54

توضیح فوت والدین برای کودکان

|
0 دیدگاه
186

فوت والدین شرایط دشواری برای کودک ایجاد می­‌کند. والد باید بتواند در حالی که عزادار و داغدار است، به کودک خود نیز کمک کند و باید بداند که چطور می­‌تواند به کودک یاری رساند.

فوت والدین را به زبان خود کودک به او توضیح دهید

با کودک خود صادق باشید و او را تشویق کنید که هر سؤالی درباره مرگ دارد، از شما بپرسد.

تلاش کنید که مرگ را در قالب واژگان عینی و به زبانی ساده و همچنین متناسب با سن کودک برای او توضیح دهید. بهتر است کودک از زبان خود شما در مورد فوت آن عزیز مطلع شود تا از جای دیگری. سعی کنید با آرامش و خونسردی و با صدایی ملایم (و نه پریشان و لرزان) به کودک خود بگویید که چه اتفاقی افتاده است.

مسلماً قبل از هر چیز باید بتوانید کمی احساسات خود را کنترل کرده و فضای هیجانی خانه را تحت مدیریت قرار دهید. هر کودکی به طور منحصر به فردی رفتار می­‌کند اما در ادامه راهکارهایی پیشنهاد می­‌شود که ممکن است مفید واقع شوند.

تا زمانی که کودکان در سنین ۵ یا ۶ سالگی هستند، نگرش آنها نسبت به دنیا خیلی عینی است. اگر متوفی بیمار یا کهنسال بوده، بهتر است که مرگ فرد را این­ طور برای کودک تشریح کنید که بدن او نمی­‌توانست بیشتر از این کار کند و دکترها نیز نتوانستند مشکل بدن متوفی را رفع کنند.

اگر فرد به طور ناگهانی فوت شده است، بهتر است اتفاقی را که برای کودک افتاده تشریح کرده و به او بگویید که به علت اینکه آن اتفاق خیلی دلخراش و شدید بوده، بدن فرد متوفی از کار افتاده است. به طور کلی این طور به کودک القا کنید که مردن به معنای از کار افتادن بدن فرد است.

کودکان در این سنین کمی با سختی می­‌توانند قبول کنند که هر موجود زنده­‌ای روزی خواهد مرد و این به معنای این است که فرد دیگر زنده نخواهد شد و نزد او باز نخواهد گشت. در نتیجه حتی پس از ارائه توضیحات، شاید کودک بپرسد که فرد متوفی در حال حاضر کجا است و چه زمانی بازخواهد گشت.

اگرچه برای شما که خود داغدار هستید، این دسته سؤالات می­‌توانند کلافه‌کننده باشند اما سعی کنید که با آرامش توضیحات بالا را برای کودک خود تکرار کنید و به او بگویید که او هیچ­‌گاه باز نخواهد گشت.

از استفاده از تعابیری چون «فرد متوفی به سفری بلند رفته» یا «به خوابی عمیق فرورفته» یا «فرد متوفی گم شده است»، خودداری کنید چراکه کودکان شما به صورت عینی فکر می‌­کنند و در نتیجه ممکن است از به خواب رفتن یا سفر کردن دچار واهمه شوند یا حتی وقتی فردی از خانواده از آنها دور شود،

دچار ترس خواهند شد. به یاد داشته باشید که ممکن است سؤالات کودکان عمیق‌­تر از آن­ چیزی به نظر آید که واقعاً منظور کودکان است، برای مثال زمانی که یک کودک ۵ ساله می­‌پرسد که فرد متوفی هم اکنون کجا است، منظور او جهان پس از مرگ نیست. همین که کودک از شما بشنود که فرد متوفی هم اکنون در قبرستان است،

برای او کافی است اما همچنان، در این زمان می­‌توانید به صورت خیلی کلی و با زبانی ساده و عینی (و منطبق با عقاید خود) در مورد جهان پس از مرگ به کودک توضیحاتی ساده دهید.

کودکان ۶ تا ۱۰ ساله حتی اگر نتوانند درک کنند که مرگ برای هر موجود زنده­‌ای روزی اتفاق خواهد افتاد، بر ویژگی قطعیت مرگ متمرکز خواهند شد. یک کودک ۹ ساله ممکن است این طور فکر کند که برای مثال، اگر دعا یا آرزو کند، مادربزرگش فوت نخواهد کرد.

در این سنین اغلب کودکان به پدیده مرگ شخصیت می‌­بخشند و فکر می‌کنندکه برای مثال مرگ یک روح یا اسکلتی است که سراغ افراد می­‌آید. کودکان زمانی می­‌توانند با پدیده مرگ به بهترین شکل کنار بیایند که به آنها اطلاعات دقیق، درست، ساده و واضحی ارائه کنید.

عزاداری برای داغدیدگی

آیا این درست است که کودک را به مراسم عزای فرد متوفی ببریم؟ پاسخ این سؤال به شما و کودکتان بستگی دارد. اینکه اجازه دهید کودک در مراسم عزای فرد متوفی شرکت داشته باشد، کار شایسته‌ای است اما در صورتی که او نیز بخواهد که حضور داشته باشد. قبل از شرکت در مراسم به کودک خود توضیح دهید که در آنجا چه اتفاقی خواهد افتاد و راجع به هر چیزی که خواهد دید و شنید، به او توضیح دهید.

در انتها حق انتخاب شرکت در مراسم را به خود کودک واگذار کنید. به کودک خود بگویید که بدن فرد متوفی (در فرهنگ عامه ایرانی) در ابتدا شسته خواهد شد و بعد به دور آن پارچه­‌ای خواهند پیچید. به کودک بگویید که فرد متوفی در این هنگام قادر نخواهد بود چیزی بگوید، بشنود، ببیند یا حس کند.

به او بگویید که در این مراسم در مورد فرد متوفی صحبت خواهند کرد و ممکن است بعضی افراد گریه کنند. در مورد هر اعتقادی که در مراسم عزاداری در خانواده شما وجود دارد، با کودک خود صحبت کنید و دلایل انجام چنین مراسمی را برای او به زبانی ساده شرح دهید.

اگر احساس می­‌کنید که داغدیدگی خود شما مانع این می­‌شود که به کودکتان کمک کنید، از یکی از اعضای خانواده یا دوستان بخواهید که مراقبت از کودک را در این دوره به عهده بگیرد و در صورت امکان این توصیه­‌ها را انجام دهد. در شرایط پیچیده­‌تر می­‌توانید از کمک متخصصان روانشناسی بالینی کودک و خانواده بهره بگیرید.

خیلی از والدین این طور تصور می­‌کنند که اگر کودکشان رنج و ناراحتی آنها در زمینه داغدیدگی را ببیند، می­‌تواند برای کودک مضر باشد.

در صورتی که چنین نیست. اینکه کودک ببیند شما در رنج و ناراحتی هستید و گریه می­‌کنید، باعث می­‌شود متوجه شود که گریه کردن واکنشی طبیعی به رنج و ناراحتی هیجانی است. در این مورد مطالب فراوانی وجود دارد

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.