150

آشنایی با سرطانهای خاص مردان و زنان

|
0 دیدگاه
2

سرطان دومین عامل مرگ ومیر بشردر عصرما است.

این بیماری، بر خلاف بیماری قلبی و عروقی (که بیشترین قربانیان را می‌گیرد) قابل تقسیم به یک یا چند زیرگروه مشخص نیست، بلکه بر خلاف آن، مجموعه عظیمی ازبیماریهای کاملا متفاوت در کنار یکدیگرجمع شده‌اند تا مجموعه‌ای از بیماریهای بد خیم را زیر عنوان یک لفظ عمومی پدید آورند.

آیا راهی عملی برای کشف زودرس سرطان وجود دارد

به دلایل عدیده و از همه مهم‌تر تنوع در بیماریهای سرطانی نمی‌توان جوابی واحد داد. در این مقاله سعی شده است بر اساس آمار و اطلاعات موجود، در این رابطه توضیحاتی داده شود و برای تحقق این امر تومورهای شایع آقایان و خانم‌ها هر یک به طور جداگانه و به طور مختصر در چند خط مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند.

۱- کشف زودرس سرطان د رآقایان

الف- سرطان ریه:

این بیماری در دهه‌های ششم و هفتم عمر انسان بیشترین شیوع را دارد. سیگار و تماس با موار معدنی صنعتی همچون پنبه کوهی (آزبست نخ) می‌تواند به عنوان فاکتورهای خطر در بروز این بیماری نام برده شود. میکروسکوپی خلط سه بار در سال بعد از سن چهل سالگی و نیز روشهای مطرح شده برای کشف زودرس این بیماری همچون استفاده از روش بررسی قفسه صدری به طور سالانه موفقیت آمیز نبوده است. با عکسبرداری از روشهای جدید همچون انجام سی تی اسکن سالانه (با استفاده از دستگاههایی که اشعه بسیار کمی می‌تابانند) نیز تحت بررسی است.
برای عموم افراد جامعه این اطلاع رسانی ضروری است که علائم اولیه این بیماری سرفه مزمن، گرفتگی صدا، درد قفسه صدری، کاهش وزن و تنگی نفس مزمن است.

ب- سرطان روده بزرگ در آقایان:

سن متوسط ابتلا به این بیماری حدود ۵۰ سالگی است. روشی برای معاینه توسط خور بیمار وجود ندارد. برای کشف زودرس، یکی از روشهای پیشنهاد شده بررسی قسمت انتهایی روده بزرگ با دستگاه مخصوص سیگموئیدو سکوپی هر ۵ سال یکبار بعد از سن ۵۰ سالگی است. علائم هشدار دهنده عبارتند از تغییر حرکات روده، وجود خون در مدفوع، کاهش اشت‌ها و دردهای قولنجی شکم.

ج- سرطان پروستات:

سن متوسط شیوع بیماری دهه ششم و هفتم عمر است. روشی برای معاینه توسط خود فرد وجود ندارد انجام معاینه با انگشت توسط پزشک و بررسی سطح خو نی آنتی ژن اختصاصی پروستات (p S A) به طور سالانه پیشنهاد شده است. (اگر چه تاثیر آن در بررسی‌های انجام گرفته تا کنون به اثبات نرسیده است) بیماری معمولاعلامت هشدار دهنده‌ای ندارد. علائم شایع‌‌ همان علائم بزرگی خوش خیم پروستات است که همچون کاهش شدت و سرعت جریان ادراد و تکرار ادرار است.

د- سرطان غدد لنفاوی در آقایان:

سن متوسط شیوع چهل سالگی است. توصیه به انجام بررسی توسط خود فرد یا انجام معاینات ویژه نشده است. علائم هشدار دهنده عبارتند از: بزرگی غدد لنفاوی، تب، کاهش وزن، تعریق شدید و غیر معمول.

ه- سرطان بیضه:

سن شیوع بین ۱۵ تا ۴۰ سالگی است. معاینع توسط خود فرد به طور ماهانه یکبار و توسط پزشک سالانه یکبار توصیه شده است. علائم هشدار دهنده بروز توده بدون درد در بیضه است.

و- ملانوم بد خیم پوست در آقایان:

همه افراد در همه سنین می‌توانند به ملانوم مبتلا شوند. معاینه توسط خود فرد به طور مماهیانه شدیدا توصیه شده است. این معاینه باید انجام شود و توسط پزشک هر سه سال بین سنین ۲۰ تا ۴۰ سال و هر سال بعد از چهل سالگی است. علامت قابل توجه در مورد آن بروز خالهای پوستی جدید با خصوصیات زیر است: غیر متقارن، غیر یکنواخت از نظر رنگ و با اندازه بیشتر از ۶ میلی متر

ز- سرطان مثانه در آقایان:

سن شیوع آن اواخر دهه ششم و هفتم است. معاینه توسط خود فرد توصیه نشده است. معایه سالانه ارزش کمی در تشخیص بیماری دارد. علائم هشدار دهنده عبارتند از وجود خون در ادراد و تغییر در تعداد دفعات ادراد کردن.

۲- کشف زودرس سرطان خانم‌ها

الف- سرطان ریه در خانم‌ها: این بیماری در خانم‌ها با اختلافات بسیار جزیی مشابه آقایان است.

ب- سرطان سینه در خانم‌ها:

سن شیوع بیماری به طور متوسط ۴۰ سالگی به بعد است، اگر چه خانمهای دارای سن پائین‌تر نیز در خطد ابتلا قرار دارند ولی میزان شیوع کمتر است. سابقه خانوادگی و فاکتور‌های ژنتیک از یک سو و مسایل هورمونی از سوی دیگر (همچون یائسکی دیررس، بلوغ زودرس، حامله نشدن) می‌توانند به عنوان فاکتورهای خطر به حساب آیند. روشهای توصیه شده برای کشف زودرس بیماری عبارتند از: معاینه توسط پزشک به طور سالانه بعد از سن ۴۰ سالگی- مامو گرافی سالانه بعد از ۴۰ سالگی- معاینه توسط پزشک هر سه سال یکبار بین سنین ۲۰ تا ۴۰ سال- معاینه توسط خود فرد به طور ماهانه بعد از بیست سالگی. علائم هشدار دهنده درخانم‌ها به شرح زیر است: بر جستگی یا تورم در سینه. درد نوک پستان. تو رفتگی یا کشیدگی نوک پستان. ترشح از نوک پستان.

ج-سرطان تخمدان در خانم‌ها:

سن شیوع آن حدود سنین ۵۰ تا ۶۰ سالگی است. روشی برای معاینه توسط خود فرد پیشنهاد نشده است. روشهای کشف زودرس عبارتند از معاینه از طریق لگن به طور سالانه بعد از سن ۱۸ سالگی. متأسفانه سایر روشهای پیشنهاد شده همچون سونو گرافی از طریق واژن ویا بررسی مارکرهای خونی برای کشف زودرس آن در سطح جامعه موفق نبوده است. علائم هشدار دهنده به شرح زیر است: درد شکم و طولانی مدت. شکلات گوارشی به صورت اختلال در هضم درد. خونریزی غیر طبیعی واژینال. فشار در لگن یا در اندامهای تحتانی.

د-سرطان دهانه رحم:

سن شیوع آن بین ۳۰ -۶۰ سالگی است. خطر فاکتورهای متعددی همچون وجود پارتنرهای متعدد و بی‌بند و باری جنسی از یک سو و عفونت‌های ویروسی با (H P V) برای آن مطرح شده است. روشهای کشف زودرس آن به شرح زیر است: انجام بررسی پاپ اسمیر ابتدا سالانه برای دو سال متوالی و در صورت نرمال بودن پس از آن هر سه سال یکبار. اگر چه در مراحل ابتدایی علائم خاصی برای بیماری وجود ندارد ولی با پیشرفت آن، خونریزی غیر معمول یا لکه بینی و در موارد پیشرفته‌تر دردهای لگنی، گرفتاری‌های ادراری و غیره می‌توانند اولین علائم باشند.

ه- سرطان‌های مثانه، روده بزرگ، ملانوم بدخیم در خانم‌ها:

تقریبا مشابه موارد گفته شده در مورد آقایان است.

0 پسندیده شده
زهرا افرادی
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.