19

زمان‌های نامناسب برای پرورش هیجان های کودک

|
0 دیدگاه
0400723

پرورش هیجان به معنی برخورد مناسب و صحیح والدین با هیجان‌های کودک است. زمان هایی وجود دارد که والدین نباید به فکر پرورش هیجان های کودک باشند.

زمان‌های نامناسب برای پرورش هیجان های کودک

فعالیت‌هایی که والدین با انجام آنها می‌توانند روابطی همراه با همدلی با فرزندان خود برقرار سازند و هوش هیجانی فرزندان خود را تقویت کنند. از جمله اصول پرورش هیجان می‌توان به آگاهی از هیجانات کودک از جمله خشم، همدلانه گوش کردن به کودک و ارزش قائل شدن برای احساسات او، کمک به کودک برای تنظیم احساسات و هیجانات خود و درک شرایط اشاره کرد.

برخی شرایط زمان نامناسبی برای پرورش هیجانات کودک است. در این شرایط ممکن است والدین قادر به انجام همدلی مناسب یا گوش دادن فعال یا هر فعالیت دیگری که برای پرورش هیجان ضروری است، نباشند. تلاش برای پرورش هیجان در این موقعیت‌ها می‌تواند اثری سوء بر هوش هیجانی کودک بر جای گذارد.

در این زمان ها به فکر پرورش هیجان های کودک نباشید

زمانی که دیگران نیز حضور دارند

تا هنگامی که والدین با فرزند خود تنها نباشند، نمی‌توانند رابطه‌ای توأم با صمیمیت و اعتماد با او برقرار کنید. به همین دلیل است که توصیه می‌شود پرورش هیجان را در موقعی که با فرزند خود تنها هستید،انجام دهید

و از انجام این کار نزد دوستان، افراد غریبه یا سایر اعضای خانواده خودداری کنید. بدین طریق، فرزندتان شرمنده و خجالت‌زده نخواهد شد. همچنین شما، هر دو، بدون نگرانی از قضاوت دیگران می‌توانید با یکدیگر صادق و روراست باشید.رعایت این مسأله در خانواده‌هایی که با مشکل رقابت خواهر و برادرها مواجه هستند،

از اهمیت بیشتری برخوردار است. هنگام دعوای خواهر و برادرها با یکدیگر، والدین بی‌طرف، در بهترین شرایط می‌توانند نقش یک میانجی را ایفا کنند اما پرورش هیجان مستلزم گوش کردن و همدلی صمیمانه است. همدلی با طرفین دعوا بدون جانبداری از آنها کار بسیار دشواری است.

بنابراین اگر هم والدین و هم کودک نگران نگرش‌ها، دخالت‌ها یا اعتراضات دیگران در مورد آنچه به یکدیگر می‌گویند، نباشند، پرورش هیجان نتیجه بهتری خواهد داشت. کودک هنگامی که با مادر یا پدری همدل و صمیمی تنها است، بیشتر احتمال دارد که از مقاومت و لجاجت دست بردارد و احساسات واقعی خود را با وی در میان بگذارد.

البته نکته کلیدی و مهم قضیه آن است که والدین باید به تمامی فرزندان زمان یکسانی را اختصاص دهند. تأکید می‌کنیم که اگر به هر یک از فرزندان خود زمان مشخصی برای گفتگو اختصاص داده شود، والدین می‌توانند عدالت را از نظر تقسیم زمان میان آنها رعایت کنند.

والدین همچنین باید توجه داشته باشند که حضور افراد بزرگسال و خویشاوندان (به ویژه مادربزرگ و پدربزرگ) ممکن است بر توانایی آنها در جهت همدلی و گوش کردن به حرف‌های فرزندشان تأثیر بگذارد.

اگر در موقعیتی هستید که پرورش هیجان (همدلی، کمک به کودک برای تنظیم هیجان و…) ضرورت دارد اما حضور دیگران مانع از این کار می‌شود، باید این کار را بعداً انجام دهید. مثلاً می‌توانید (بدون خجالت‌زده کردن فرزند خود) به او بگویید که بعداً راجع به این موضوع با هم صحبت می‌کنیم اما بعداً این کار را حتماً انجام دهید.

وقتی که خیلی ناراحت یا خیلی خسته‌اید و نمی‌توانید پرورش هیجان را به خوبی انجام دهید

پرورش هیجان به انرژی و اندیشه خلاق نیاز دارد. خستگی یا عصبانیت شدید مانع از آن می‌شود که والدین خوب فکر کنند و با فرزند خود ارتباط مؤثری برقرار سازند. برای مثال، ممکن است والدین برای همدلی با فرزندشان و شنیدن حرف‌های او، تمایل و صبر و تحمل کافی نداشته باشند.

به علاوه، مواقعی هست که پدر یا مادر آن‌قدر خسته‌ است که نمی‌تواند برخورد مؤثری با احساسات و هیجانات فرزند در پیش بگیرد. در چنین مواقعی، بهتر است پرورش هیجان را تا زمانی که به استراحت بپردازید یا آرامش پیدا کنید و انرژی و نشاط لازم را به دست آورید، به تعویق بیندازید.

برای این کار می‌توانید یک چرت بخوابید، پیاده‌روی کنید یا دوش آب گرم بگیرید. اگر این اقدامات مؤثر واقع نشد و خستگی، استرس یا خشم همچنان مانع از ارتباط مؤثر شما و فرزندتان بود، باید روش و سبک زندگی خود را تغییر دهید. در این مواقع بهتر است به یک متخصص مراجعه و از او راهنمایی‌هایی را دریافت کنید.

وقتی که لازم است با بدرفتاری کودک با جدیت برخورد کنید

گاهی لازم است با فرزند خود، برخوردی جدی‌تر داشته باشید. وقتی رفتار کودک برخلاف اصول اخلاقی والدین است و آنها را ناراحت می‌کند، لازم است که پدر و مادر نارضایتی خود را به کودک گوشزد کنند. هر چند ممکن است احساسات و هیجاناتی را که موجب بدرفتاری کودک شده، درک کنند ولی در چنین مواقعی نباید با او همدلی نشان داد.

تربیت هیجانات و احساسات حکم می‌کند که به احساساتی که منجر به بدرفتاری کودک شده است، توجه نشان داده شود اما در این گونه مواقع باید پرورش هیجان و همدلی را به تعویق بیندازید چون زمان آن است که به کودک گفته شود رفتار بسیار بدی داشته است و علت بد بودن رفتارش برایش توضیح داده شود.

لازم است عصبانیت و ناراحتی خود را به (شیوه‌ای غیرتوهین‌آمیز) ابراز کنید و در مورد اصول ارزشی خود و مرزهایی که کودک باید به آنها احترام گذارد، با فرزند خود صحبت کنید.وقتی که بچه‌ای ارتباط عاطفی مستحکمی با والدین خود داشته باشد، آن‌گاه ناراحتی، نومیدی یا خشم والدین آن قدر برای او دردناک است که به خودی خود برایش نوعی تنبیه محسوب می‌شود.

در چنین شرایطی، کودک مصمم می‌شود که رابطه خود را با والدین ترمیم کند و مجدداً با آنها از نظر عاطفی احساس صمیمیت کند. بدین ترتیب، او یاد می‌گیرد که برای رسیدن به این هدف، باید در زندگی از اصول معینی تبعیت کند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.