75

دوریان، سلطان میوه ها (Durian)

|
0 دیدگاه

چند سال پیش من دوریان Durian را کشف کردم و از بوی بد این میوه شوکه شدم. اما می گویند: بویش بوی جهنم و مزه اش مزه بهشت است. من چیزی در این باره نمی دانم ولی این را می دانم که بوی دوریان خیلی زننده است.

دوریان، سلطان میوه ها (Durian)

توریست مالزی ۲۷ اسفند ۱۳۹۳ چند سال پیش من دوریان Durian را کشف کردم و از بوی بد این میوه شوکه شدم. اما می گویند: بویش بوی جهنم و مزه اش مزه بهشت است. من چیزی در این باره نمی دانم ولی این را می دانم که بوی دوریان خیلی زننده است.

بوی آن چیزی است مثل بوی گرگرد ، برخی رایحه دوریان را بسیار خوش می دانند، برخی دیگر آن را تند و مشمئز کننده می دانند و اما مزه اش مزه ای است چرب و چیلی مثل فرنی خامه ای و شما این مزه عالی را نمی توانید فراموش کنید و به آن معتاد می شوید.

چیزی که مدام به یادش می افتید که اعتیادی همیشگی است. دوریان میوه ای وحشی و خودرو بوده و در میان مردمان جنوب شرق َآسیا ملقب به سلطان میوه هاست. این میوه به علت اندازه بزرگ، رایحه منحصر به فرد و پوست خاردار خیره کننده اش متمایز از سایر میوه هاست.

دوریان که میوه بومی برونئی، اندونزی و مالزی است حدود ۶۰۰ سال پیش برای غربی ها شناخته شد. طبیعت شناس بریتانیایی، آلفرد راسل والاس، در قرن ۱۹ میوه دوریان را این گونه توصیف کرده است: “میوه دوریان همانند کاستر غنی شده معطر به روغن بادام است”.

میوه دوریان در مراحل مختلف تا رسیده شدن کامل َآن قابل مصرف بوده و در بسیاری از خوراکی های شیرین و خوش طعم جنوب شرق آسیا به عنوان طعم دهنده مورد استفاده قرار می گیرد. دانه های دوریان نیز در صورت پخته شدن قابل خوردن می باشند.

میوه دوریان در بسیاری از شیرینی جات از قبیل آب نبات سنتی مالایی، بستنی، میلک شیک، مون کیک و کاپوچینو به عنوان طعم دهنده مورد استفاده قرار می گیرد و پولوت دوریان نوعی غذاست که در آن برنج گلوتن دار را با بخار شیر نارگیل پخته و به همراه میوه رسیده دوریان صرف می کنند.

دانه های خام دوریان به علت داشتن اسیدهای چرب سمی بوده و مصرفشان بسیار خطرناک است. گاهی اوقات برگ ها و جوانه های جوان درخت دوریان را به عنوان سبزیجات مصرف می کنند. از خاکستر پوسته دوریان نیز می توان به عنوان پودر کیک استفاده کرد.

میوه دوریان حاوی مقادیر زیادی شکر، ویتامین ث، پتاسیم و اسید آمین تریپتوفان بوده و منبع کربوهیدرات، پروتئین و چربی می باشد. برخی حامیان غذاهای خام ، دوریان را منبع فوق العاده ای از چربی های خام می دانند. در حالیکه سایرین این میوه را در زمره غذاهای پرچرب طبقه بندی کرده و به حداقل رساندن مصرف آن را توصیه می کنند.

در سال ۱۹۲۰ میلادی، شرکت تولید کننده میوه دوریان در شهر نیویورک محصولی به نام “دور- ایندیا” (Dur-India) را تولید و روانه بازار کرد. این محصول یک نوع ماده خوراکی مکمل بود. قیمت یک جین بطری این محصول در بازار ۹ دلار آمریکا بود و هر بطری ۶۳ قرص بود.

هر قرص حاوی عصاره دوریان و گیاهی از تیره آلیوم (Allium) و ویتامین ث بود. شرکت مزبور دلیل اعلام این محصول به عنوان یک نوع مکمل غذایی را این گونه توصیف کرده است: “این محصول سالم ترین منبع انر‍ژی موجود در غذا را در مقایسه با سایر محصولات تامین و در اختیار بدن آدمی می گذارد.”

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.