28

حل مسئله مشارکتی برای والدین

|
0 دیدگاه
400001

سخت ترین زمان برای والد گری موثر زمانی است که نیاز های والدین و فرزندان واقعا با یکدیگر تعارض داشته باشند. والدین حقوقی دارند که گاهی با نیاز ها و حقوق فرزندان خود تداخل پیدا می کنند.

حل مسئله مشارکتی برای والدین

رایج ترین حوزه این تعارض ها امور روزمره، تمیز کردن مکان های مشترک و از این قبل موارد هستند. در این موقعیت ها هر فردی موضع خاصی دارد. در بر خورد با این جریانات سه رویکرد احتمالی وجود دارد.اولین رویکرد همان رویکرد سنتی تمرکز قدرت در دست یک نفر است. در این رویکرد والدین رئیس هستند قوانینی را لحاظ می کنند

و آنها را به اجرا در می آورند این راه حل به صورت نظری آسان به نظر می رسد اما متاسفانه همیشه کارایی مناسب را ندارد. در صورتی که والدین بیش از اندازه استبدادی عمل نمایند ممکن است فرزندان در مقابل خواست والدین مقاومت نمایند و در این صورت روابط بین والدین و فرزندان به شدت مختل می گردد.

از سوی دیگر از آن جهت که رفتار کودکان با رفتار سخت گیرانه کنترل می گردد کودکان در خود تنظیمی و درونی کردن رفتار ها به شدت دچار مشکل می گردند. این جریان آنها را در نوجوانی با مشکلات پرخاشگری و دوری گزینی رو به رو می سازد.

رویکرد دیگر آسان گیری و سهل گیری بر کودک است این روش کمتر رایج است اما بسیار از والدین سعی می کنند این روش را پی بگیرند در این روش هر چه فرزندان می خواهند را در اختیار او قرار می دهند و  والدین در هر تعارضی که پیش می آید حق را به فرزند خود می دهند.

استفاده بیش از حد از این رویکرد مشکلاتی دارد از جمله اینکه والدین به طور مداوم از نیاز های خود چشم پوشی می نمایند و این امر مشکلات را برای والدین ایجاد می نماید از جمله آنکه آنها احساسات متضادی به فرزندان خود خواهند داشت از یک جهت آنها را دوست می دارند و از سوی دیگر پیوسته حقوق آنها توسط فرزندان نادیده گرفته می شود.

از بعد دیگر از آن جهت که والدین به خود این زحمت را نمی دهند که چار چوبی برای کودک خود فراهم کنند ممکن است این احساس به فرزندان دست دهد که والدین به آنها توجه چندانی نمی کند و نکنه مهم دیگر این امر است که  در دنیای بیرونی در قبال افراد  این سهل گیری وجود ندارد.

گروه همسالان، مدرسه، محیط کار و… انتظاراتی دارند و همچنین قوانینی،  عدم رعایت این قوانین و انتظارات سبب می گردد گروه همسالان به شدت در مقابل این جریان  مقاومت نشان دهند.

سومین و موثر ترین رویکرد برای حل تعارض با فرزندان رویکرد مشارکتی است. این رویکرد مشکلات رویکرد استبدادی و سهل انگاری را ندارد. در این زمینه والدین و فرزندان برای حل مشکل به صورت کاملا مناسب ارتباط بر قرار می نمایند. والدین هم از لحاظ روان شناختی و هم از لحاظ جسمانی از فرزندان بالاتر هستند در این رویکرد والدین باید این قدرت را کنار بگذارند

  در این رویکرد باید والدین و فرزندان به صورت مشترک تصمیمی را بگیرند و به آن تصمیم احترام بگذارند.در رویکرد مشارکتی هدف این است که والدین در کنار فرزندان با استفاده از تکنیک های حل مسله راه حل هایی را برای تعارضات خود بیاند که هردو آنها نیز آن را قبول داشته باشند و به آن احترام بگذارند والدین باید صادقانه این راه حل ها را بخواهند و کودک خود را برای این جریان متقاعد نمایند.

در این روش در ابتدا ممکن است کودکان مقاومت نشان دهند خصوصا والدینی که شیوه سهل گیرانه را در پیش گرفته بودند با این حال حفظ آرامش و صراحت گفتار می تواند در پیش برد این جریان بسیار کمک رسان باشد.

مراحل حل مسئله مشارکتی

برای رسیدن به حل مسله مشارکتی مراحلی وجود دارد که بایستی این مراحل طی گردد در برخی مواقع قبل از اینکه این مراحل صورت گیرد را هکاری به نظر می آیید که مورد توافق دو طرف است اما به طور کلی برای حل مسله مشارکتی باید فر آیند های زیر را در نظر گرفت:

در ابتدا والدین باید تعارض را شناسایی نمایند. اگر برای اولین بار از این روش استفاده می شود مشکلی را انتخاب نمایید که مدت ها است با آن مشکل دارید ولی نباید مشکلی انتخاب شود که باعث شعله ور شدن عصبانیت گردد. در این مرحله والدین باید احساسات خود و شدت آنها را صادقانه با کودک در میان بگذارند.

والدین نباید از ضمیر تو استفاذه نمایند و در صحبت به آنها احترام بگذارند و والدین باید از گوش دادن فعال استفاده نمایند تا کودک اطمینان یابد که به آنها توجه می شود.والدین باید تمام راه حل های ممکن را مشخص کنند. در ابتدا باید راه حل های کودکان مشخص گردد. این امر علاوه بر اینکه روند اجرای راه حل را آسان می سازد باعث می گردد کودکان توانایی فکر کردن را در خود رشد دهند.

در این مرحله صرفا تنوع را ه حل ها مد نظر است. در این مرحله باید صرقا بارش فکری صورت بگیرد و والدین در این مرحله باید هر راهکاری را در لحاظ کنند و به این که این راهکار ها خیلی دور از ذهن هستند توجه نداشته باشند.
در این مرحله باید راه حل ها مورد ارزیابی قرار گیرد.

حالا زمان قضاوت در مورد راه حل ها می باشد. در این مرحله والدین باید از طریق خط زدن راه گار های نا کار آمد لیست راهکار ها را کوتاه نمایند.در این مرحله والدین باید بهترین راه حل را انتخاب نمایند. بهترین راه حل آن است که هم برای والدین و هم برای کودکان بیشتر قابل قبول باشد. اصل قابل قبول بودن راه حل است نه رسیدن به راه حل صد در صد درست.

یک مشکل خاص در دو خانواده متفاوت راه حل های متفاوتی دارد. نکته مهم آن است که هیچ کدام از طرفین نباید راهکاری را به اجبار قبول نمایند.این نکته هم والدین باید در نظر بگیرند که این راه حل راه حل نهایی نیست.
والدین باید از جریان مطمئن باشند که هم خود آنها و هم کودکان برای به اجرا در آمدن راه حل قبول مسئولیت کرده اند.

این حالت کودکان را با انگیزه می نماید. حتما باید پیامد های احتمالی عدم رعایت قوانین مشخص گردد. اگر هر طرف قانون را نقض کرد باید چه جریمه ای بدهد.در این مرحله والدین و کودک باید تصمیم خود را به اجرا در بیاورند و در این مرحله توافق می شود چه کسی چه کاری ر اچگونه و کجا باید انجام دهد و ملاک های رفتار درست چیست و آیا برای دست یابی به هدف باید زمان را در نظر گرفت.

والدین باید در این مرحله فرآینده حل مسئله مشارکتی را مورد ارزیابی قرار دهند اصولا همه راه کار ها کارایی ندارد در این بخش وظیفه دو طرف است که راهکار را مورد ارزیابی قرار دهند و در صورتی که نیاز برای تغییر راهکار است راه حل را تغییر دهند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.