161

راهکارهای حفظ تعادل بعداز سن ۴۰ سالگی

|
0 دیدگاه

سید وهاب‌الدین رضوانی:در واقع، سیستم‌های زیادی با یکدیگر کار می‌کنند تا ما بتوانیم صاف بایستیم.تعادل مؤثر، چشم‌ها، گوش‌ها و سیستم حسی پیرامونی را مانند ارتباط‌های عصبی- عضلانی به کار می‌گیرد.

راهکارهای حفظ تعادل بعداز سن ۴۰ سالگی

 به نقل از زندگی آنلاین، زمین نخوری! این نصیحتی است که انجام آن ساده به نظر می‌آید، اما درحقیقت، صاف ایستادن همیشه آسان نیست (در دهه ۴۰، ۵۰، ۶۰ زندگی یا بعد از آن).حتی اگر شما در طی سال‌ها نیفتاده باشید، در آینده این اتفاق محتمل است.

آیا می‌دانستید که بعد از ۲۵ سالگی، تعادل‌تان شروع به کاهش می‌کند و بعد از ۶۵ سالگی، یک نفر از سه نفر در طی فعالیت‌های روزانه خود زمین می‌خورد؟

افتادن در سنین بالا باعث شکستگی لگن و مچ دست می‌شود که می‌تواند تأثیر ویرانگری روی سبک زندگی داشته باشد یا حتی تهدیدی برای زندگی محسوب شود.حتی اگر در ورزش‌های دیگر حرفه‌ای شده‌اید، نباید هرگز از موازنه و تعادل که از اجزای مهم تناسب اندام بعد از چهل‌سالگی است، غافل شوید.

تعادل نه تنها برای پیشرفت کارایی ورزشی مهم است، بلکه حتی برای فعالیت‌های روزمره‌تان نیز مهم است.

سیستم‌های مؤثر برای حفظ تعادل

آیا تا به حال در عرشه قایق ایستاده‌اید و نوسان آب را حس کرده‌اید؟

برای صاف ایستادن، بدن جهت نوسان را حس کرده و عضلات را در جهت عکس فعال می‌کند تا منقبض شوند و جهت بدن را برای صاف ماندن اصلاح می‌کند.عضلات و مفاصلتان «می‌دانند» در چه مکانی هستید. این فرایند که دریافت تحریک نامیده می‌شود، با سرعت برق‌آسا، بدون فکر کردن آگاهانه شما صورت می‌گیرد.

دریافت تحریک، توانایی بدن ماست برای تشخیص مکانی که در آن هستیم (برای مثال آیا به راست تکیه داده‌ایم یا چپ) و همچنین انقباض عضلات به طور مناسب برای صاف ایستادن.در واقع، سیستم‌های زیادی با یکدیگر کار می‌کنند تا ما بتوانیم صاف بایستیم.

تعادل مؤثر، چشم‌ها، گوش‌ها (سیستم دهلیزی گوش)، و سیستم حسی پیرامونی (گیرنده‌های فشار و لمس پوست) را مانند ارتباط‌های عصبی- عضلانی (مسیر عصبی بین مغز، تاندون‌ها، لیگامنت‌ها و مفاصلمان) به کار می‌گیرد.
مغز ما توانایی هماهنگ کردن این پیام‌ها را دارد تا مکان جوارح بدن، سرعت و جهت حرکت آنها را تعیین کند.

با افزایش سن، ممکن است این سیستم‌ها ناکارآمد شوند که باعث عدم تعادل خواهند شد.مغز ما موقعیت بدن را اشتباه محاسبه می‌کند و نمی‌تواند مکان اعضای بدن را تعیین کند، زیرا پیام‌هایی که دریافت می‌کند، صحیح نیست.

در زمانی که بینایی و حس‌های پیرامونی کاهش می‌یابد، ما عضلات پا را بیشتر درگیر می‌کنیم تا از نوسان جلوگیری کنیم.

برای صاف ایستادن، قسمت احاطه‌کننده مفصل ران، عضله چهارسر ران و عضلات احاطه‌کننده مچ پا درگیر می‌شوند تا قسمت پایینی پا را سفت و ثابت کنند.چون این کار عضلات ما را بسیار زیاد درگیر می‌کند، قوی ماندن عضلات، کلید دیگر تعادل است.

همچنین کاهش دریافت تحریک و تعادل در افرادی که از آسیب‌های لیگامنت رنج می‌برند یا افرادی که آرتروز دارند (نوعی التهاب مفصل که در آن «فرسودگی و سائیدگی» وجود دارد) مشاهده می‌شود.

در مطالعه‌ای روی شرکت‌کنندگان المپیک بزرگسالان انجام شد نشان داد افرادی که همچنین کاهش دریافت تحریک و تعادل در افرادی که از آسیب‌های لیگامنت رنج می‌برند یا افرادی که آرتروز دارند (نوعی التهاب مفصل که در آن «فرسودگی و سائیدگی» وجود دارد) مشاهده می‌شود.

همچنین مطالعه‌ای روی شرکت‌کنندگان المپیک بزرگسالان نشان داد افرادی که فرسودگی و سائیدگی مفصل التهابی زانو دارند، بیشتر از افرادی که التهاب مفصل در آنها تشخیص داده نشده، در معرض آسیب‌ها هستند.

به علاوه، از طریق مطالعات چندگانه می‌دانیم که اگر شما در یک زانو التهاب مفصل داشته باشید، فقط باعث کاهش تعادل آن زانو نمی‌شود، بلکه باعث کاهش تعادل در زانوی دیگر نیز خواهد شد.

دلیل آن مشخص نیست، ولی مطمئناً تعادل و دریافت تحریک قابل بازآموزی مجدد هستند.این امر بسیار مهم است، زیرا تعادل ضعیف نه تنها منجر به افتادن می‌شود، بلکه ممکن است باعث آسیب‌های بیشتر نیز بشود.

خبر خوب اینکه ارتباطات عصبی- عضلانی با توجه ویژه روزانه، به طور کامل قابل اصلاح هستند.افتادن‌ها قابل پیشگیری هستند.

یک آنالیز جامع بر روی مطالعات در مورد تعادل اثبات کرد که برنامه‌های افزایش قدرت عضلات و بازآموزی تعادل می‌تواند ریسک افتادن‌ها را تا ۴۵ درصد کاهش دهد.

به علاوه، مطالعات نشان دادند افرادی که به ورزش رزمی تای – چی می‌پردازند (روی حرکات آرام و کششی تأکید می‌کند) به طور چشمگیری حس بهتری از شرایط مفصل دارند و زمان عکس‌العمل شان هم نسبت به افرادی مثل من کهاز این گونه فعالیت‌های تعادلی- شدتی انجام نمی‌دهند، بهتر است.

گلف بازهای سالخورده حفظ تعادل، حس یکسان و زمان عکس‌العمل مشابه افراد حرفه‌ای در ورزش تایچی دارند.

این نشان می‌دهد که یک چرخش بدن خوب در بازی گلف، فقط به تعادل خوب با کنترل دقیق سر و بدن مرتبط با پاها نیاز ندارد، بلکه به فعالیت هماهنگ‌شده عضلات در طی چرخش بدن نیز احتیاج دارد.

تناسب کلی و قدرت عضلات انتهای پایینی بدن عامل تعیین‌کننده مهمی برای حفظ تعادل است.مانند بسیاری از مؤلفه‌های دیگر تناسب اندام، «اگر از آن استفاده نکنید، آن را از دست می‌دهید»، و برحسب توازن، شما ممکن است پیرتر از سن‌تان باشید.

وقتی درباره تعادل و موازنه صحبت می‌کنیم، افراد شگفت‌زده می‌شوند.بسیاری از آنها تا وقتی تمرین‌های گرم کردن را که با ایستادن روی یک پا انجام می‌شود انجام نداده‌اند، متوجه نمی‌شوند که تعادل آنها آن چیزی نیست که قبلاً بوده است.

به‌سرعت برای متعادل ماندن روی زمین دستانشان را از پهلو باز می‌کنند؛ مانند اینکه روی طناب بندبازی هستند.ما به طور نامحسوس تعادلمان را از دست می‌دهیم و وقتی که سرنگون می‌شویم متوجه آن می‌گردیم.

شما هم ممکن است همین گونه باشید، اما فهمیدن اینکه وضعیت ارتباط‌های عصبی عضلانی چگونه است، آسان است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.