22

نقش تربیت جدی در رشد هیجانات کودک

|
0 دیدگاه
0400684

جدیت در تربیت کودک سبب می‌شود که رشد هیجانات کودک به بهترین شکل صورت بگیرد.

نقش تربیت جدی در رشد هیجانات کودک

اصولاً مهیا کردن تمامی شرایط و امکانات از جانب والدین سبب می‌شود کودک نتواند بسیاری از حالات چون غم، خشم و… را به درستی درک کند و در آینده در مواجه شدن با چنین هیجاناتی آمادگی لازم را نخواهد داشت.پدر یا مادر مدبر و خردمند، متناسب با هر مرحله از رشد فرزند خود، مقرراتی را که او باید از آنها اطاعت کند،وضع می‌کنند.

به این ترتیب در هر مرحله، او حدود و مرزهای خود را یاد می‌گیرد. پدر یا مادر باید اطمینان حاصل کنند که فرزندشان کارهایی را که برایش بهترین است انجام بدهد، حتی اگر با او در آن زمینه نظرهای متفاوت داشته باشند. والدین از کودک خود عاقل‌تر و باتجربه‌تر هستند و می‌توانند آینده را بهتر از او ببینند

و فراتر از زمان حال را در نظر بگیرند اما نکته حائز اهمیت در این زمینه این امر است که والدین سعی کنند قوانین و محدودیت‌ها را به نحوی برای کودک خود تفهیم کنند که کودک در مقابل محدودیت‌ها دچار هیجاناتی چون خشم، غم و ترس نشود.

اگر به خاطر تصمیمی که برای کودک گرفته‌اید، کودک از شما عصبانی باشد، چندان ایرادی ندارد. معمولاً خشم و عصبانیت خیلی زود برطرف می‌شود. بچه‌ها مثل بزرگ‌ترها به احساسات و هیجانات خود نمی‌چسبند. حتی اگر خشم فرزندتان دیرتر از آنچه انتظار دارید فروکش کند،

باز هم مشکل  اساسی برای کودک به وجود نمی‌آید. اگر ارتباط شما با او اساساً ارتباط خوبی باشد، مشاجره بر سر مقررات، تأثیر پایداری بر این ارتباط نخواهد گذاشت.معمولاً به یکی از دو دلیل زیر برخی از والدین چنان‌که باید قاطع نیستند. بعضی در همه موارد تسلیم می‌شوند

زیرا تسلیم شدن آسان‌تر از مواجهه با مقاومت کودک هنگام اِعمال مقررات است. والدین دیگری به این علت که نمی‌توانند ببینند فرزندشان از آنها برنجد و خشمگین شود، تسلیم می‌شوند. اگر به این علت که فرزندتان هر بار که می‌خواهید مقررات را اعمال کنید،

درمانده و بیچاره‌تان می‌کند و شما نمی‌توانید قاطع باشید و به او اجازه می‌دهید موقعیت را اراده کند، به دو دلیل نباید بگذارید این وضع ادامه بیابد:

اول: فرزندتان یاد می‌گیرد که اگر گریه، شیون و زاری کند، غر بزند، اخم یا جر و بحث کند، شما سرانجام تسلیم می‌شوید. این وادادن شما کودک را تشویق می‌کند هر بار همین کارها را بکند. این نوع سبک رفتار سبب می‌شود کودک روش نامناسبی را در برخورد با مشکلات بیابد،

توانایی حل مسأله کودک محدود می‌شود و کودک می‌آموزد با چنین روش‌هایی همیشه می‌تواند به خواسته‌های خود برسد.

دوم: پیام تسلیم شدن شما این است که مقررات چندان اهمیت ندارد، حال آنکه شما می‌خواهید فرزندتان بداند هر مقررات وضع شده نقش و اهمیتی داشته است. می‌شود نظرتان را راجع به مقررات معینی عوض کنید و آن را دیگر مهم ندانید، این اشکالی ندارد ولی این مطلب را به او بگویید، نه اینکه بگذارید باور کند که مقرراتی وجود دارد ولی اجرا نمی‌شود.

گاهی انتظار و منتظر شدن، فرزندتان را عصبی می‌کند. اگر شما به عنوان والد نمی‌توانید تحمل کنید فرزندتان از شما برنجد یا خشمگین شود و قاطع نیستید، باید بدانید گاهی دوست فرزند بودن با وظیفه فرزندپروری تداخل می‌کند. وقتی چنین می‌شود، مسؤولیت فرزندپروری آسیب می‌بیند.

این نوع رفتار والدین سبب می‌شود کودکان در سنین مختلف در مدیریت و کنترل هیجانات خود دچار مشکل شوند. کودکان باید این امر را درک کنند که قوانین و مقرراتی وجود دارد و گاهی این مقررات با درخواست‌های آنی آنها در تصاد هستند و کودکان باید سعی کنند که این قوانین و مقررات را بپذیرند.

قوانین و مقرراتی که والدین برای فرزند خود وضع می‌کنند همان گونه که مطرح شد، باید دارای انعطاف باشد. البته این بدان معنا نیست که به نحوی رفتار شود که کودک تصور کند قوانین و مقررات والدین از ثبات چندانی برخوردار نیست. به طور کلی قوانین باید به نحوی باشد که کودک علاوه بر آنکه قوانین را رعایت کند، احساس اطمینان نیز داشته باشد.

بدین معنی که کودک احساس نماید خود کنترل امور را در اختیار دارد و والدین و قوانین همسو با او هستند. داشتن احساس کنترل و اطمینان نقش بسیار مهم و اساسی در هیجانات و هوش هیجانی کودکان ایفا می‌کند.

نکاتی برای والدین جهت رشد هیجانات کودک

جدیت در امور تربیتی به معنای خشونت و بی‌احترامی به عواطف و هیجانات کودک نیست. والدین باید در تمامی شرایط سعی کنند عواطف و هیجانات کودک خود را درک نمایند و به آن احترام گذارند. برای نمونه هنگامی که والدین فعالیت کودک را بنا به دلایلی قطع می‌کنند،

واکنش و هیجان خشم روندی عادی است و والدین باید بدانند که خشمگین شدن کودکشان عادی است و نباید آن را سرکوب کنند بلکه باید به کودک کمک کرد تا آن را مدیریت کند.والدین بایستی در ایجاد مقررات و قوانین برای کودک خود شرایط و نیازهای سنی کودک را نیز در نظر بگیرند.

اصولاً کودکان با افزایش سن نیاز به استقلال و فردیت بیشتری دارند و والدین باید این امر را در نظر گیرند که با افزایش سن کودک برخی قوانین را تغییر دهند یا تعدیل کنند.والدین باید این نکته را در نظر بگیرند که آنچه در وضع و اجرای قوانین و مقررات بسیار مهم است، احترام به عزت نفس کودک است. این امر در سلامت هیجانی کودک بسیار مؤثر است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.