15

کاهش پرخاشگری در کودک نوپا

|
0 دیدگاه
200002

رفتار پرخاشگرانه بخش طبیعی از رشد کودک نو پاست. در این سن هنوز مهارت های زبانی تکمیل نشده و تمایل به مستقل شدن و در نتیجه رفتار پرخاشگرانه و ضربه های فیزکی، خصوصا گاز گرقتن و مو کشیدن در کودک بالاست.

راهکارهایی برای کاهش پرخاشگری در کودک

پیامدهای منطقی را دنبال کنید

اگر کودکتان در هنگام مثلاً توپ بازی توپ را به دوستش نداد یا توپ ها را به هدف نزد یا خوب بازی نکرد و در بازی اختلال ایجاد کرد. او را به بیرون از بازی ببرید.البته این کار را با خشم و عصبانیت انجام ندهید. در کمال خونسردی او را آماده کرده و از زمین بازی دورتر سازید. با او روی صندلی نشسته و بازی دیگر کودکان را تماشا کنید و برایش توضیح دهید که اگر احساس می کند آماده ملحق شدن به بازی است، و به دوستانش آزار نمی رساند، می تواند به بازی برگردد.

یادتان باشد از او دلیل نخواهید. مثلاً اینکه از او بپرسید:”تو دوست داشتی یکی توپ های تو را این طرف و آن طرف می انداخت؟”. نوپاها قادر نیستند خودشان را جای کودک دیگری تصور کرده و رفتارشان را تغییر دهند. اما آنها می توانند پیامدهای کارشان را بفهمند.

محدودیت اعمال کنید

سعی کنید کودک نوپایتان تاعصبانی شد و پرخاشگری کرد فوراً وارد عمل شوید و منتظر نمانید تا او موی برادرش را بکشد و در این زمان با آرامش و البته لحنی منطقی و جدی و بدون اخم و بدون چهره ای عصبانی به او بگویید: «دیگر کافیه» او به مرور زمان متوجه می شود که کار اشتباهی کرده است او را برای یک یا دو دقیقه به گوشه تنهایی بفرستید.

یعنی اتاقی که او برای چند دقیقه تنها و دور از محیط بازی با برادرش بماند. این بهترین راه است که او آرام شود و بعد از اینکه با پیامدهای رفتارش روبه رو شد و فهمید که مو کشیدن و گاز گرفتن منجربه آن می شود که او از اتاق بیرون رفته و بازی نکند. رفتارش متعادل تر می شود.

آرام باشید

داد زدن، کتک زدن یا گفتن اینکه او “بد” است، رفتار او را تصحیح نمی کند. در حقیقت، مشاهده کنترل خشم شما، او را بیشتر تشویق به یادگیری در کنترل خشم خودش می کند.

قوانین پایدار بگذارید

وقتی قانون را برای خانه و قواعد تربیتی کودک طرح می کنید آن را درهمه موقعیت ها ادامه دهید. وقتی کودک در خانه بد رفتاری نشان می­ دهد شما طبق قانون می گویید ” خُب! دوباره علی رو گاز گرفتی- یعنی الآن باید بری توی اتاق و چند دقیقه آنجا بمانی تا من صدایت کنم».  این الگو  را راحت در خانه رواج می دهید. اما بعضی وقت ها کودک در بیرون از خانه بد رفتاری نشان می دهد،

به طوری که شما از نوع رفتار او احساس خجالت می کنید. اجازه ندهید که این احساس شرمندگی اسباب دست او و دیگر  افراد شود. اگر در بیرون از خانه، افرادی که با این شیوه تربیتی آشنا نیستند، این الگوی تربیتی شما را ببینند ممکن است بگویند: « نه این کار را نکن! اون فقط دو سال دارد و در این حالت اجرای قوانین برای کودکتان به چالش بر می خورد.» بنابراین شما در شیوه تربیتی تان پابرجا باشید.

 روش های دیگر را آموزش دهید

صبر کنید تا کودک نوپایتان آرام شود و بعد به آرامی و صبوری اتفاقی که افتاد را باز بینی کنید. از او بخواهید اگر می تواند توضیح دهد که چه چیزی آن را تا این حد بر آشفته کرده؟

کمی تأکید کنید که کاملاً طبیعی است که عصبانی باشد، اما نباید آنها را به شکل کتک زدن، لگد زدن یا گاز گرفتن نشان دهد. او را تشویق کنید تا روش بسیار اثر بخشی را پیدا کند. به او یاد دهید که بعد از بد رفتاری با کسی لازم است معذرت خواهی کرده و بگوید: «ببخشید» یا «متأسفم». معذرت خواهی او ممکن است نخست با صداقت همراه نباشد. اما به مرور این ویژگی را پیدا خواهد کرد.

به جای اینکه وقتی او بد رفتاری کرد به اوتوجه کنید. سعی کنید وقتی او رفتار خوبی نشان می دهد او را تشویق کنید. وقتی او به شما می گوید که به جای کتک زدن دوستش از او می خواهد چراغ را روشن کند او را تشویق کرده و به خاطر اینکه خواسته هایش را به شما گفته به او پاداش دهید. «خیلی کار خوبی کردی که از دوستت خواستی تا اجازه دهد که تو چراغ را روشن کنی، و در همین زمان او می فهمد که چقدر لغات قدرتمند اند.

زمان تماشای تلویزیون را محدود کنید

کارتون ها و دیگر نمایش هایی که برای کودکان کوچک طراحی شده اند می توانند پر از تصاویر پرت کردن، آسیب زدن، کتک زدن و فحش دادن باشد. به ویژه این تصاویر برای کودکانی که رفتار پرخاشگرانه ­ای دارند، مناسب نیست. وقتی شما به کودک اجازه تماشای تلویزیون می دهید بهتر است با او به تماشای کارتون بنشینید و درباره موقعیت هایی که پیش می آید حرف بزنید. مثلا: “علی کوچولو کارتون، خیلی کار خوبی نکرد که به این شیوه درخواستش را مطرح کرد”.

از کمک گرفتن نترسید

بعضی وقت ها کودک پرخاشگر به مداخله روانشناسی نیاز دارد که والدین می بایست این شرایط را فراهم کنند. اگر کودک شما معمولاً بیشتر روزهای هفته پرخاشگر است و به نظر می رسد او نسبت به دیگر کودکان پرخاشگری مداوم دارد و آشفته است، و یا به بزرگسالان حمله می کند و تلاش های شما برای بهبود رفتار او اندک اثری داشته کودکتان را پیش روانشناسان متخصص ببرید.

پرخاشگری و کتک زدن در کودکان طبیعی است ولی اگر این مسئله توسط والدین جلوگیری نشود تبدیل به یک اختلال رفتاری می شود.

لذا والدین می توانند با بکارگیری چند راهکار اساسی جلوی این بحران را بگیرندو یا از متخصص روانشناسی کمک بگیرید.شما با کمک او میتوانید منبع رفتار را پیدا کرده و به کودک کمک کنید. به یاد داشته باشید، کودک شما هنوز خیلی کوچک است اگر شما با او صبورانه و خلاقانه رفتار کنید تمایلات پرخاشگرانه او فروکش خواهد کرد.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.