57

اهمیت و نقش پدر برای کودکان ۵ تا ۷ سال

|
0 دیدگاه
500020

در گذشته به نقش پدر برای کودکان اهمیت چندانی داده نمی شد. اما به مرور روان شناسان با ورود به این حوزه، تأثیر نقش پدران در زندگی کودکان را مورد بررسی بیشتر قرار دادند.

اهمیت و نقش پدر برای کودکان

در اغلب خانواده ها دخالت پدر در برقراری ثبات و آرامش در ۶ و ۷ سالگی بسیار ضروری است. کودک هفت ساله شما نگران است که در  درون خود از آرامش لازم به دور باشد. شما اگر گمان کنید که همه از شما متنفرند شرایط مشابه او را پیدا می کنید. با این حال اداره کردن و آرام نمودن ۷ ساله ها آنقدر هم دشوار نیست.

کودک هفت ساله که حتی در ۸ سالگی افراطی تر می شود ممکن است پدرش را پرستش کند اما برای اغلب بچه ها رابطه میان  پدر و فرزند در ۷ سالگی آنقدرها هم بد نیست.

در ۸ سالگی رابطه احساسی و عاطفی شدید کودک و مادر اغلب بر سایر روابط سایه افکن می شود. در این شرایط پدر ممکن است احساس کند که او را از جمع بیرون گذاشته اند اما در واقع پدر در موقعیت خوبی به سر  می برد. اما در مقابل از او توقع کمتری هم دارد.

پدر ممکن است از مرتکب اشتباه شود و راحت با آن فرار کند اما مادر هرگز در چنین موقعیتی  قرار ندارد. مادر ممکن است مجبور شود که دقیقا خواسته های پسر یا دختر ۸ ساله اش را رعایت کند و مشکل زمانی شدیدتر می شود که کودک از رابطه پدر و مادر اطلاعات بیشتری به دست می آورد.

تمرکز بیشتر کودک بر مادر بر این دلیل بر این نیست که پدر نقش کم رنگی دارد یا پدران می توانند به وظایف خود توجه کمی داشته باشند.اما روی هم رفته پدر می تواند راه خود را بپیماید و از آن گذشته کودک ۸ ساله که به شکل فزاینده ای در برخورد با مادرش حسودتر می شود، به حرف پدرش توجه می کند.

در نه سالگی اغلب بچه ها درمقایسه با قبل به پدر و مادر خود کم علاقه تر می شوند و سطح توقعشان هم پایین تر می آید. برای آنها دوستان هم سال نقش مهمتری پیدا می کنند. اما بسیاری از پسرها در این زمان ارتباط جدیدی با پدرانشان ایجاد می کنند. اکنون بچه ها به اندازه کافی بزرگ شده اند که بتوانند از پدران خود که احتمالا  تا این زمان  از آنها لذت نبرده اند لذت ببرند.

از آن  گذشته  به قدر کافی بزرگ هستند که به اطلاعات فنی و دانش او احترام بگذارند. بچه ها اکنون به واقع به  پدر خود علاقمند هستند و گاه پسرها با  پدرشان بر ضد مداخله زن ها  اتحادیه ای تشکیل می دهند. در این سنین به اوج رسیدن نقش پدر چه از لحاظ محبت، احترام و جدیت و چه از لحاظ آموزش و ارتقای اگاهی کودک اهمیت زیادی دارد.

رابطه آنها ممکن است بیشتر در زمینه کارهایی باشد که به اتفاق انجام می دهند. اما بسیاری از پدرها به شدت نسبت به انتقاد فرزند خود حساس هستند و به توجه مثبت او بهای فراوان می دهند. در عین حال بسیاری از کودکان در این سن به شدت نسبت به شغل پدرشان مغرور مفتخر هستند.

۱۰ سالگی در رابطه کودک و پدر و مادر دوران بسیار خوشی است و در این زمینه پدر لزوما مجبور نیست که از شغل و حرفه سطح بالایی برخوردار باشد. زیرا در این سن اغلب پسرها دخترها پدر خود را اعجاب برانگیز می دانند.خود ده ساله ها هم گزارش مشابهی می دهند :« فکر می کنم حق با پدر من است» یا « به نظر من او بهترین پدر دنیاست ».

پیشنهاد ما این است که از این موقعیت طلایی حداکثر بهره برداری را بکنید. در سالهای بعد ممکن است به این نتیجه برسید که تغییر چندانی نمی توانید ایجاد کنید. اما اگر فرزند شما یک استثنای صد در صد  نباشد، طرز برخوردش با  شما شدتش را از دست می دهد، اما همان طور که می دانید

یکی از بزرگترین وظایف دوران نوجونی رها شدن از پدر و مادر است و برای رسین به این مقصود به نظر می رسد که بسیاری از بچه ها سعی دارند پدر و مادر خود را از برج عاج به زیر بکشند.

اما اغلب کودکان ۱۰ ساله که هنوز در دوران تحسین و تمجید به سر می برند از به سر بردن تنها با پدرشان لذت می برند. در این دوره تقویت ارتباط پدر بویژه با پسران در شکل گیری شخصیت پسر بسیار اثر گذار است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.