54

درمان آرتروز شانه

|
0 دیدگاه
2

آرتروز شانه زمانی رخ می‌دهد که غضروف پوشش دهنده اطراف مفصل شانه ساییده شود.

در مراحل اولیه این عارضه، حفره‌های کوچکی در غضروف صاف پوشش دهنده هر طرف مفصل ایجاد می‌شود. در نهایت برجستگی‌های استخوانی کوچک یا “خارها و زائده‌های استخوانی” در لبه‌های سطح مفصل تشکیل می‌شود.

با انباشته شدن مایع مفصلی زیر غضروف کیست‌هایی تشکیل‌ می‌شود که به استخوان فشار می‌آورند و بیمار را دچار شانه درد می‌کنند. غضروف در مراحل پیشرفته این عارضه کاملاً از بین می‌رود و در نتیجه استخوان‌ها روی یکدیگر ساییده می‌شوند.

آرتروز گاهی پی‌آمد صدمه دیدن یا از جا در رفتن استخوان شانه یا فرسودگی شانه به مرور زمان است. ارتروز شانه در میان افراد ۵۰ سال به بالا درصد شیوع بالایی دارد.

همان طور که در گذر سالیان مفصل‌ها به شیوه‌ای اشتباه یا بیش از اندازه به کار گرفته می‌شوند، به همان نسبت نیز موارد بروز این بیماری در سنین بالاتر افزایش می‌یابد. بااین حال ابتلا به آرتروز شانه در افراد جوان‌ تر نیز به دلیل وارد شدن ضربه یا جراحی مفصل ناممکن نیست. این عارضه در میان زنان شایع‌ تر از مردان است.

علائم و نشانه ها

رایج ترین علائم آرتروز شانه، همانند دیگر مفاصل، بروز درد هنگام فعالیت است. به مرور زمان، بیمار هنگام استراحت کردن نیز دچار حمله درد می‌شود و حتی گاهی نمی‌تواند از شدت درد شانه به خواب رود.

مفصل به موازات از بین رفتن غضروف، سفت می‌شود، دامنه حرکتی‌اش کاهش می‌یابد، و فعالیت بیمار را محدود می‌کند به گونه‌ای که حتی مخل انجام ساده‌ترین کارهای روزمرّه، مانند لباس پوشیدن، دست دراز کردن به طرف اشیاء و حتی رعایت بهداشت فردی می‌شود.

همان‌طور که دامنه حرکتی مفصل محدود و محدودتر می‌شود، انجام کارهایی چون رانندگی، فعالیت ورزشی، کار خانه و حتی نوشتن و استفاده از رایانه دشوار می‌گردد. درد غالباً بر ناحیه پشت شانه متمرکز است، اما معمولاً از شانه تا بازو و آرنج نیز منتشر می‌شود.

احتمالاً ناتوان کننده‌ترین علایم آرتروز شانه که اکثر بیماران با آن مواجه می‌شوند، کم‌خوابی است؛ چون بیمار به دشواری می‌تواند وضعیت راحتی را برای خوابیدن روی سمت آسیب دیده یا سالم پیدا کند.

آرتروز به شدت بر حرکت مفصل شانه تأثیر می‌گذارد و گاهی حرکت دادن شانه به دلیل ساییده شدن استخوان‌های گوی حفره بر روی یکدیگر توأم با ترک برداشتن، ساییدگی شانه یا صدا دادن مفصل (کریپتوس) است.

علت و دلایل

دلیل اصلی بروز بیماری آرتروز شانه مشخص نیست اما اکثر افرادی که دچار بیماری آرتروز هستند حداقل بر اثر بروز یکی ازعوامل زیر به این بیماری مبتلا شده اند.

ضربه به مفصل شانه:

شکستگی استخوان،جابه جایی،آسیب دیدگی های جدی و جراحی باعث آسیب دیدگی مفصل شانه و در نهایت منجر به بیماری آرتروز می شود و علائم آن ممکن است چندین سال بعد ازآسیب دیگی ظاهر نشود

فشار بروی مفصل شانه و آسیب دیدگی ها دردناک: افرادی که براساس شغل یا سبک زندگی فعالیت هایی پرفشار و سنگین یا تکراری با شانه خود انجام می دهند می توانند بافشارهای جزئی بر روی مفصل شانه رو به رو شوند و دچار بیماری آرتروز شوند

افزایش سن:

بیماری آرتروز شانه اغلب برروی افراد بالاتراز ۵۰سال ایجاد می شود علائم بیماری آرتروز با افزایش سن ایجاد می شود به دلیل اینکه با افزایش سن غضروف  ها ازبین می روند وباعث ازبین رفتن مفصل و کاهش انعطاف آن می شود
بیماری های مادرزادی:

تنظیم نبودن صحیح استخوان ها که باعث جابه جایی استخوان های افراد می شود می تواند خطر بروز بیماری آرتروز استخوان را دراین افراد افزایش دهد شرایط مادرزادی دیگر مانند اختلال درسوخت وسازبدن یا نقرس می تواند خطر افزایش بیماری آرتروز را افزایش دهد

عوامل ژنتیکی:

بیماری آرتروز مانند ویژگی های دیگر چون رنگ مو وقد ارثی و ژنتیکی است درحالیکه میزان تاثیر عوامل ژنتیکی دربروز بیماری آرتروز مشخص نیست  اما بروز بیماری آرتروز در افرادی که سابقه خانوادگی در این بیماری داشته اند بیشتر است

تشخیص

برای تشخیص علت آرتروز شانه شرح کامل بیمار،معاینه فیزیکی وانجام رادیولوژی نیاز است.  پزشک با انجام معاینه فیزیکی علائم و نشانه ها را ارزیابی می کند.  این علائم آرتروز شانه شامل موارد زیر است

-ضعیف شدن ماهیچه ها

-حساسیت هنگام لمس مفصل وبروز درد هنگام فشارآوردن به مفصل

-دامنه حرکتی مفصل

-علائم آسیب دیدگی مفصل ،تاندون ها و لیگامنت های اطراف مفصل

-شنیدن صدای تق تق مفصل هنگام حرکت آن

مشاهده عکس گرفته شده بوسیله اشعه ایکس که نشان دهنده باریک شدن فضای مفصل،تغییرات استخوانی و وجود خار ها یا زایده های استخوانی اطراف مفصل است

راه و روش های درمان

درمان بدون جراحی
همانند بیماری های آرتروز دیگر، درمان آرتروز شانه به صورت غیر جراحی است. پزشک روش های درمانی زیر را توصیه می کند:

•    استراحت کنید یا در فعالیت های خود تغییر ایجاد کنید تا از بروز درد جلوگیری کنید. شما باید نحوه حرکت دادن بازوی خود برای انجام دادن کارها را تغییر دهید.

•    حرکات ورزشی فیزیوتراپی دامنه حرکتی شانه شما را بهبود می بخشد.

•    داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی از قبیل آسپرین یا ایبوپروفن التهاب و درد را کاهش می دهند. این داروها غشای معده شما را ملتهب می کنند و باعث خونریزی داخلی می شوند. این داروها باید با غذا مصرف شوند. در صورتی که سابقه زخم معده دارید یا داروهای رقیق کننده خونی مصرف می کنید، قبل از مصرف داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی غیرتجویزی با پزشک مشورت کنید.

•    تزیق کورتیکواستروئید در شانه باعث کاهش شدید التهاب و درد می شود. با این حال، تاثیر آن اغلب موقتی است.

•    روزی دو تا سه مرتبه به مدت بیست یا سی دقیقه روی شانه خود یخ قرار دهید تا التهاب را کاهش دهید و درد را تسکین دهید.

•    در صورتی که به روماتیسم مفصلی مبتلا هستید، پزشک یک داروهای تنظیم بیماری مثل متوتکسات تجویز می کند.

•    مکمل های غذایی مثل گلوکوزامین و کوندرویتین سولفات به درمان درد شانه کمک می کنند. ( توجه: شواهد علمی کمی وجود دارد که از مصرف کلوکوزامین و کوندروتین سولفات برای درمان آرتروز حمایت کند. این ترکیبات با داروی دیگر اختلال ایجاد می کنند. همیشه قبل از مصرف مکمل های غذایی با پزشک مشورت کنید.

عمل جراحی

در صورتی که درد باعث ناتوانی شده است و با روش های غیرجراحی تسکین پیدا نمی کند، پزشک جراحی را توصیه می کند. روش های جراحی شانه متعددی وجود دارد که بعضی از آنها نسبت به بقیه تهاجمی تر هستند. انتخاب نوع جراحی به موارد زیر بستگی دارد: اولویت جراح، سن، سطح فعالیت، نوع آرتروز و میزان استخوان درگیر.

این روش های جراحی  عبارتند از :

آرتروسکوپی: موارد آرتروز شانه خفیف با آرتروسکوپی قابل درمان است.در طول آرتروسکوپی، جراح یک دوربین کوچک که آرتروسکوپ نامیده می شود را به مفصل شانه وارد می کند. دوربین تصاویری را در یک صفحه تلویزیونی نمایش می دهد و جراح از این تصاویر برای هدایت ابزار جراحی کوچک استفاده می کند.
به دلیل این که آرتروسکوپ و ابزارهای جراحی باریک هستند، جراخ می تواند از برش های بسیار کوچک در عوضبرش بزرگ تری ک در روش جراحی باز نیاز است، استفاده کند.

در طول این روش، جراح شانه می تواند داخل می تواند داخل مفصل را تمیز کرده و قطعات شل غضروف آسیب دیده را خارج سازد. اگر چه این روش باعث تسکین درد می شود، باعث حذف آرتریت از مفصل نمی شود. در صورت پیشرفت جراحی، در آینده به جراحی بیشتری نیاز است.

جراحی تعویض مفصل شانه ( آرتروپلاستی): آرترور شانه پیشرفته را می توان با جراحی تعویض مفصل شانه درمان کرد. در این جراحی، بخش های آسیب دیده شانه خارج می شود و با اجزای مصنوعی که پروتز نامیده می شوند، جایگزین می گردند.

روش های جراحی تعویض مفصل شانه از قرار زیر است:

جراحی تعویض مفصل جزئی:

تنها راس استخوان بازو با یک جز مصنوعی تعویض می شود.

جراحی تعویض کامل مفصل شانه:

هر دو راس استخوان بازو و کاسه مفصل تعویض می شوند. یک فنجان پلاستیکی در کاسه مفصل قرار داده می شود و یک گوی فلزی به قسمت بالای  استخوان بازو می چسبند.

جراحی تعویض مفصل شانه کامل معکوس:

در این روش،  کاسه و گوی فلزی برخلاف روش تعویض کامل مفصل شانه قرار داده می شوند. گوی فلزی در کاسه مفصل قرار داده می شود و فنجان پلاستیکی در لبه بالایی استخوان بازو قرار می گیرد. این روش برای افرادی که دچار پارگی روتاتور کاف شده اند، بیشتر جواب می دهد، زیرا برای حرکت بازو بر عضلات مختلفی و نه فقط روتاتورکاف وابسته است.

جراحی برداشتن سطوح مفصلی:

شایع ترین روش جراحی مورد استفاده برای درمان آرتروز مفصل شانه برداشتن سطوح مفصلی است. پزشک این روش جراحی را به صورت آرتروسکوپی انجام می دهد.

در این روش، قسمت کوچکی از استخوان از لبه کتف جدا می شود و فضایی را باز باقی می گذارد که به تدریج با بافت جای زخم پر می شود.

عوارض جانبی

همانند همه جراحی ها، این جراحی نیز خطراتت و عوارض جانبی احتمالی دارد. مشکلات احتمالا پس از جراحی شانه شامل عفونت، خونریزی بیش از حد، لخته خونی و آسیب به عروق خونی یا عصب ها است. این عوارض به ندرت پیش می آیند و جراح ارتوپد می تواند آنها را کنترل کند.

ریکاوری

روش های جراحی درمان آرتروز شانه عموما در کاهش درد و بازیابی دامنه حرکتی بسیار موثر هستند. زمان ریکاوری و برنامه های توانبخشی به نوع جراحی صورت گرفته بستگی دارد.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.