749

آشنایی با سیستم لنفاوی و بیماری های آن

|
0 دیدگاه

سیستم لنفاتیک شامل عقده های لنفاوی یا شامل غددی است که توسط شبکه ای از عروق لنفاوی در سراسر بدن به یکدیگر وصل شده اند.

آشنایی با سیستم لنفاوی و بیماری های آن

سیستم لنفاوی مایعی را که لنف (مایعی که شامل سلول های سفید خون به نام لنفوسیت، چربی و پروتیین می باشد) نامیده می شود، از بدن به داخل جریان خون می کشاند و با تصفیه لنف از سلول های سرطانی و ارگانیسم های عفونی، از بدن حمایت می کند.

لنف در تمام عروق لنفاوی بدن جریان پیدا می کند و نهایتآ به داخل جریان خونی که از آن جا منشاء گرفته بود بر می گردد.

لنف در عقده های لنفاوی تصفیه می شود که این عقده های لنفاوی در خوشه هایی نزدیک سطح پوست گردن، زیر بغل و کشاله ران قرار دارند. عقده ها هم چنین در عمق شکم و قفسه های سینه بافت می شوند. عقده های لنفاوی شامل تعداد زیادی سلول های سرطانی وارد شده به لنف از طریق بافت بدن و خون و لنف را به دام انداخته و تخریب می کنند.

لنفادنوپاتی (Lymphadenopathy)

گره لنفاوی بزرگ شده که گاهی غدد لنفاوی متورم نامیده می شود و علت بزرگی آن نتیجه پاسخ به عفونت است.

سن، جنس، ژنتیک و نحوه زندگی: خطرها بستگی به علت بیماری دارند.

تورم غدد لنفاوی یک علامت شایع می باشد. یک عقده لنفاوی منفرد، گروهی از غدد لنفاوی و یا تمام غدد لنفاوی ممکن است تحت تآثیر قرار گیرند. غدد لنفاوی در پاسخ به عفونت با ویروس و باکتری متورم می شوند. ممکن است غدد لنفاوی بزرگ شده در کشاله ران، گردن، یا بازوها به علت نزدیکی به پوست توجه شما را به خود جلب کنند.

تورم یک غده منفرد یا گروهی از غدد لنفاوی اغلب ناشی از عفونت باکتریال موضعی است. به عنوان مثال تورم غدد لنفاوی گردن ناشی از عفونت گلو می باشد. در اکثر موارد لنفادنوپاتی ناشی از عفونت است و با از بین رفتن عفونت، تورم غدد لنفاوی نیز برطرف می شود. غدد لنفاوی متورم که تورم آنها ناشی از عفونت است معمولآ دردناک می باشند.

تورم مداوم یکی یا همه گره های لنفاوی ممکن است ناشی از بعضی انواع سرطان پستان، لنفوم ها یا سرطان خون باشند.

غدد لنفاوی ناشی از سرطان دردناک نمی باشند. در بریتانیا عفونت های طولانی مدت مثل سل و ایدز HIV ناشایع لنفادنوپاتی مداوم می باشند. اگر دارای تورمی هستید که به طور مداوم وجود دارد و یا در صورتی که علایم همراه، شما را نگران کرده است باید به پزشک خود مراجعه کنید.

لنفانژیت (Lymphangitis)

التهاب عروق لنفاوی در اثر عفونت باکتریایی می باشد.

سن، جنس، نحوه زندگی و ژنتیک: چندان مهم نمی باشند.

اگر باکتری در داخل عروق لنفاوی در نزدیکی محل عفونت پخش شود لنفانژیت به وجود می آید که معمولآ ناشی از جراحی می باشد.

وقتی که عروق لنفاوی بازو و پاها تحت تآثیر قرار می گیرد توام با آن علایم همراهی مثل تب، سر درد، یک احساس عمومی ناخوش بودن وجود دارد. عروق لنفاوی، ملتهب و حساس شده و در سطح پوست در مسیر عروق ملتهب یک خط قرمز رنگ و گرم ظاهر می شود. گره های لنفاوی نزدیک محل گاهی اوقات متورم هستند.

اگر بعد از یک آسیب، علایم بالا به وجود آمد فورآ با پزشک خود تماس برقرار کنید.

در بعضی موارد، در سطح در سطح پوست عروق لنفاوی صدمه دیده، زخم به وجود می آید بدون درمان، عفونت به داخل عروق پخش می شود و این امر تحدید کننده حیات است.

اگر پزشک شما از روی علایمی که وجود دارد و بعد از معاینه فیزیکی حدس می زند که شما لنفانژیت دارید او ممکن است از شما یک نمونه خون بگیرد که در آزمایشگاه مورد امتحان قرار خواهد گرفت تا مشخص شود آیا عفونت به داخل خون پخش شده است یا خیر.

آنتی بیوتیک ها برای درمان لنفانژیت باید تجویز شوند. در عرض ۲۴ ساعت بعد از شروع آنتی بیوتیک علایم و نشانه ها شروع به پاک شدن می کنند.

لنف ادم (Lymphoedem)

جمع شدن موضعی مایع در عروق لنفاوی است که باعث تورم بدون درد اندام فوقانی می شود.

جنس: در زنان شایع تر است.

سن، نحوه زندگی: تآثیر چندانی ندارد.

ژنتیک: گاهی با شیوع خانوادگی همراه است.

لنف ادم وقتی اتفاق می افتد که ناقص بودن عروق لنفاوی از تصفیه لنف اندام ها جلوگیری می کند. اکثرآ لنف ادم به علت آسیب عروق لنفاوی بعد از جراحی یا اشعه درمانی مثلآ درمان پستان به وجود می آید. به ندرت علت انسداد عروق لنفاوی بخاطر رشد سرطانی گره های لنفاوی است.

اگر آسیبی به اندام دچار لنف ادم وارد شود این امر منجر به پخش سریع عفونت در بافت می شود. و شما باید فورآ با پزشک خود تماس بگیرید.

در اکثر موارد، لنف ادم یک اختلال طولانی مدت می باشد و درمان باعث تسکین نشانه ها می شود. تورم را می توانید با بالا نگه داشتن اندام آسیب دیده کاهش دهید. پوشیدن یک جوراب یا آستین الاستیکی از تورم بیشتر جلوگیری می کند.

لنفوما (Lymphoma)

به انواع سرطان های که در سیستم لنفاتیک به وجود می آیند، اطلاق می شود.

جنس: در مردان شایع تر است.

سن: عامل خطر به نوع بیماری بستگی دارد.

نحوه زندگی: عامل مهمی نمی باشد.

ژنتیک: گاهی با شیوع خانوادگی همراه می باشد.

لنفوما گروهی از بیماری ها هستند که در آن سلول های ایمنی سرطانی شده و به طور خارج از کنترلی تعداد آنها چندین برابر می شود. در ابتدا فقط یک عقده لنفاوی مبتلا می شود. اما سرطان به سایر گره ها و همین طور به بافت های دیگر مثل مغز استخوان پخش می شود.

لنفوما به ۲ گروه اصلی تقسیم می شود

۱- لنفوم هوچکین:

در لنفوم هوچکین نوع خاصی از سلول های سرطانی وجود دارد و تمام انواع لنفوم های دیگر به عنوان لنفوم غیر هوچکین طبقه بندی می شود. این بیماری در افراد بین ۱۵ تا ۳۰ سال دیده می شود.

۲- لنفوم غیر هوچکین:

لنفوم غیر هوچکین سه بار شایع تر از لنفوم هوچکین است و بیشتر در افراد بین ۵۵ تا ۷۰ سال دیده می شود. انواع مختلف لنفوما با سرعت های مختلف رشد می کنند و پخش می شوند.

علل بروز لنفوما

علت لنفوم نامعلوم است. اما این بیماری گاهی با شیوع خانوادگی دیده می شود که وجود یک عامل ژنتیکی را مطرح می کند. لنفوما در مواردی که ایمنی کاهش پیدا می کند مثل ایدز یا در افرادی که داروهای سرکوب کننده ایمنی استفاده می کنند، شایع تر است.

علت بروز بعضی از لنفوم ها عفونت ویروسی است. به عنوان مثال لنفوم بورکیت که در بچه های ساکن آفریقا شایع است و علت آن ویروس اپشتین بار می باشد.

علایم بروز لنفوما

نشانه های مشترک در تمام انواع لنفوما عبارتند از:

۱- یک یا تعداد بیشتری تورم مداوم و بدون درد در گردن، بازوها یا کشاله ران به علت بزرگی غدد لنفاوی

۲- تب و عرق شبانه

۳- از دست دادن وزن

۴- تورم شکم در نتیجه بزرگی غدد لنفاوی یا بزرگی طحال

اقدامات درمانی

اگر پزشک شما از معاینات و علایم بالینی حدس زد که شما مبتلا به لنفوم هستید، ممکن است برای ارزیابی کم خونی آزمایش خون انجام دهد. یک نمونه از بافت گره لنفاوی مورم برای جستجوی سلولهای سرطانی باید برداشته شود.

اگر لنفوم تشخیص داده شد برای بررسی میزان پیشرفت بیماری آزمایش های بیشتری باید انجام شوند که از ان جمله تکنیک های تصویربرداری مثل CT اسکن برای ارزیابی اندازه گره های لنفاوی شکم و قفسه صدری می باشد. ممکن است آسپیراسیون و بیوپسی مغز استخوان برای تعیین ابتلا مغز استخوان انجام شود.

درمان بسته به نوع لنفوم و میزان انتشار آن می باشد. اگر فقط یک گره و یا یک گروه از گره ها آسیب دیده باشند، لنفوم با اشعه درمانی موضعی درمان می شود. اگر بیش از یک گروه از گره های لنفاوی آسیب دیده باشند شیمی درمانی انجام می شود و گاهی اوقات با اشعه درمانی ترکیب می شود.

پیش آگهی

اگر به دنبال درمان های فوق علامت های سرطان دیده نشد گفته می شود که بیماری به سمت بهبودی می رود. اگر چه لنفوما گاهی اوقات عود می کند و یک دوره درمانی بعدی مورد نیاز است. اگر بهبودی حدود ۵ سال یا بیشتر ادامه داشته باشد، در این صورت خطر عود بسیار پایین است.

بعد از درمان لنفوم هوچکین حداقل از هر ۱۰ مورد ۸ نفر وارد دوره طولانی مدت بهبودی می شوند و می توان فرض کرد که این افراد بهبود یافته اند. در مورد لنفوم غیر هوچکین حدود نیمی از افراد مبتلا وارد یک دوره بهبودی طولانی مدت می شوند و به نظر می رسد که معالجه شده اند.

0 پسندیده شده

از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.