46

رابطه حرکت و ورزش با دستگاه تنفس

|
0 دیدگاه
jogging-1

ارتباط حركت با دستگاه تنفس بسیار روشن وآشكار است.

شما ده پله را تند بالا بروید و یا ۱۰۰متر تند بدوید.ملاحظه می كنید كه نفس شما به شمارش می افتد . توضیحش ساده است . ماشینهای موتوری برای حركتهای تند بنزین زیادتری لازم دارند . بدن انسان نیز برای حركت تند احتیاج به نیرو و انرژی بیشتری دارد.

این انرژی با سوخت و ساز مواد غذائی در مقابل اكسیژن یعنی اكسیداسیون به دست می آید . زندگی سلولهای بدن و فعالیت آنها به اكسیژن بستگی دارد . شما اگر روی پایتان طوری بنشینید كه روی شریان پا (رگ پا ) فشار بیفتد در چند دقیقه پایتان كرخت می شود و گز گز می كند .

این همان كندی جریان خون و كمبود اكسیژن است ،همانطور روی شریانهای نقاط دیگر بدن اگر فشار بیاورید یا مانعی مجرای رگها را مسدود نماید ( مانند آمپولی در شریان قلب ) جریان خون و اكسیژن قطع و عضو با ورود ناراحتی از كار خواهد افتاد . تحمل اعضا ء بدن در مقابل كمبود اكسیژن متفاوت است .

دست وپا و اطراف بدن تا ۱-۲ ساعت به قطع جریان خون تحمل دارند ولی از همه بیشتر مغز وقلب به اكسیژن احتیاج دارند . پس از قطع جریان اكسیژن ( قطع تنفس )مغز در یكی دو دقیقه و قلب نیز در ۲-۳ دقیقه از كار می افتد . خوشبختانه اكسیژن به مقدار فراوان و مفت و مجانی در هوای آزاد وجود دارد و ۲۱% تركیب هوا اكسیژن است .

در سطح دریا غلظت آن بیشتر و در ارتفا عات هر چه بالا تر برود مقدار آن كمتر می شود . غلظت اكسیژن در هوا به ارتفاع محل و فشار آتمسفربستگی دارد به ترتیب زیر :
ارتفاع از سطح دریا ـ فشار آتمسفر ـ غلظت اکسیژن
کنار دریا ( همسطح )ـ ۷۶۰ ـ۱۵۹
۱۰۰۰ مترـ ۶۶۰ ـ ۱۴۳
۲۰۰۰ مترـ ۵۶۰ ـ ۱۲۷
۳۰۰۰ متر ـ۴۶۰ ـ ۱۱۲
۴۰۰۰ متر ـ۴۱۰ ـ ۹۶
۸۰۰۰ متر ـ ۲۵۰ ـ ۵۲
فشار آتمسفر تا ارتفاع ۳۰۰۰ متر هر ۱۰ متر یك آتمسفر كمتر می شود . از ۳۰۰۰ متر به بالا هر ۲۰ متر یك آتمسفر كمتر می شود.
در هر ارتفاعی نسبت اكسیژن با گاز های دیگر تركیب هوا ثابت و ۲۱% می باشد.
اگر كسی سوار هواپیما و یا هلیكوپتر شود و در ارتفاع ۶۰۰۰ متر پیاده شود گرفتار مشكلات تنفس وكمبود اكسیژن بوده به تنگ نفس ، سر گیجه و تهوع و بیحالی گرفتار خواهد شد و از ۸۰۰۰ متر به بالا قادر به تنفس و زندگی نخواهد شد .

ولی با صعود چند مرحله و اقامت چند روزه در فواصل ارتفاعات مكانیزم اتو ماتیك بدن با تحولات و تغیرات هشیارانه و اعجاب انگیز در تركیبات خون كمبود اكسیژن را جبران خواهد كرد .

در استراحت چند روزه در ارتفاعات با مكانیزم اسرار آمیزی طبیعت هشیار بدن به نسبت كم شدن غلظت اكسیژن در هوای بلندیها تعداد گلبولهای قرمز ( اكسیژن آور ) خون را بالا می برد تا گلبولهای زیاد از غلظت كم هوا اكسیژن كافی را فراهم كرده آفتی از كمبود اكسیژن در سلولهای بدن عارض نشود .

این اختلاف در تعداد گلبولهای قرمز خون به طور طبیعی در خون ساكنین كنار دریا و یا ارتفاعات وجود دارد.ساكنین همسطح دریا در یك میلیمتر مكعب خون در حدود ۴ میلیون گلبول قرمز دارند ، در حالیكه ساكنین فلاتهای بلند مانند تبت ، هیمالیا ، جبال آند در آمریكای جنوبی در هر میلیمتر مكعب خون ۶ میلیون گلبول قرمز دارند.
موقع فعالیت بدنی هنگام صعود در ارتفاعات با توجه به كمبود غلظت اكسیژن و نیاز مبرم بدن به اكسیژن بیشتر در موقع فعالیت بدنی ، قلب و دستگاه تنفس همزمان فعالیت فوق العاده ای را از خود نشان می دهند . تعداد تنفس از ۱۶ به ۴۰-۵۰ بار در دقیقه و ضربان قلب از ۷۲ به ۱۴۰-۱۸۰ بار در دقیقه بالا می رود .

این افزایش فوق العاده ضربانهای قلب و شمار تنفسهای عمیق احتیاجات اكسیژن بدن از فعالیت زیاد را از فشار كم اكسیژن هوا فراهم و از بروز عوارض كمبود آن جلو گیری می نماید.رابطه حركت و ورزش با دستگاه تنفس در اخذ و جذب و استفاده صحیح از اكسیژن خلاصه می شود.
ریه ورزشكاران در حكم ماشین سیار و آماده به كار است.ورود هوا با فشار های مكرر در نفس های عمیق هنگام فعالیت بدنی ، هجوم امواج هوا به داخل ریه ها برونشها را بازتر ، عضلات آنها را ورزیده تر و امواج تار های كركی داخل برونشها را زنده تر و شاداب تر نگه میدارد و در آنها تمام حبابهای ریه ها در حال فعالیت می باشند و جریان سریع خون در جدار حبابها رشد شان را كاملتر و جذب اكسیژن را سهل تر وفراوان تر می نماید.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.