169

از آرتیشو بیشتر بدانید

|
0 دیدگاه

آرتیشو گیاهی یک یا چند ساله است که ارتفاع آن به یک  متر می‌رسد. غنچه‌های آرتیشو بسیار بزرگ و شامل گل‌های لوله‌ای، محصور در هلال‌هایی به شکل گلبرگ است.

از آرتیشو بیشتر بدانید

این گلبرگ‌های ضخیم و گوشتی مصرف خوراکی دارد و بیشتر به صورت آب‌پز پخته می‌شود.

کلسیم، فسفر، پتاسیم، ویتامین‌های K، B1، B2،b3   و آهن از موادمغذی موجود در آرتیشو است؛ این گیاه هم‌چنین به دلیل داشتن فسفر به تقویت حافظه کمک می‌کند. هر عدد آرتیشوی حدود ۳۰ کالری دارد. در طب جدید عصارهٔ آرتیشو به صورت آمپول یا قطره با نام تجاری کوفیتول تجویز می‌شود.

خواص

آرتیشو طبیعت گرم و کمی خشک دارد. این گیاه که با نام کنگرفرنگی هم شناخته می‌شود، جزو سبزیجات درمان کننده کبد است. برگ و ساقه‌ این گیاه حاوی “سینارین” و “سیلی مارین” است که  این ترکیبات قدرت زیادی در حفاظت از سلول‌های کبدی دارند.

به خانم‌های باردارنیز توصیه می‌شود، آرتیشو را وارد رژیم غذایی خود کنند چون  این گیاه سرشار از اسید فولیک یا ویتامین ب۹ مورد نیاز مادر و جنین است؛ این ویتامین برای شکل گیری سلول‌های جدید جنین مورد نیاز است و به همین دلیل مادران باید موادغذایی غنی از ویتامین B9 را بخورند تا جنین از نارسایی‌های مادرزادی در امان باشد.

کنگرفرنگی همچنین ترشح صفرا از کبد را افزایش داده و باعث دفع سنگ‌های كیسه صفرا می‌شود.

آرتیشواز تجمع چربی درسلول‌ های کبدی، تحریک کلیه در دفع اوره و کلسترول جلوگیری می‌کند و باعث پایین آوردن گلیسیرید خون و همچنین وزن بدن می‌شود. در درمان بیماری‌‌هایی چون یرقان، زردی، قولنج کبدی،  ورم روده، آسم، اگزما و  رماتیسم هم می‌توان از آرتیشو کمک گرفت. برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو به مقدار سه فنجان در روز استفاده كنید.

نحوه مصرف

۳۰ تا ۱۰۰ گرم شیره تازه برگ کنگر فرنگی (آرتیشو) را گرفته با مقداری شربت مخلوط کرده و صبح، ظهر وشب، قبل از هر غذا بخورید.
صرف یک استکان آب برگ تازه آرتیشو، یک ساعت پیش از خواب آرام بخش و خواب آور است.
برای تهیه چای آرتیشو ده تا ۱۵ گرم برگ خشک و ۲۰ تا ۴۰ گرم برگ تازه آن را در یک قوری کوچک دم کرده و پس از بیست دقیقه صاف کنید؛ هر روز یک یا دو استکان از این دم نوش بنوشید.
برای درمان تب و مالاریا، ۲۰ گرم ریشه  آرتیشو را  در ۵۰۰  سی‌سی آب خیسانده، ۱۰دقیقه روی حرارت بگذارید تا به جوش آید؛ سپس صاف کنید و به مدت ۱۳روز، نیم ساعت قبل از غذا، یك ­فنجان بنوشید.
برای درمان نارسائی كبد و یرقان، ۲۰ گرم از برگ آرتیشو را در ۵۰۰ سی‌سی آب‌جوش دم‌كرده و به مدت ۱۴ روز، قبل از غذا، یك فنجان بخورید.
برای درمان عفونت كبد و كیسه صفرا و زیادی چربی خون،  از شیره برگ‌های تازه آرتیشو نیم ساعت قبل از غذا بخورید. این شیره را باید با آب مخلوط کنید.
برای درمان نقرس و رماتیسم،  شیره برگ‌های آرتیشو را گرفته، با آب‌جوش مخلوط و بین غذا میل کنید.
عصاره برگ كنگرفرنگی برای درمان احساس صدا در گوش، اضطراب و مورمورشدن بسیار مفید است.
برای جلوگیری از ریزش مو شیره برگ آن را به صورت ضماد روی سر بگذارید.
برای رفع بوی بد عرق، ضماد برگ آن را زیر بغل بمالید.
برای درمان سوختگی با آتش ، ضماد ریشه ارتیشو را  روی  محل سوختگی بگذارید.
برای رفع خشکی پوست مقداری برگ تازه آرتیشو را رنده کنید، روی محل بگذارید و پس از ۱۰ دقیقه بشویید.
برای تقویت حافظه (به علت داشتن فسفر) روزانه آن را همراه غذا مصرف کنید.
برای دردهای استخوانی توصیه می‌شود، برگ تازه آرتیشو را آب پز کرده و روی محل درد بگذارید. این گیاه به دلیل داشتن کلسیم به التیام درد کمک می‌کند.
برای ثابت نگه داشتن قندخون، به بیماران دیابتی توصیه می‌شود نیم ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از هر غذا، یک استکان آب به دست آمده ازبرگ تازه آرتیشورا بنوشند.

نکات مهم

كنگرفرنگی را پس از پختن فوراً میل كنید چون در صورت ماندن میكروب را به خودش می‌كشد.
افرادی که دچار سنگ کیسه‌ صفرا هستند، نباید آرتیشو مصرف کنند چون  این ماده غذایی باعث مسدود شدن، مجاری صفرایی می‌شود. علاوه بر این، افرادی که روده حساسی دارند، نباید در مصرف آرتیشو زیاده‌روی کنند؛ این ماده  باعث نفخ و  گاز معده می‌شود.
بهتر است زنان، طی دوران شیر دهی به دلیل اینکه ترشح شیر را کم می‌کند از مصرف آرتیشو خودداری کنند.

قدمت تاریخی

رومی‌ها حدود ۲۰۰۰ سال پیش این گیاه را پرورش می‌دادند و به‌عنوان سبزی در سالاد استفاده می‌كردند. آرتیشو در قرن شانزدهم به  انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریكا كشت شد. این گیاه برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان دارد. آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا  کشت می‌شود.

در گذشته زخم‌های عمیق مانند زخم خنجر و تیر را با پاشیدن پودر آرتیشو خشک و  درمان می‌کردند؛ به همین دلیل به آن قنگر یا قنگه یعنی التیام دهنده زخم می‌گفتند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.