366

خواص گیاهان دارویی: بابونه

|
0 دیدگاه

گیاهی است که گلهایش به رنگهای زرد، سفید و ارغوانی یافت می شود و گیاهی است مشهور و شناخته شده.

خواص گیاهان دارویی: بابونه

از برگ و گل بابونه قرص می سازند و ساقه آن را می خشکانند و نگاه می دارند. اکثراً در زمینهای خشن و نزدیک به کناره های زمین می روید. در بهار کنده و جمع آوری می شود.

خلق و خوی:

گرم و خشک است.

خاصیت درمانی:

باز کننده است، غلیظ را لطیف می نماید، سستی می آورد، گدازنده است با کمی جذب یا اصلاً جاذب نیست.

دمل و جوش:

بوسیلۀ قوت سست کنندگی و تحلیل که در آن موجود است ورم های گرم را فرو نشاند و تصلبات کم را نرم می کند. خوردن آن در مداوای ورم سخت داخلی مفید است.

مفاصل:

کشیدگی را سستی می دهد. همه اندام های عصبی را تقویت می نماید و برای رفع خستگی از هر دارویی سودمندتر است، زیرا حرارت بابونه به حرارت جاندار می ماند.

سر:

مغز را تقویت می کند، در مداوای سر درد سر، تخلیه سر از مواد ناسازگار مؤثر است. زیرا می گدازد و جذب نمی کند. زخم های دهان را بهبود می بخشد.

چشم:

ضماد آن جوش ترکیده چشم (غرب) را شفا می دهد و در مداوای رمد و تیرگی و جوش و خارش و حرب چشم سودمند است.

سینه:

خون را ازسینه پاک می کند و بر می آورد.

اندام های غذا:

یرقان را از بین می برد.

اندام های دفعی:

هر نوع از بابونه به ویژه بابونه ای که گل ارغوانی دارد در ادرار بول و بیرون آوردن سنگ مؤثر است. در علاج دردهای سرد و گرم مثانه بابونه را بر مثانه می بندند.

تب ها:

برای تب های سبک و ورم های گرم درونی که هنوز به طور کامل نرسیده باشند سودمند است. اما در تب های بسیار شدید و در ورم های گرم تمامی رسیده اثری ندارد.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.