69

علائم،علت و راه درمان پرخوری عصبی

|
0 دیدگاه
1456816804man-overeating

 پرخوری عصبی (بولیمیا)، بی‌اشتهایی عصبی (آنورکسیا) و اختلال پرخوری دوره‌ای (پرخوری وسواسی) ازجمله اختلالات مربوط به خوردن است.

پر خوری عصبی (علائم،علت،راه درمان)

افراد مبتلا به این اختلال دچار مشکل پرخوری هستند و پرخوری در این اختلال با افزایش اشتهای عادی متفاوت است. آنورکسیا و پرخوری عصبی در دختران شایع‌تر است، اما پرخوری دوره‌ای در دختران و پسران به طور یکسان شایع است. هم پرخوری دوره‌ای و هم پرخوری عصبی با خوردن بسیار زیاد همراه است و فرد موقع خوردن، کنترل خود را از دست می‌دهد و در پرخوری عصبی افراد بعد از پرخوری، برای این که خود را از شر اضافه شدن وزنشان نجات دهند،

خود را وادار به استفراغ کرده یا از داروهای ملین استفاده می‌کنند و به طور افراطی ورزش می‌کنند، اما افرادی که دچار پرخوری دوره‌ای هستند از بالا آوردن و داروهای ملین برای کنترل وزن خود استفاده نمی‌کنند و ممکن است برای حل مشکلشان رژیم بگیرند، اما رژیم آنها معمولا افراطی یا ناسالم است و تلاش آنها برای دنبال کردن روش‌های تغذیه سالم معمولا کوتاه مدت و ناموفق است.

علائم پرخوری وسواسی عبارتند از:

غالبا مقدار بسیار زیادی غذا را به طور مکرر مصرف می‌کنند.

حمله‌های خوردن بیش از دوبار در هفته و حداقل به مدت شش ماه وجود دارد.

بسیار سریع می‌خورند و موقع کارها (مثل تماشای تلویزیون، انجام تکالیف مدرسه یا حتی صحبت کردن با تلفن) به خوردن ادامه می‌دهند.

با این که احساس سیری می‌کنند، اما دست از خوردن نمی‌کشند.

معمولا دچار اضافه وزن هستند یا چاق‌اند و مقدار کالری‌ای که مصرف می‌کنند از مقدار کالری‌ای که می‌سوزانند بیشتر است.

احساس بدی نسبت به خود و اندامشان دارند و از چاق بودنشان ناراحت هستند.

در مورد توقف خوردن کنترل ندارند.

آرزو دارند اندام متناسبی داشته باشند و چاقی به آنها استرس می‌دهد.

هنگام عصبانیت یا استرس به طور افراطی می‌خورند و خوردن برای آنها لذتبخش است.

پس از خوردن‌های افراطی دچار عذاب وجدان و افسردگی می‌شوند.

اعتماد به نفس پایینی دارند و از بیان رفتارهای غیرقابل کنترل خود در مورد خوردن اجتناب می‌کنند.

برای درمان لازم است علائم و مدت زمان ابتلا و علل ابتلا شناسایی شود. مداخلات پزشکی و دارویی متخصص تغذیه به فرد کمک می‌کند مشکلات فیزیولوژیک خود را برطرف کند. و درمان‌ها در حوزه روان‌شناختی هم به صورت انفرادی و هم درمان‌های گروهی اثر بخش است. در حوزه فردی تکنیک‌های کاهش استرس و درمان‌های شناختی برای کاهش افسردگی و افکار ناکارآمد و بیمارگون و ارتقای اعتماد به نفس به فرد کمک می‌کند

خودکنترلی بیشتری پیدا کند و الگوهای صحیح خوردن را جایگزین رفتارهای افراطی و غلط کند. همچنین آگاهی و همراهی اعضای خانواده و اجتناب از سرزنش فرد مبتلا به اختلال، جزو عوامل تسهیل‌کننده برای درمان است.

عوامل خطر پرخوری عصبی

عواملی که ممکن است خطر ابتلاء به پرخوری را افزایش دهند شامل موارد زیر می شوند:

جنس مونث. دختران و زنان نسبت به پسران و مردان، بیشتر احتمال دارد که به بولیمیا مبتلا شوند.

سن. پرخوری عصبی معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل دوران بلوغ شروع می شود.

زیست شناسی. افرادی که خانواده ی درجه یک آنها (خواهر، برادر، پدر و مادر) دچار اختلالات غذا خوردن می باشند، به دلیل ارتباط ژنتیکی بیشتر احتمال دارد تا آنها نیز به این بیماری مبتلا شوند. همچنین ممکن است کمبود سروتونین مغز نیز در این راستا نقش داشته باشد.

مسائل روانی و عاطفی. افراد مبتلا به اختلالات غذا خوردن ممکن است مشکلات روانی و عاطفی نیز داشته باشند، که به بدتر شدن این اختلالات کمک می کنند. این موارد عبارتند از اعتماد به نفس پایین، کمال گرایی، مشکل مدیریت خشم، افسردگی، اضطراب و وسواس. در بعضی موارد حوادث می تواند یک عامل وخیم کننده باشد.

فشار اجتماعی. فشار دوستان و آنچه مردم در رسانه ها می بینند ممکن است تمایل به لاغر بودن را مخصوصاً در زنان جوان زیاد کند. افرادی که در معرض دید عموم هستند مثل بازیگران، رقصنده ها و مدل ها بیشتر در معرض ابتلاء به اختلالات غذا خوردن می باشند.

فشار عملکرد در ورزش. اختلالات غذا خوردن در میان ورزشکاران، مثل ژیمناست ها، دونده ها و کشتی گیران رایج است. مربیان و والدین ندانسته ممکن است به اختلالات غذا خوردن با تشویق جوان به از دست دادن وزن، حفظ وزن کم و خوردن محدود به منظور عملکرد بهتر، کمک کنند.

عوارض پر خوری عصبی

پرخوری عصبی ممکن است عوارض متعدد جدی و حتی مرگ آور داشته باشد. عوارض احتمالی عبارتند از:

کم شدن آب بدن، که می تواند به مشکلات بزرگ پزشکی مانند نارسایی کلیه منجر شود

مشکلات قلبی، مانند نامنظم شدن ضربان قلب و نارسایی قلبی

پوسیدگی دندان و بیماری لثه

قطع قاعدگی در زنان

مشکلات دستگاه گوارش، و احتمالاً وابستگی به مسهل ها برای اجابت مزاج

اضطراب و افسردگی

اعتیاد به مواد مخدر و الکل

آمادگی برای ویزیت پزشک

در اینجا اطلاعات داده شده به شما کمک می کند تا برای جلسه معاینه خود آماده شوید، و اینکه چه انتظاراتی می توانید از تیم پزشکی داشته باشید.

چه کارهایی می توانید انجام دهید:

علائم تان را یادداشت کنید، حتی آنهایی که ممکن است به بولیمیا بی ربط باشد.

یادداشت اطلاعات شخصی، از جمله هر گونه تنش یا تغییرات اخیر زندگی

لیستی از تمام داروها، داروهای گیاهی، ویتامین ها یا مکمل هایی که مصرف میکنید، تهیه نمایید.

در صورت امکان، از یکی از دوستان یا اعضای خانواده تان درخواست کنید تا همراه شما بیاید. وی می تواند به یادآوری بهتر نکات کلیدی و ترسیم تصویر کامل تری از وضعیت زندگی تان، به شما کمک کند.

آزمایش های تشخیصی

زمانی که پزشکان احتمال ابتلاء به بولیمیا را در شما بدهند، معمولاً اقدامات زیر را انجام می دهند:

معاینه کامل فیزیکی

آزمایش خون و ادرار

ارزیابی بالینی، از جمله بحث در مورد عادات غذا خوردن و نگرش تان نسبت به مواد غذایی

ممکن است پزشک تان برای بررسی موارد زیر درخواست عکس برداری با اشعه X کند: شکستگی استخوان، عفونت ریوی و یا مشکلات قلبی. و یا ممکن است برای آریتمی قلبی، نوار قلبی تجویز کند.این آزمایش ها به تعیین بولیمیا یا دیگر اختلالات غذا خوردن مثل آنورکسیا (بی اشتهایی عصبی) یا اختلال بیش از حد خوردن (عیاش وارانه)، کمک می کنند.

معیار های تشخیصی برای پرخوری عصبی

برای تایید بولیمیا، شما باید دارای این معیارهای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM) که توسط انجمن روانپزشکی امریکا منتشر شده، باشید:

شما بارها و بارها بصورت غیر طبیعی، مقادیر زیادی غذا بخورید و احساس کنید که غذا خوردن خود را نمی توانید کنترل کنید.

با استفراغ کردن، ورزش شدید، روزه داری، سوء استفاده از مسهل ها، مدر ها، تنقیه یا داروهای دیگر کالری اضافی دریافتی را جبران نمایید.

پرخوری و جبران آن به طرق ذکر شده، حداقل دو بار در هفته طی سه ماه انجام گیرد.

شکل بدن و وزن شما بیش از حد اعتماد به نفس تان را تحت تاثیر قرار دهد.

عدم  ابتلاء به بی اشتهایی عصبی( نوعی اختلال غذا خوردن با رژیم غذایی بسیار محدود)

حتی در صورت نبود تمام این معیارها، ممکن است شما مبتلا به این اختلال باشید. از خود درمانی پرهیز کنید- اگر هر گونه از علائم را داشتید سریعاً به دنبال راه درست درمان بروید.

درمان دارویی

اگرجه هنوز در مورد درمان های مکمل و جایگزین برای کاهش علائم پرخوری عصبی تحقیقاتی انجام نشده است، اما برخی از درمان ها، مانند آنهایی که در زیر ذکر شده ، می تواند دستیابی به اهداف تعیین شده توسط شما و تیم پزشکی را تسهیل نماید.
ماساژ درمانی می تواند به کاهش اضطراب ناشی از اختلال غذا خوردن، کمک کند.

درمان های ذهنی-فیزیکی، مانند مدیتیشن، یوگا، بیوفیدبک و هیپنوتیزم می تواند آگاهی از نشانه های بدن تان را برای غذا خوردن و حس سیری افزایش دهد، همچنین حس آرامش را در شما تقویت نماید
اثر طب سوزنی بر اضطراب و افسردگی مورد مطالعه قرار گرفته است، اما موثر بودن آن در این مرحله هنوز به اثبات نرسیده است

خطر ناشی از داروهای گیاهی و مکمل های غذایی

ممکن است مکمل های غذایی و داروهای گیاهی سرکوب کننده اشتها یا کاهنده وزن، توسط بیماران مبتلا به اختلالات غذا خوردن بیش از حد مورد استفاده قرار گیرد. مکمل های کاهش وزن یا داروهای گیاهی می توانند عوارض جانبی جدی داشته باشند و به طور خطرناک با سایر داروها تداخل ایجاد کند. در صورت استفاده از مکمل های غذایی یا داروهای گیاهی، در مورد خطرات محتمل با پزشک تان صحبت کنید.

تغییر شیوه زندگی

اگرچه به تنهایی قادر به درمان بولیمیا نمی باشید، ولی می توانید در طراحی برنامه درمانی تان نقش مهمی داشته باشید. علاوه بر درمان های حرفه ای، این راهنمایی های خود مراقبتی در برابر بولیمیا را نیز پیش بگیرید:

طرح درمان تان را به دقت اجرا کنید. جلسات درمانی را از دست ندهید، و رژیم غذایی تان را حتی اگر سخت باشد، به دقت اجرا نمایید.

مواد غذایی مناسب دریافت کنید. از پزشک خود در مورد مکمل های مناسب مشورت بگیرید. اگر به خوبی غذا نمی خورید یا به کرّات از روش های نامناسب پاکسازی و تخلیه معده خود استفاده می کنید، این احتمال وجود دارد که بدن شما تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت نمی کند.

در مورد بولیمیا اطلاعات کسب کنید. آگاهی درباره ی شرایط تان می تواند شما را توانمند و تشویق به ادامه درمان کند.

در اجتماع باشید. از خانواده و دوستان تان که دوستدار سلامتی شما هستند، دوری نکنید. به یاد داشته باشید که آنها شما را از صمیم قلب دوست دارند و بیش از همه خواستار سلامت شما می باشند.

با خود مهربان باشید. در مقابل تمایل به وزن کردن یا بررسی خود در برابر آینه، مقاومت کنید. این موارد باعث می شوند تا عادات ناسالم خود را ترک نمایید.

محتاطانه ورزش کنید. در مورد فعالیت بدنی مناسب خود با تیم پزشکی صحبت کنید، مخصوصاً اگر به منظور جبران کالری اضافی دریافتی، بیش از حد ورزش می کنید.

پیشگیری

اگرچه هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از پرخوری عصبی وجود ندارد، شما می توانید فرد بیمار را قبل از وخیم تر شدن حالش به سمت رفتار سالم و درمان حرفه ای هدایت کنید. در اینجا برخی از این کمک ها ذکر شده است:

پرورش و تقویت تصویر یک بدن سالم در کودکان خود بدون توجه به اندازه یا شکل آن.

با پزشک متخصص اطفال خود صحبت کنید. متخصصین می توانند نشانه های اولیه اختلال غذا خوردن را شناسایی کرده و از پیشرفت آن جلوگیری نمایند.

اگر به نظر می رسد یکی از بستگان یا دوستان تان مشکل غذایی دارد که می تواند منجر به اختلال خوردن شود، از او حمایت کنید و در مورد اینکه چگونه می توانید به او کمک کنید، با وی صحبت نمایید.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.