64

سلامت جسمی مقدمه‌ای برای موفقیت‌های کودکان

|
0 دیدگاه
131

انجام تکالیف آموزشی ارتباط نزدیکی با سلامت جسمی کودکان دارد. عاداتی که طی سال‌های نخستین محیط آموزشی شکل می‌گیرد، می‌تواند بر روی رشد دوره کودکی، نوجوانی و بزرگسالی تأثیر گذارد.

سلامت جسمی کودکان

در حدود چهار، پنج سالگی، کودکان دارای تعادل جسمی بیشتری می‌شوند، در انجام بازی‌ها مهارت بیشتری دارند و می‌توانند راه رفتن و حرکات خود را با موسیقی هماهنگ کنند. از طریق مهارت‌های مربوط به ماهیچه‌های کوچک و بزرگ با فعالیت‌هایی مانند ورزش (ماهیچه‌های بزرگ)، نقاشی و خط نوشتن (ماهیچه‌های کوچک) می‌توان به تدریج مهارت‌ها و کنترل بدنی در کودکان را افزایش داد.

بسیاری از وظایف در سال‌های شروع مدرسه تنها به شرط آنکه کودک حرکات جسمی خود را تحت هدایت ادراکات خود درآورد، با موفقیت انجام می‌شود. این وظایف مستلزم یکپارچگی ادراکی ـ حرکتی در کودکان است. در گذشته بسیاری از مربیان تصور می‌کردند که انجام بازی‌ها پایه تناسب بدنی کودکان برای بعدها است ولی امروزه معلوم شده

که آموزش تناسب بدنی به کودکان نیز باید جزئی از برنامه درسی رسمی و غیررسمی را تشکیل دهد. این آموزش‌ها را می‌توان در حین بازی به کودکان داد؛ آموزش‌هایی در مورد بدن و نقش ورزش برای داشتن یک عمر تناسب بدنی. تناسب بدنی شامل شش مؤلفه است: نیرو، استقامت عضلانی، استقامت قلبی ـ عروقی، انعطاف‌پذیری و چاقی بدن .

برخی کودکان نسبت به سایرین پرجنب و جوش‌تر هستند. والدین می‌توانند کودکان با فعالیت بالا را از طریق تغییر برنامه غذایی، تغییر محیط (حذف عوامل حواس‌پرتی از محیط به میزان قابل توجهی تحرک اضافی کودکان را کاهش می‌دهد)، حذف مکمل‌های محرک از غذای کودک مانند رنگ‌های مصنوعی یا استفاده از دارو کنترل کنند.

فعالیت‌های آموزشی از جمله شناختی و بدنی، خواب و تغذیه مناسبی را می‌طلبد. کودکانی که سوء‌تغذیه دارند، قادر نیستند به طور مؤثر خود را با کوشش مداوم برای فعالیت‌های آموزشی وفق دهند. در برابر عفونت‌ها آسیب‌پذیرند و غالباً در مدرسه یا مهدکودک حاضر نمی‌شوند و در کل سطح موفقیت تحصیلی آنها پایین است.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد میان مشکلات تغذیه و خستگی، انگیزش و تمرکز پایین رابطه وجود دارد . کودکانی که سوءتغذیه دارند، رشدی پایین‌تر از میزان مورد انتظار دارند و ممکن است در فعالیت‌های خود در سال‌های نخستین مدرسه با مشکل مواجه باشند.

عادات خوردن در سال‌های نخستین زندگی شکل می‌گیرد؛ عاداتی که تحت تأثیر عوامل درونی نظیر گرسنگی و میزان رشد و عوامل بیرونی مانند آداب فرهنگی و خانوادگی است. تغییر در الگوهای رشد و اشتها در سال‌های نخستین مدرسه به چشم می‌خورد. اغلب کودکان چهار ساله نستباً رشد کند و اشتهای کمی دارند و برخی دچار مشکلات خوردن هستند.

در حدود پنج یا شش سالگی کودکان وارد دوره رشد ثابتی توأم با افزایش اشتها می‌شوند. هر چند که در سال‌های نخستین مدرسه ممکن است برخی از واکنش‌های فردی خوردن نظیر امتناع از خوردن غذاهای مخلوط با هم را همچنان حفظ کرده باشند اما به طور کلی مشکلات خوردن آنان نسبت به قبل کمتر است.

به منظور تغذیه مناسب باید به کودکان در سال‌های نخستین مدرسه غذاهای مغذی گوناگون و مقدار کمی مواد فاقد ارزش غذایی نظیر آب‌نبات، چیپس و نوشابه‌های گازدار داد. توصیه‌ها شامل دو وعده در روز گوشت، ماهی یا مرغ، تخم‌مرغ و پنیر جهت تأمین پروتئین، معادل حدوداً یک لیتر شیر در هر روز برای تأمین چربی، کلسیم و فسفر، چهار وعده سبزیجات برای تأمین فیبر و مواد معدنی و چهار وعده نان و غله برای تأمین کربوهیدرات‌ها است.

از هر صد کودک حدوداً شانزده نفر چاق هستند و در صورتی که عادات خوردن آنها تغییر نکند، در معرض ابتلا به بعضی بیماری‌ها قرار خواهند گرفت. کودکان چاق کمتر می‌توانند در فعالیت‌های جسمی شرکت کنند و بیش از همسالانشان مورد اذیت و تمسخر قرار می‌گیرند. جوّی که در آن غذا ارائه می‌شود، ظاهراً بر عادات خوردن و نگرش نسبت به تغذیه و خوردن اثر دارد.

کودکان با استفاده از دسر و سایر غذاهایی که به صورت پاداش برای رفتار خوبشان دریافت می‌دارند و با تعارف غذا به نشانه محبت (اگه منو دوست داری، بخور) یا از طریق خوردن در حین فعالیت‌هایی نظیر تماشای تلویزیون، به تدریج خوردن را به جای ابراز خشم یا خستگی انتخاب می‌کنند و ناآگاهانه به پرخوری تشویق شوند.

کودکان علاوه بر موارد تغذیه و گرسنگی به بزرگسالانی حساس نیاز دارند تا آنان را در برآوردن نیازهای عاطفی‌شان یاری دهند.کودکان برای حفظ بهداشت مطلوب در این سال‌ها به مراقبت‌های بهداشتی منظمی نیاز دارند. حداقل سالی یک بار باید مورد معاینه بدنی کامل قرار گیرند که شامل آزمایش ادرار، آزمایش‌های خون، آزمایش تشخیص قوه شنوایی و بینایی، واکسیناسیون‌های ضروری یا آمپولهای تقویتی است.

این اقدامات امکان پیشگیری از بیماری و شرایطی که مانع رشد کودکان می‌شود را فراهم می‌آورند.به دلیل اینکه کودکان در این سال‌ها در سطح وسیعی تحرک و فعالیت دارند، به آموزش ایمنی ویژه و راهنمایی مداوم در خانه، مدرسه و اجتماع بزرگ‌تر نیازمند هستند.

انجام فعالیت‌های بدنی مانند بازی و ورزش، داشتن خواب منظم، تغذیه مناسب و کافی، مراقبت‌های پیشگیرانه برای بیماری‌های جسمی، داشتن همبازی و گذراندن بیشتر وقت کودکان به بازی با همسالان تا حد زیادی می‌تواند سلامت جسمی و روانی آنها را تأمین کند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.