588

زخم معده و اثنی عشر چگونه به وجود می آید (قسمت دوم)

|
0 دیدگاه

غالباً بیماران جوان تر مبتلا به نشانه های مشابه زخم پپتیک قبل از انجام آندوسکوپی، با آنتی اسیدها یا داروهای متضاد (آنتاگونیست) گیرنده ۲H (داروهای آنتی هیستامین , ۲H) درمان می شوند.

زخم معده و اثنی عشرچگونه به وجود می آید

ترکیبات بیسموت ممکن است موجب کاهش بیماری شوند. سایمتیدین، رانیتیدین، فاموتیدین ونیزاتیدین (با نام تجارتی Axid) از داروهای ضد گیرنده و H2 هستند. اگر چه این داروها از نظر قدرت با یکدیگر تفاوت دارند همگی موجب مهار ترشح پایه و نیز ترشح تحریک شده اسید می شوند.

در حال حاضر این داروها در درمان زخم های فعال (به مدت ۴ تا ۶ هفته)، در ترکیب با آنتی بیوتیک های ریشه کن کننده هلیکوباکتر پیلوری به کار می روند. رانیتیدین، فاموتیدین ونیزاتیدین قوی تر از سایمتیدین هستند و هر سه داروی مزبور را میتوان به منظور پیشگیری از ایجاد زخم، یک بار در روز (در هنگام خواب شب) تجویز نمود.

داروهای مهارکننده پمپ پروتون (K+-ATpaseو+H) شامل اومپرازول، اسومپرازول، لانسوپرازول، را بپرازول و پنتوپرازول به طور برگشت ناپذیر (H+.K+-ATpase) را مهار می کنند. اسومپرازول (ESomepraZole) با نام تجارتی نگزیوم (NeXium)به شکل کپسول های ۲۰ و ۴۰ میلی گرمی، جدیدترین داروی این گروه

است. از جمله سایر داروهای گروه مهارکننده پمپ پروتون (proton pump inhibitorS: ppl)، اومپرازول (omeprazole) با نام تجارتی Prilosec (در کپسول های ۱۰، ۲۰ و ۴۰ میلی گرم) و لانسوپرازول (lanSOpraZ0le) با نام تجارتی Prevacid (در کپسول های ۱۵ و ۳۰ میلی گرم) هستند که می توان آنها را برای مدت طولانی مصرف کرد.

پنتوپرازول(pantoprazole)  با نام های تجارتی Pantozecیا Pantakul  یاProtonix(در قرص های۴۰ میلی گرم) و را بپرازول (rabeprazole) با نام تجارتی AcipheX (در قرصهای ۶۰ میلی گرم) از دیگر داروهای این گروه (PPIS) هستند که شروع اثر سریعی دارند و حداکثر شروع اثر آنها ۲ تا ۶ ساعت بعد از مصرف است و اثرشان ۷۲ تا ۹۶ ساعت طول میکشد.

دو داروی دیگر این گروه موسوم به تناتوپرازول (TenatopeaZole) و P-CABها (داروهای متضاد پمپ اسید رقابتی پتاسیم) در حال تولید هستند.

زخم های پپتیک ناشی از اچ پیلوری با ترکیبی از داروهای کاهش دهنده اسید معده و محافظت کننده لایه مفروش کننده معده و آنتی بیوتیک ها درمان می شوند.

از دو نوع داروی مهارکننده اسید باید استفاده شود: داروی مسدودکننده گیرنده ۲H و داروی مهارکننده پمپ پروتون، داروهای مسدودکننده گیرنده ۲H با بلوک کردن هیستامین که باعث تحریک ترشح اسید می شود

عمل می کنند و پس از چند هفته، درد ناشی از زخم را کاهش میدهند. داروهای مهارکننده پمپ پروتون با ایجاد وقفه در مکانیسم پمپ کردن اسید به داخل معده تولید اسید را مهار می کنند. سال ها از این دو گروه دارو به تنهایی برای

درمان زخم های پپتیک استفاده می شد ولی این کار قادر به ریشه کنی اچ پیلوری نیست.بیسموت ساب سالیسات bismuthsubsalicylate) با نام تجارتی Pepto Bismol

به شکل  قرص های جویدنی ۲۶۲ میلی گرم و نیز به صورت مایع ۲۶۲ و ۵۲۴ میلی گرم در ۱۵ میلی لیتر) برای محافظت از معده در برابر اسید و نیز از بین بردن اچ پیلوری استفاده میشود. معمولاً رژیم های آنتی بیوتیکی مورد استفاده، در نقاط مختلف جهان با یکدیگر تفاوت دارند زیرا مقاومت در برابر آنتی بیوتیک ها در بعضی مناطق آغاز شده است.

استفاده از یک دارو برای درمان اچ پیلوری توصیه نمی شود و در حال حاضر موثرترین روش اثبات شده، درمان سه گانه (tripletherapy) به مدت ۲ هفته است که در آن از ۲ آنتی بیوتیک برای از بین بردن باکتریها و یک داروی مهارکننده اسید یا یک داروی محافظ لایه مفروش کننده معده استفاده می شود.

با این درمان، نشانه های زخم پپتیک کاهش می یابند، باکتریها از بین می روند و از عود زخم در بیش از ۹۰٪ بیماران پیشگیری می شود.

0 پسندیده شده

معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.