19

آموزش مسائل جنسی به کودکان و سبک تربیتی

|
0 دیدگاه
0500294452

آموزش مسائل جنسی به کودکان به عوامل متعددی وابسته است. یکی از این موارد سبک تربیتی والدین است.

سبک های تربیتی و آموزش مسائل جنسی به کودکان

سبک قاطع و نامهربان

والدینی که فرزندان خود را با این سبک تربیت می‌کنند، قوانینی سخت و انعطاف‌ناپذیر وضع می‌کنند. در این الگو بین والدین و کودک، رابطه «ارباب و برده» حاکم است. کودک دنیا را به صورت رتبه‌بندی شده می‌بیند و خود را پایین‌تر از دیگران تصور می‌کند. خطاهای کودک با جدیت و خشونت بالا پیگیری می‌شود.

سرزنش پیوسته و ایجاد گناه، تصویری ضعیف از خود در ذهن کودک و در نتیجه، رفتاری ضعیف در عمل او ایجاد می‌کند. فرزندانی که تحت این الگوی ناپسند پرورش می‌یابند، پیوسته کودکانی مطیع، بیش از حد فرمانبردار، ترسو و مضطرب هستند و خیلی زود ناراحت می‌شوند.

مطالعات بسیاری که در مورد اضطراب و افزایش خودارضایی و مورد سوءاستفاده قرار گرفتن صورت گرفته است نشان می‌دهد که پرورش کودک به این سبک، در گسترش این موضوعات مؤثر است.

سبک ضعیف و مهربان

والدینی که این سبک تربیتی را در پیش می‌گیرند، هیچ گونه قواعد و الزامی برای فرزند خود در نظر نمی‌گیرند. در ارتباط خود با فرزندشان بیش از حد مهربان و بی‌نهایت آسان‌گیر هستند و در برابر او ضعیف عمل می‌کنند. اغلب در کودکانی که تحت این روش ارتباطی تربیت می‌شوند،

تمایل به شانه خالی کردن از مسؤولیت و دستور دادن مشاهده می‌شود. هر چند احساس افسردگی، گناه و شرم کمتر به سراغ آنان می‌آید اما احساس درماندگی، اعتماد به نفس پایین، درخواست‌های بالا از والدین و اطرافیان و نارضایتی دائمی همیشه گریبانگیر آنان است.

چنین والدینی به جای رفتار قاطع با کودک و غلبه بر کج‌خلقی او، در برابر خواسته‌هایش تسلیم می‌شوند تا از دیدن ناراحتی او خلاص شوند؛ غافل از اینکه با این کار، کج‌خلقی و لجبازی فرزند خود را تشدید می‌کنند. والدین در این رابطه به علت محبت زیاد و نبود سخت‌گیری، توانایی تحمل در برابر ناکامی را در فرزند کاهش داده و با این عمل خود، مشکلات ارتباطی شدیدی را برای آینده کودکان خود رقم می‌زنند.

با این سبک، کودک در زمینه مقاومت در برابر خواسته‌های جنسی نامعقول در آینده با مشکل مواجه خواهد شد. همچنین این کودکان به دلیل اعتماد به نفس پایین ممکن است در مورد مسائل جنسی خود با مشکلات متعددی روبرو شوند.

سبک ضعیف و نامهربان

ترکیب صفات ضعیف و نامهربان در روش تربیتی و ارتباطی، بسیار خطرناک است، حتی مخرب‌تر از شیوه ضعیف و مهربان. این روش عامل بسیاری از رفتارهای ضداجتماعی مانند ناسازگاری و بزهکاری است. در این شرایط، کودک مورد انتقاد دائمی قرار می‌گیرد.

تلقین بی‌ارزش بودن به او و مورد غفلت و بی‌اعتنایی واقع شدن در روابط، کودک را ضعیف بار می‌آورد. در این نوع رابطه، رفتار خوب کودک وظیفه‌اش تلقی می‌شود و خشنود کردن والدین پاداش ناچیزی در پی دارد. کودک گیج و مبهوت است زیرا اگر رفتار بدی انجام دهد، از سوی والدین طرد می‌شود و وقتی هم که عمل نادرستی نداشته باشد،

باز هم تأیید و تشویق چندانی در کار نیست. از آنجا که کودک تقریباً از هیچ روشی در جلب توجه والدین توفیق نمی‌یابد، سرانجام ناکام، آزرده و عصبانی می‌شود. در بسیاری مطالعات از رابطه عصبی بودن و مشکلات روانی کودک با این سبک تربیتی سخن به میان آمده است که مؤید خطرات این سبک تربیتی در مسائل جنسی کودک است.

سبک مهربان و قاطع

این سبک بهترین و مطلوب‌ترین روش تربیتی و ارتباطی با کودک است. والدین مهربان و قاطع والدینی هستند کهبه محض مشاهده رفتار نادرست کودک، با او صحبت می‌کنند. در انتقادهای خود همواره رفتار کودک را در نظر می‌گیرند و هرگز خود کودک و شخصیت او را زیر سؤال نمی‌برند.

مثلاً به کودک می‌گویند: «من رفتار بی‌ادبانه تو را در فلان موقعیت دوست ندارم!» و نمی‌گویند: «من تو را دوست ندارم چون تو بی‌ادب هستی!». علاوه بر آن، بروز مشکل را مسأله‌ای طبیعی در زندگی می‌دانند و توانایی چیره شدن بر آن را دارند.آنها درک می‌کنند که زندگی همراه با ناکامی‌هایی است و هیچ کودکی یارای ایستادگی در برابر مشکلات را ندارد،

مگر اینکه این آمادگی در او ایجاد شده باشد. آنها هیچ گاه از روش تربیتی خود خارج نمی‌شوند اما فرزندان خود را نیز ناکام نمی‌سازند. با آنها رفتارهای غیرمنصفانه‌ای ندارند و به خاطر ناسازگاری‌های کودکان آشوب به راه نمی‌اندازند. در به‌کارگیری تنبیه‌های معقول و مقرر در حق کودکان خود درنگ نمی‌کنند تا به آنها بیاموزند که ارزشمندترین رفتار، «ادب» است.

آنها همواره نسبت به فرزند خود نیک‌اندیش هستند و آنها را انسان‌هایی دارای نقاط ضعف و قوت تلقی کرده و می‌دانند هیچ کودکی نمی‌تواند آن قدر بد باشد که نتوان هیچ نقطه مثبتی در او یافت. آنها همان طور که فرزند خود را به خاطر رفتار ناپسند مورد انتقاد قرار می‌دهند،

از رفتار پسندیده او نیز تعریف می‌کنند. پذیرش همیشگی فرزندان تقویت اعتماد به نفس و ایجاد رابطه مثبت کودک و والدین را به همراه دارد.این کودکان که دارای عزت نفس بالاتری هستند، راحت‌تر «نه» می‌گویند و کمتر به مشکلات روانی دچار خواهند شد لذا کمتر مورد سوءاستفاده جنسی قرار می‌گیرند.

این روش تربیتی در تمامی ابعاد، به‌خصوص تربیت جنسی کودک به بهترین رفتار می‌انجامد.در راستای تربیت جنسی کودک خود به عنوان یکی از مهم‌ترین ابعاد تربیت توصیه می‌شود:

سعی کنید برای فرزند خود والدینی مهربان و در عین حال قاطع باشید. با قاطعیت کافی، به فرزند خود آموزش «نه گفتن» و قاطعیت می‌دهید و از بسیاری مشکلات جلوگیری خواهید کرد.

از مهم‌ترین عامل برقراری رابطه یعنی «توانایی گفتگو و صحبت با فرزندان» تا جایی که می‌توانید استفاده کنید، چراکه این عامل از مهم‌ترین راه‌های انتقال درست آموزش‌ها به فرزندان است. با این روش می‌توانید آموزش‌های جنسی را به بهترین نحو در سنین مختلف در اختیار فرزند خود قرار دهید.

به گونه‌ای با فرزندتان ارتباط برقرار کنید که او نه تنها جرأت داشته باشد، بلکه حتی مشتاق باشد همه مسائل خود حتی جزئی‌ترین آنها را با شما در میان بگذارد. در این صورت از احتمال مورد سوءاستفاده قرار گرفتن کودک خود می‌کاهید.

فرصت برقراری یک ارتباط درست و دوستانه با خودتان را به فرزندتان بدهید. این به فرزند شما کمک می‌کند اگر مشکلی به لحاظ جنسی پیش بیاید یا در معرض آزار قرار گرفته باشد، بدون واهمه با شما صحبت کند و از بروز مشکلات بعدی کاسته شود.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.