55

مقدار کافی بازی برای کودکان چقدر است؟

|
0 دیدگاه
600008

اهمیت بازی در رشد جسمانی، روانشناختی، هیجانی و اجتماعی کودک بر کسی پوشیده نیست و در پژوهش های بسیاری تایید شده است.

مقدار کافی بازی برای کودکان

همین طور که نوزاد بیشتر رشد می کند، نیاز به زمان بازی بیشتر احساس خواهد شد، در ماه اول که نوزاد اغلب در خواب به سر می برد، اما در زمان شیر خوردن گاهی بیدار هستند و به صورت شما نگاه می کنند. بعد از ماه اول، کودکان به تدریج زمان بیشتری را بیدار می مانند و از آنجاییکه آنها به طور طبیعی به هر چیزی که در اطرافشان است کنجکاوی نشان می دهند،

می توانید از موقعیت استفاده کنید و با او کمی بازی کنید. شاید بتوانید به غان و غون های او پاسخ دهید و طوری با او بازی کنید که به نظر یک مکالمه بیاید. در بین سنین سه و چهار ماهگی، این بازی میتواند برای کودکان به شدت جذاب باشد. در مورد زمان شروع این بازی و هر بازی دیگری در این سنین باید به بعضی نکات اهمیت دهید،

در گام اول باید متوجه علائم کلی کودک باشید، بهتر است برای بازی زمانی را انتخاب کنید که کودک خسته، گرسنه، ناراحت و به طور کلی بدخلق نباشد. یکی از زمان هایی که اغلب کودکان در آن بدخلق و کلافه به نظر می آیند حدود عصر است. زمانی را برای بازی با او انتخا کنید که د خوشحال و سرحال ترین حالت ممکن باشد.

در حدود این سنین کودکان به راحتی علاقه خود را به یک بازی تنها بعد از چند دقیقه از دست می دهند! در نتیجه باید به علائم کودکان توجه کافی داشته باشید و در زمانی که احساس کردید او خسته شده است بازی را متوقف کنید، کودکان در این سنین معمولا زمانی که از بازی خسته می شوند احتمالا به طرف دیگری غیر از شما نگاه می کنند و یا چشم های خود را می مالند.

به طور کلی در این سنین می توانید تنها چند دقیقه با کودک خود بازی کنید. پس باید تلاش کنید که در سه ماهه اول مدت زمان هر بار بازی کردن را خیلی کوتاه و درحدود تنها چند دقیقه حفظ کنید.

اما هر چه کودک بزرگتر شود، می توان زمان بازی او را افزایش داد. در حدود اواخر چهار ماهگی، کودک به طور فعال در جهت جلب توجه شما برآمده و بر روی چهره شما و اشیای اطرافش بیشتر توجه می کند. در این زمان تلاش کنید که موقعیت هایی را برای کودک فراهم آورید که او بتواند به اشیای جذاب بیشتری توجه کند،

تلاش کنید که توجه او را جلب کرده و با او بازی کنید. در حین بازی باید به علائم او توجه کنید و زمانی که احسا کردید خسته شده است، و دیگر به شما خیره نمی شود و یا سرش را به اطراف می چرخاند بهتر است بازی را متوقف کنید. باید مراقب باشید که تحریک بیش از حد می تواند منجر به گریه کودک و بدخلقی او شود.

در نتیجه می توان گفت که بازی با کودکان در حدود سنین زیر ۶ ماهگی هر بار در زمان های کوتاهی انجام می شود و در هرچه کودک رشد میکند این زمان افزایش می یابد.

اما یک نکته مهم این است که اکثرا زوجینی که به تازگی صاحب فرزند شده اند احساس می کنند که دائما باید در حال بازی کردن با کودک و نوزاد خود باشند. این دسته از والدین نسبت به مراحل رشدی کودک خود احساس نگرانی می کنند و خواستار این هستند که کمک کنند تا کودک به سر حد توان رشدی خود برسد.

اما از نظر متخصصان این احساس پریشانی و نگرانی نیز بی مورد است، به طور کلی زمان هایی نیز باید اجازه دهید تا کودک با خودش بازی کند و مشغول بازی های خود باشد. بعضی از متخصصان اشاره می کنند که دو ساعت بازی با کودک در طول روز می تواند برای رشد آنها کافی باشد، و بازی خود کودکان بدون والدین نیز در این روند از اهمیت خود برخوردار است.

بعضی از منتقدین اشاره میکنند که امروزه زندگی کودکان بیش از اندازه دچار ساختار شده و همه چیز آن بر طبق برنامه و چارت پیش می رود که هنوز اثرات سو آن مشخص نشده است، از همین رو کودکان امروزه زمان زیادی برای بازی های آزادی که خود انها در آن تصمیم می گیرند و بازی خود را به هر صورتی که دوست دارند به پیش می برند، وجود ندارد.

در نتیجه این متخصصین پیشنهاد می کنند که باری بازی آزاد خود کودکان (که در هر دوره سنی شکل مخصوص خود را دارد) اهمیت قائل باشیم و اجازه دهیم که کودکان مانند گذشته زمانی را برای خود همچنان داشته باشند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.