31

تسهیل همکاری کودک در خانه

|
0 دیدگاه
%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9-%d8%aa%d9%85%db%8c%d8%b2-%da%a9%d8%b1%d8%af%d9%86-%d8%ae%d8%a7%d9%86%d9%87

اگر آموزش همکاری کودک در خانه عاقلانه پیش برود، یکی از عامل‌های رشد اساسی و هماهنگ کودک قبل از اینکه پا به دبستان بگذارد، فراهم می‌آید.

همکاری کودک در خانه

کودک کار دیگران را تماشا می‌کند ولی تنها با شرکت کردن در آن، احساس بزرگی می‌کند. هر وقت پدری باغبانی می‌کند، کودک دوست دارد او هم باغبانی کند. هر وقت مادری لباس می‌شوید، کودک دوست دارد او هم لباس بشوید. تو ذوق کار کردن کودکان نزنیم و به شکلی، آنان را هم در کار شرکت بدهیم.

کودکان پنج، شش و هفت ساله به اندازه کافی بزرگ شده‌اند که کارهایی مانند چیدن میز، شستن استکان و نعلبکی، دادن مختصر کمکی در پختن غذا و شستن قطعه‌های کوچک لباس (مانند لباس عروسک‌ها) را انجام دهند.

والدین می‌پرسند که چطور می‌توانند احساس مسؤولیت را در کودکان خود برانگیزند. چیزی که باید به خاطر داشته باشیم، این است که مسؤولیت پذیرفتن، مستلزم توانایی انجام کار است. در بیشتر موارد، تنها هنگامی عادلانه است

 انجام کاری را از کودک بخواهیم که او قادر به انجام آن باشد. پیشنهادهای ما در این زمینه از این قرارند:

زود شروع کنید
حتی کوچک‌ترین کودکان نیز می‌توانند یاد بگیرند که مسؤول باشند. در مورد اینکه کودک قادر به انجام چه کاری است، مرحله رشد او را در نظر بگیرید. به عنوان مثال، کودکان نوپا دوست دارند چیزها را از روی زمین بردارند. بنابراین، از این انرژی استفاده کنید و کودک را وادارید که لباس‌های کثیف خود را در سبد لباسشویی بریزد، لباس‌های تمیز را در کشو بریزد و اسباب بازی‌های خود را سر جایشان بگذارد.

کارها را زیر نظر بگیرید
هنگامی که کودک در حال یادگیری کار جدید است، وظیفه شما تنها این نیست که به او یاد بدهید چطور آن را انجام دهد، بلکه باید تا هنگامی که کار را تمام نکرده است، او را زیر نظر بگیرید. تا وقتی که یک کار به صورت عادت تثبیت شده درنیامده است، از او انتظار نداشته باشید که وقتی شما در منزل نیستید، آن کار را انجام دهد.

از کودک انتظار بیش از حد نداشته باشید و همچنین کار کم را نیز نپذیرید
سعی کنید که انتظاراتتان را با سن کودک و مرحله رشد او تطبیق دهید. یک کودک سه ساله می‌تواند آشغال‌ها را در سطل اتاقش بریزد ولی مسلماً نمی‌تواند تمام زباله‌ها را جمع کند و آنها را از پله‌ها پایین ببرد. شما توانایی‌های کودکتان را می‌شناسید ولی اگر به کودک نوپای خود اجازه کمک ندهید، توانایی‌های او را دست کم گرفته‌اید.

با بزرگ‌تر شدن کودک، وظایف او را تغییر دهید
کارها باید متناسب با سن و توانایی کودک باشند به‌ویژه هنگامی که بیشتر از یک کودک در منزل دارید. به این ترتیب، یکی از کودکان نمی‌تواند بگوید: «چرا علی نباید آن کار را انجام دهد و من باید انجام دهم؟». علی آن کار را در حال حاضر انجام نمی‌دهد ولی یا قبلاً آن را انجام می‌داده است یا اینکه بعداً آن را انجام خواهد داد. هنگامی که وظایف تغییر کند، کودکان منتظر مسؤولیت‌های جدید خواهند شد.

چنانچه کودک در انجام وظایفش کوتاهی می‌کند، تدابیر منفی اتخاذ کنید
معمولاً والدین کودکانشان را با گرفتن یک اسباب‌بازی یا محروم کردن او از چیزی تنبیه می‌کنند. با این حال ما توصیه می‌کنیم برای تغییر رفتار کودک، از «پیامدهای طبیعی منفی» استفاده کنید. مثلاً از پول توجیبی کودک کم کنید. ما معتقدیم که کودکان در سنین مدرسه باید پول توجیبی داشته باشند تا بتوانند در موارد لازم مثلاً خریدن هدیه از آن استفاده کنند یا آن را پس‌انداز کنند.

این کار به آنها کمک می‌کند تا دیدگاه درستی درباره پول پیدا کنند. فرض کنیم پول توجیبی کودک شما پانصد تومان در هفته است که می‌تواند شامل پول ناهار و اتوبوس و مقداری که کودک بتواند هر چیزی که خواست با آن بخرد، باشد. چنانچه کودک وظایف خود را انجام ندهد، در انتهای هفته می‌توانید به ازای هر روزی که وظایفش را انجام نداده است، پنجاه تومان از پول توجیبی او کم کنید.

به کودک یاد دهید که چطور کارها را انجام دهد
فرض نکنید که یک کودک می‌داند که چطور کاری را که شما از او خواسته‌اید، انجام دهد. همیشه دقیقاً چیزی را که انتظار دارید، مشخص کنید. به او نشان دهید که چطور آن را انجام دهد و پیشرفت او را در انجام کار از ابتدا زیر نظر بگیرید. به عنوان مثال، مرتب کردن تختخواب را در نظر بگیرید.

هیچ کس به‌طور مادرزاد نمی‌تواند آن‌طور که شما تختخواب‌ها را مرتب می‌کنید، آنها را مرتب کند. به کودک نشان دهید که چطور آن را انجام دهد و سپس پیشرفت‌ها و تلاش‌های کودک را به اندازه کافی تحسین و تشویق کنید.

وظیفه‌ای که در برابر ما است، این است که در کودکان نسبت به کار، گرایش خلاق و شوق‌انگیزی ایجاد کنیم. اگر کاری که به کودک سپرده می‌شود، قسمتی از برنامه آموزشی و سرگرمی او باشد و انجام کار، از توان او خارج نباشد، احساس مفید بودن می‌کند، رضایت و شادی به دست می‌آورد و نسبت به کار، گرایش سالم و مثبتی پیدا می‌کند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.