‌های دیگر مثل منوپوز

گسترش تومور به خارج از رحم، سایز بزرگ (بیش از ۱۰ سانتی‌متر)، تهاجم تومور به نسوج اطراف،‌ نکروز و آتیپیکال میتوز دیده می‌شود.

در مورد لیومیوسارکوم از نوع اپی‌تلوئید یا میگزوئید ممکن است تشخیص مشکل باشد

زیرا آتی‌پیسم در هسته و تعداد میتوز کم است

که در غیاب هیپرسلولاریتی و آتیپسم هسته معمولا این نوع لیومیوسارکوم بر اساس حاشیه تهاجمی تومور (Infiltrative border) تشخیص داده می‌شود.

این تومورها شامل

– تومورهای عضله صاف با حداقل آتی‌پیسم سلولی و تعداد میتوز کم ولیکن نمی‌توان هیستولوژی آن را مشخص کرد.

– تومور عضله صاف با آتی‌پی سلولی منتشر و شدید، میتوز کم و عدم قطعیت در مورد وجود یا عدم وجود کوآگولاتیو نکروزیس

– تومور عضله صاف با میزان متوسط تا شدید آتی‌پی سلول و ایندکس میتوز که نمی‌تـوان قطعا تعداد آن را مشخص کرد

به دلیل آن که احتمالا تعدادی از سلول‌های در حال دژنراسیون شبیه به میتوز به نظر می‌رسد.

روش درمان

شیمی درمانی Adjuvant chemotherapy

رژیم ترکیب Gemcitabine به همراه   Docetaxeol

عودPersistent or recurrent

Molecular biology

نتیجه‌گیری

لیومیوسارکوم رحم یک بیماری نادر و مهاجم می‌باشد. شیوع آن با افزایش سن بیشتر می‌شود.

وجود یک توده رحمی علامت‌دار در یک خانم پس از منوپوز الزام بررسی دقیق و احتمالا جراحی را می‌طلبد.

جراحی در لیومیوسارکوم رحمی شامل برداشتی کامل رحم همراه تخمدان‌ها می‌باشد.

حفظ تخمدان‌های به ظاهر سالم در خانم‌های جوان امکان‌پذیر است.

ولیکن احتمال میکرومتاستاز و یا تأثیر هورمون استروژن در سیر بیماری را بایستی در نظر داشت.

لنفادنکتومی یک روش پروگنوستیک است به هر حال در موارد نادری لنف‌نودها مثبت است

مگر اینکه بزرگ باشند و یا بیماری در خارج از رحم وجود داشته باشد.درمان‌های کمکی تأثیر در پروگنوز بیماری در مراحل اولیه (I, II) ندارد.

متأسفانه عود شایع است.

Dexorobicin یک داروی قدیمی و موثر در موارد عود است.

اخیراً رژیم Gemcitabine+ Decitaxol تأثیر قابل توجهی در موارد پیشرفته و عود داشته است.

جراحی مجدد و رزکسیون تومور در بیمارانی که به خوبی انتخاب شوند روش مفیدی است.

رادیوتراپی به عنوان درمان palliative موثر است.

به نظر می‌رسد با پیشرفت‌هایی که در زمینه بیولوژی تومور در حال انجام است دسترسی به درمان‌های جدید و موثرتر امکان‌پذیر خواهد بود.

 

0 پسندیده شده
دانیال میکائیلی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.