74

رابطه بیماری ها با سرما چیست؟

|
0 دیدگاه

تا به اینجا محققانی که بر روی این سوال کار می‌کرده‌اند تصور می‌کنند که قرارگیری طبیعی در معرض سرمای متوسط آسیب‌پذیری شما را دربرابر ابتلا به سرماخوردگی بالا نمی‌برد.

رابطه بیماری ها با سرما چیست؟

اکثر متخصصین سلامتی بر این عقیده‌اند که دلیل اینکه زمستان به فصل سرما‌خوردگی و آنفولانزا تبدیل شده است این نیست که افراد سردشان می‌شود، بلکه این است که وقت بیشتری را در فضای بسته می‌گذرانند و در تماس نزدیک بیشتری با بقیه مردم هستند و به همین دلیل میکروب‌ها راحت‌تر منتقل می‌شود.

اما این موضوع هنوز مورد توجه و علاقه محققان است. بعضی آزمایشات بر روی موش‌ها نشان می‌دهد که قرارگیری در سرما می‌تواند توانایی کنار آمدن با عفونت را پایین بیاورد. اما درمورد انسان‌ها چطور؟ دانشمندان افرادی را در آب سرد انداخه و تعدادی را هم در بدون لباس در هوای زیر صفر درجه نگه داشتند.

آنها روی افرادیکه در آنتارکتیکا و آنهایی که در کانادا زندگی می‌کردند تحقیق کردند. نتایج آن مختلط بوده است. گروهی از محققان کانادایی که روی صدها تحقیق پزشکی مطالعه کردند و خودشان نیز تحقیقاتی انجام دادند نتیجه گرفته‌اند که نیازی به نگرانی درمورد قرارگیری دربرابر سرمای متوسط نیست زیرا هیچ تاثیر جدی بر سیستم ایمنی بدن انسان نمی گذارد.

اما آیا باید در هوای سرد حسابی خودتان را بپوشانید؟ اگر در سرما احساس ناراحتی می‌کنید و یا می‌خواهید برای مدتی طولانی در آن هوا بمانید پاسخ به این سوال مثبت است.

اما نیازی نیست نگران ایمنی بدنتان باشید. بعنوان مثال، محققان افزایش عفونت‌های ریوی را در اسکی‌بازان مسابقه‌ای که در سرمای شدید زمستان تمرین می‌کنند.

مشاهده کردند اما اینکه این افزایش احتمال عفونت بخاطر سرما بوده است یا عوامل دیگر — مثل ورزش شدید یا خشکی هوا — مشخص نیست.

آنها دریافته‌اند که قرارگیری در معرض سرما سطح بعضی سیتوکین‌ها، پروتئین‌ها و هورمون‌هایی که بعنوان پیام‌آور در سیستم ایمنی بدن عمل می‌کنند را بالا می‌برد اما اینکه اینها چه تاثیری بر سلامتی دارند مشخص نیست.

ورزش خوب یا بد؟

ورزش منظم یکی از مهمترین مسائل برای داشتن زندگی سالم است. ورزش سلامت قلبی-عروقی را بالا می‌برد، فشار خون را کاهش می‌دهد، به حفظ وزن سالم کمک می‌کند و از شما دربرابر بیماری‌های بسیاری محافظت می‌کند.

اما آیا به داشتن یک سیستم ایمنی سالم هم کمک می‌کند؟ ورزش هم درست مثل یک رژیم‌غذایی سالم می‌تواند با سلامت انسان و در نتیجه سلامت سیستم ایمنی در ارتباط باشد.

حتی می‌تواند با تقویت گردش خون که باعث می‌شود سلول‌ها و مواد سیستم ایمنی آزادانه در سراسر بدن حرکت کنند و به درستی وظیفه خود را انجام دهند، تاثیر مستقیم‌تری بر تقویت سلامت سیستم ایمنی بدن داشته باشد.

بعضی دانشمندان سعی دارند قدم بعدی را برداشته و دریابند که آیا ورزش به طور مستقیم بر آسیب‌پذیری فرد دربرابر بیماری‌ها تاثیر دارد یا خیر. بعنوان مثال، بعضی محققان مشغول بررسی این هستند که آیا میزان بالای ورزش شدید احتمال مریض شدن ورزشکاران را بیشتر می‌کند یا عملکرد ایمنی آنها را ضعیف می‌سازد؟

برای انجام این نوع تحقیق، دانشمندان ورزشی از ورزشکاران می‌خواهند که شدیداً ورزش کنند؛ سپس دانشمندان خون و ادرار آنها را قبل و بعد از ورزش آزمایش می‌کنند تا تغییرات ایجاد شده در ترکیبات سیستم ایمنی بدن مثل سیتوکین‌ها، گلوبول‌های سفید خون و پادتن‌های خاص را بررسی کنند.

بااینکه تغییراتی ثبت شده است، اما متخصصین ایمنی هنوز نمی‌دانند این تغییرات درمورد واکنش ایمنی انسان چه معنا و مفهومی دارد. مثلاً هنوز هیچکس نمی‌داند افزایش سیتوکین‌ها مفید است یا اینکه تاثیر خاصی بر ایمنی بدن دارد یا خیر. به همین ترتیب، هیچکس نمی‌داند افزایش گلوبول‌های سفید خون چیز خوبی است یا بد.

اما این درمورد ورزشکاران حرفه‌ای بود که تمرینات بسیار سخت و شدیدی انجام می‌دهند. درمورد ورزش متوسط افراد معمولی چه؟ آیا این به سالم نگه داشتن سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند؟

تا به امروز بااینکه هنوز یک رابطه مستقیم خوب بین آنها پیدا نشده است اما منطقی است که ورزش منظم با شدت متوسط را یکی از مولفه‌های زندگی سالم تصور کنیم، چیزی که می‌تواند راه مهمی برای سالم نگه داشتن سیستم ایمنی و بقیه قسمت‌های بدن باشد.

رویکردی که می‌تواند به محققان کمک کند پاسخ‌های کامل‌تری درمورد اینکه آیا عوامل مربوط به سبک زندگی مثل ورزش می‌تواند به تقویت ایمنی بدن کمک کند، به دست آورند، به ژنوم انسان‌ها برمی‌گردد. این فرصت تحقیق براساس تکنولوژی بیومدیکال جدید می‌تواند پاسخ به مراتب کامل‌تری به این سوال و سوالات مشابه دیگر درمورد سیستم ایمنی بدن بدهد.

بعنوان مثال تراشه‌های ژن براساس ژنوم انسان به دانشمندان امکان می‌دهد بتوانند به طور همزمان به اینکه چطور هزاران توالی ژن در واکنش به موقعیت‌های فیزیولوژیکی خاص — مثلاً سلول‌های خونی ورزشکاران قبل و بعد از تمرین — فعال شده یا غیرفعال شوند.

محققان بر این امیدند که بتوانند با استفاده از این ابزارها الگوها را ارزیابی کنند و به درک بهتری از موضوع برسند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.