41

رشد هیجانی کودک و تسریع آن

|
0 دیدگاه
2000234

بر اساس تحقیقات رشد هیجانی کودک باعث افزایش مهارت توجه می شود و کودکی که به لحاظ هیجانی رشد کافی کرده است کمتر دچار مشکلات یادگیری می شود.

رشد هیجانی کودک و تسریع آن

معمولا در تحصیل و کار موفق تر است. برای این که در رشد هیجانی کودک خود تاثیر مثبت داشته باشید و از این طریق به پیشرفت او کمک کنید بایدخودتان برخی اطلاعات را کسب کنید.والدین باید بدانند که برای رشد هیجانی ابتدا باید کودک بتواند رفتارها و احساسات خود و دیگران  را بشناسد و در مرحله بعد باید بتواند دانسته هایش را در تعاملات و روابط به کار ببرد.

آگاهی از خود به معنای آگاهی از هیجان ها، نقاط قوت، چالش ها و تاثیر هیجان ها بر رفتار است. گذشته از این فرد باید بتواند هیجان های و رفتار و خلق  خود را مدیریت کند. و به طرف هدف حرکت کند. در تمامی این مراحل والدین و مراقبین اولیه کودک تاثیر مهمی بر رشد و پیشرفت کودک دارند.

والدین و مراقبین علاوه بر این که می توانند کودک را در تمامی این مراحل راهنمایی کنند باید مراقب باشند زیرا خود به عنوان الگو و سرمشق همیشه جلوی کودک و در معرض دید او هستند.

کودک طی دوره دبستان دستخوش تغییرات هیجانی و عاطفی می شود.

دوستی ها: دوست یابی و دوست شدن برای رشد عاطفی کودک لازم است. اغلب کودکان ۷ ساله نسبت به دوستان جدید خود احساسات عاطفی دارند. داشتن چند دوست صمیمی و همچنین دشمن برای کودک دبستانی کاملا طبیعی است. البته گاهی اوقات دوست و دشمن جای خود را عوض می کنند. کودکان در این سن ترجیح می دهند با هم جنس خود دوست شوند.

خود وصفی: کودکان دبستانی دوست دارند خصوصیات خود را توضیح دهند. در مورد ظاهر و فعالیت های خود صحبت کنند. این کار کمک می کند مفهوم خود در آن ها پرورش یابد و خودشان را بهتر بشناسند و بشناسانند.

ابراز و اثبات صلاحیت  فردی در رشد هیجانی کودک نقش مهمی دارد. کودک تلاش می کند شایستگی خود را نشان دهد. روانپزشک کودک و نوجوان لوئیس معتقد است کودکی که تلاش می کند مستقل و خودکفا باشد و تایید والدین ، آموزگار و دوستانش را دریافت کند، در پی کسب صلاحیت خود است.کودک دبستانی سعی می کند با انتخاب لباس، انجام تکالیف مدرسه و موفقیت در ورزش شایستگی خود را نشان دهد.

در مرحله ای کودک دبستانی می تواند رفتارهای منفی نشان دهد تا مرزهای خود را شناسایی کند. بر اساس گزارشات موسسه ملی بهداشت کودک در این سن ممکن است دروغ بگویید، تقلب کند و یا سرقت انجام دهد تا به این ترتیب می خواهد حد و مرز انتظارات و قواعد خانواده، دوستان ، مدرسه و جامعه را سبک و سنگین کند .

وظیفه والدین و اولیای مدرسه این است که به جای برخورد بد با کودک ، متوجه باشند که این بخش طبیعی رشد است و برای مقابله با این رفتارها باید خصوصی با کودک صحبت کنند و سعی کنند در جمع این موضوع را مطرح نکنند.زیرا مطرح شدن چنین مسائلی در جمع دوستان یا اعضای خانواده ممکن است سبب شود

دیگران کودک را مسخره کنند. والدین و اولیای مدرسه باید ضمن مقرر کردن نظم  و انظباط مناسب، به کودک بفهمانند که با اینکه کارش اشتباه بوده اما به واسطه علاقه به او و ارزشی که برای او قائل هستند از اشتباه او صرف نظر می کنند و امیدارند این رفتار تکرار نشود.

کودک در سن دبستان علائمی از استقلال را نشان می دهد. او با گرفتن دوستان جدید  و پیگیری کارهای خود این علائم را نشان می دهد. والدین و یا نزدیک ترین مراقبین کودک که مهمترین اشخاص در زندگی او محسوب می شوند باید بدانند که اولین دوستان هم  مثل اولین مراقبین برای کودک بسیار اهمیت دارند.

در واقع بهترین دوست کودک دبستانی برای او مهم است. نشانه دیگر استقلال در کودک دبستانی توانایی او در کنترل امیال و رفتار کردن بر اساس استانداردها است . کودک تلاش می کند علی رغم میل خود به انجام برخی کارها ازان ها صرف نظر کند تاخود را مسلط و مستقل نشان دهد و تایید والدین و مراقبین را بگیرد. و همین نشانه خود تنظیمی هیجانی در کودک دبستانی است.

کودک در سال های اول دبستان برای نشان دادن قابلیت های خود:

– در بازی های رقابتی شرکت می کند.
– سعی می کند با کودک جنس مخالف دوست شود.
– در تیم های ورزشی و کلوپ های مورد علاقه عضو شود.
– داستان و جوک تعریف کند.
– بین واقعیت و فانتزی فرق بگذارد.
– به همراه گروه بازی های نمایشی اجرا کند و نقش بازی کند.
– در کارهای منزل کمک کند. مثلا میز و وسایل را گرد گیری کند و وسایل شخصی خود را مرتب کند.

نکات مفید و کاربردی در ارتباط با رشد هیجانی کودک

والدین باید بدانند که:

خود تنظیمی یک شبه اتفاق نمی افتد. اما از انجا که کودکان بسیار هوشیار هستند می توانید با مثال زدن ،راهنمایی و هدایت ان ها به پیشرفت شان کمک کنید.بر اساس مطالعات انجام شده ، توانایی خود تنظیمی والدین در اینجا نقش کلیدی دارد. زیرا والدین الگوی تمام عیار کودکان محسوب می شوند و تاثیر فوق العاده ای بر رفتار و عملکرد کودک دارند.

علاوه بر این کودک با مشاهده والدین ، می اموزد که چگونه رفتار کند.بیان احساسات را به کودک خود بیاموزید تا بتواند خود را ابراز کند. بخصوص برای نشان دادن علائم غیر کلامی و هیجان های منفی مثل خستگی طولانی، حالات چهره لازم است کودک را هدایت کنید.

به خاطر داشته باشید پاداش و تشویق بعد از رفتار درست می تواند در ادامه آن رفتار کمک کند در ضمن کودک را برای انجام رفتارهای مشابه راهنمایی می کند. مثلا بعد از مرتب کردن اسباب بازی ها یا انجام کارهای شخصی کودک را تشویق کنید.

با وضع کردن قوانین دقیق روشن کودک را برای انجام کار راهنمایی می کنید. مثلاً بگویید ضربه زدن ممنوع، رو مبل پریدن ممنوع.به طور مداوم استراتژی های نظم و انضباط مثبتی برای داخل و بیرون منزل تعیین کنید.کودک را تشویق کنید تا در خانه و بیرون خانه در زمین بازی، پارک و مدرسه با همسالانش بازی کند. گاهی دعوت از دوستان هم مناسب است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.