30

مفهوم ترسیم آدمک در نقاشی کودکان

|
0 دیدگاه
060078

کودکان از ۳ سالگی شروع به ترسیم آدمک می­‌کنند؛ آدمکی که وزغ‌گونه است، یعنی دایره­‌ای با چهار خط در اطراف آن.

مفهوم ترسیم آدمک در نقاشی کودکان

در ۴ سالگی کودک اجزایی را به آدمک اضافه می­‌کند و در ۵ سالگی به دایره‌­ای که در ۳ سالگی رسم کرده، یک دایره دیگر اضافه می‌­کند. در ۶ سالگی ترسیم آدمک کامل­‌تر می­‌شود و او قادر است جزئیات بیشتری به آن اضافه کند.اندازه­ آدمک نیز معنا و مفهومی خاص دارد.

ترسیم آدمک به صورت کوچک گاهی کمرویی، ترس و بازداری و پنهان‌کاری را به نمایش می­‌گذارد.آدمک بزرگ نشانه اعتماد به نفس بالا، احساس ایمنی، شکفتگی و نیاز به گسترش‌جویی و پیشرفت و عدم پنهان‌کاری است.کودکانی که اغلب در نقاشی پلیس یا سرباز می‌­کشند،

به نوعی پرخاشگری را نشان می­‌دهند. کودکانی که بیشتر دلقک ترسیم می­‌کنند،نشانه نوعی شادی کاذب و اضطرابی پنهان است.اگر کودک آدمک خود را به صورت باغبان نقاشی کند،نشانه شادی و نشاط واقعی است. ترسیم ماهی­گیر نشانه خلقی آرام است و اینکه در راه رسیدن به هدف صبور است.

تحلیل اجزای مختلف آدمک در نقاشی کودکان

سر:

کودکانی که سر آدمک را بزرگ ترسیم می­‌کنند، نشانه خوددوست‌داری و تکبر اخلاقی و عقلی است. ترسیم سر به صورت کوچک احتمالاً نشانه نوعی پنهان‌کاری یا اضطراب است.

چشم‌ها:

کودکانی که چشم‌ها را بزرگ می­‌کشند، نشان‌دهنده­ برون­‌گرایی و کنجکاوی است.

ترسیم چشم‌ها به صورت کوچک نشانه درون­‌گرایی است. گاهی در سنین ۴ یا ۵ سالگی کشیدن چشم­‌های بزرگ نشانه کنجکاوی جنسی است.عدم ترسیم چشم­‌ها نشانه عدم تمایل به دیدن است. دختران نسبت به پسران چشم‌ها را دقیق­‌تر ترسیم می­‌کنند. دخترانی که زیاد بر روی چشم‌ها دقت می­‌کنند،

در حقیقت تأکید بر هویت زنانه است و پرداختن زیاد به چشم­‌ها مانند کشیدن مژه و ابرو نشانه حس زیبایی‌شناختی است. پسرانی که بر کشیدن چشم‌ها زیاد تأکید دارند، نشانه خودشیفتگی و تمایلات زنانه است.

دهان:

کودکانی که دهان و لب‌ها را با خطوط پررنگ و با جزئیات می­‌کشند، معنای جسمانی را القا می‌کنند. لبی که به صورت یک خط ترسیم می­‌شود، گاهی تنش را نمایان می­‌سازد. کشیدن لب­‌های اغلب کلفت و ضخیم احتمالاً نشانه پرخاشگری است.

دندان:

معمولاً کودکان دندان‌ها را ترسیم نمی­‌کنند. اگر کودکی در نقاشی اغلب دندان‌ها را نقاشی کند، شاید نوعی خشونت را به نمایش بگذارد. کودکی که دهانی خندان با دندان می­‌کشد،هم تمایل به محبت را نشان می­‌دهد و هم تمایل به خشونت را. اگر کودکی دندان­‌های خراب و ناسالم برای آدمک نقاشی کند، نشانه فقدان انرژی و نیروی حیاتی است.

گوش:

کودکان تا ۴/۵ سالگی گوش‌ها را نمی­‌کشند ولی اگر کودک به سن کشیدن گوش رسیده باشد ولی آنها را ترسیم نکند، نشانه امتناع از شنیدن است. معمولاً چیزهایی که این کودکان می­‌شنوند،برایشان جالب نیست و آنها را اذیت می­‌کند.

کشیدن گوش‌های بزرگ نشانه تمایل به موسیقی، دوست داشتن موسیقی، کنجکاوی و شاید نوعی اختلال شنوایی است. مثلاً کودکان ناشنوا یا گوش‌ها را ترسیم نمی­‌کنند یا آن را بزرگ می‌­کشند.

گونه‌­ها:

ترسیم گونه‌­ها به گونه­‌ای که نشانه خندیدن باشد، مثلاً دو دایره که در دو طرف دهان کشیده می­‌شود، نوعی احساس شادی و خوشحالی و خوش‌خلقی را نشان می‌­دهد.

چانه:

ترسیم چانه نمادی از قدرت کلامی و تأیید خود است. اگر چانه خیلی دقیق کشیده شود، تمایل به تأیید شدن و قدرت را نشان می­‌دهد.

موها:

کودکان مخصوصاً دختران زمانی که به سنی می­‌رسند که می‌­توانند هویت خود را تشخیص دهند، موها را ترسیم می­‌کنند که خود نمادی از هویت زنانه است. پسرانی که روی کشیدن موها زیاد تأکید دارند،نشانه خودشیفتگی و تمایلات زنانه است. گاهی موها نشانه پنهان‌کاری است و کودک از آن به عنوان نقاب استفاده می­‌کند.

ریش و سبیل:

کودکان از ۶ سالگی به ترسیم ریش و سبیل می­‌پردازند. کودکی که ریش و سبیل را نقاشی می­‌کند، می­‌خواهد هویتی را برای آدمک خود تعیین کند.

گردن:

رابط بین ذهن و جسم است. کودکانی که گردن را نقاشی نمی­‌کنند، نشانه مادی‌گرایی است.کودکانی که گردن را ظریف و نازک می­‌کشند، تمایل به رشدیافتگی و نیاز به جاه‌طلبی را نشان می­‌دهند.

ناف:

معمولاً کودکان ناف را رسم نمی­‌کنند. ترسیم ناف توسط کودکان گاهی نشانه کنجکاوی­‌های کودک در مورد احتمال تولدشان از این ناحیه است. روانشناسان معتقدند ناف نمادی از مرکزیت خود، توجه نکردن به دیگران و پیرامون است.

دست­‌ها و پاها:

کودکانی که دست‌ها و پاهایی تنومند و استوار نقاشی می‌­کنند، معمولاً اعتماد به نفسی بالا دارند. ساق پاهای بلند و طویل نشانه پویایی و فعالیت است و ساق‌های کوتاه نشانه تسلیم و فقدان پویایی است.پاهایی که به صورت باز از هم کشیده می­‌شوند، نشانه اطمینان است و پاهای به هم چسبیده معمولاً نشانه عدم اطمینان است.

اگر پاها به صورت نوک‌تیز یا به سمت بالا کشیده شوند،گاهی نشانه درگیر شدن در کنجکاوی‌های جنسی است. کشیدن پاها به صورت خلاف جهت هم به نوعی تعارض را نشان می­‌دهد. اگر دست‌ها و بازوها به سمت بالا کشیده شوند، نشانه شادی و خوشحالی است.

کشیدن دست‌ها به صورت هشت در دو طرف تنه­ آدمک، طبیعی و نرمال است. اگر دست‌ها در آغوش آدمک و اغلب به صورت بسته ترسیم شود، نشانه احساس ناامنی و فاصله گرفتن از دیگران است.حذف و نکشیدن دست‌ها یا پنهان کردن آنها، شاید نوعی پنهان‌کاری را نشان می‌­دهد.

کفش:

کشیدن کفش‌ها و تأکید زیاد بر ظاهر کفش، نمادی از مردانگی است و تأکید بر درون کفش مثلاً رنگ کردن داخل کفش‌ها نمادی از زنانگی است.

دکمه و جواهرات:

ترسیم دکمه‌­ها نشانه مهم جلوه دادن آدمک و تبعیت از نظم و حفظ آن و رعایت مقررات اجتماعی است. کشیدن جواهرات برای آدمک نشانه حس زیبایی‌شناسی و جلب توجه است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.