135

بوییدن غذا می‌تواند نحوه‌ی اضافه شدن وزنتان را تغییر دهد!

|
0 دیدگاه

توانایی بوییدن غذا قبل از خوردن آن، می­‌تواند به طور مستقل از اینکه چه میزان چربی در آن وجود دارد؛ سبب افزایش وزن شود!

بوییدن غذا می‌تواند نحوه‌ی اضافه شدن وزنتان را تغییر دهد!

براساس مطالعه­‌ی جدید انجام گرفته روی موش‌ها، دانشمندان به این نتیجه رسیده­‌اند که یک پل ارتباطی بین حس بویایی و متابولیسم وجود دارد.

موش‌­هایی که همگی با یک رژیم غذایی سرشار از چربی تغذیه شده‌اند، تفاوت­‌های زیادی را در میزان افزایش وزن نشان دادند و این بدان معناست که افزایش وزن بستگی به این نیز دارد که حس بویایی آن‌ها کار می­‌کند یا این که به طور موقت این حس شامه در آن­ها دچار تغییر شده است.

محققان دانشگاه برکلی دانشگاه کالیفرنیا، نکات مطالعات خود را در مورد ارتباط اینکه چگونه حیوانات می­‌توانند به وسیله­‌ی بویایی کالری­ شان را بسوزانند؛ بیان می­‌کنند. اگر آن­‌ها نتوانند که غذایشان را ببویند، به جای اینکه چربی ذخیره کنند در واقع آن را می­‌سوزانند. یکی از اعضای گروه مطالعاتی با نام Celine Riera می­‌گوید:

این مقاله حاصل یکی ازاولین مطالعات انجام شده است که نشان می­‌دهد؛ اگر ما ورودی­‌های بویایی را کنترل کنیم، درواقع ما توانسته‌ایم چگونگی ادراک مغز و تنظیمش را روی میزان انرژی تغییر دهیم.

با استفاده از ژن درمانی، نورون­‌های بویایی در یک گروه از موش­‌های آزمایشی به طور موقت تخریب شدند؛ در نهایت پس از گذشت چند هفته دوباره رشد کردند.

همین حس بویایی ناکارای این موش­‌ها عاملی شد تا سلول­‌های چربی بژشان (ذخیره کننده چربی در اطراف بدن) را به سلول­‌های چربی قهوه‌ای (عاملی برای سوزاندن اسیدهای چرب) تبدیل کنند.

علاوه بر آن سبب شده است که سلول‌­های چربی سفید آن­‌ها (سلول­‌هایی که در اطراف ارگان­‌های داخلی بدن چربی ذخیره می­‌کنند و در صورت ازدیاد، می­‌توانند مشکلات سلامتی را برای بدن ایجاد کنند) رفته رفته کوچکتر شوند.

برش میکروسکوپی چربی قهوه‌ای

به طور خلاصه؛ این موش­‌هایی با عدم توانایی بویایی، لاغر شده و در واقع تبدیل به ماشین­‌های چربی‌سوزی می­‌شوند. موش‌ها این چربی سوزی را با فعال کردن سیستم عصبی سمپاتیک انجام می­‌دهند که راهی برای افزایش چربی‌سوزی در بدن فراهم کرده است.

گروه دیگری از موش­‌های سالم که دارای حس بویایی بودند و به آن­ها رژیم غذایی با همان میزان از چربی در غذا داده شده بود؛ دچار افزایش وزن شده و این موش‌­ها، حدود ۱۰۰ درصد وزن اولیه­‌ی خود را در مقایسه با حداکثر ۱۰ درصد گروه دیگر به دست آورده بودند.

محققان همچنین دریافتند که، موش­‌هایی که قبلا چاق بوده و حس بویایی­‌‌شان را از دست داده بودند علایم از دست دادن وزن را نشان می‌­دادند؛ در حالی که گروه دیگری از موش‌­های آزمایش شده در آلمان که دارای حس بویایی فوق العاده عالی با اعصاب بسیار حساس بویایی بودند، حتی وزن زیادی را کسب کردند.

یکی از محققین به اسم اندرو دیلین می­‌گوید:

سیستم های حسی نقش متابولیسم را ایفا می­‌کنند و افزایش وزن صرفا یک معیاری بر میزان کالری کسب شده نیست؛ بلکه می­‌تواند مرتبط به چگونگی پردازش این کالری­‌ها باشد. اگر ما بتوانیم این مسئله را در انسان­‌ها نیز به اثبات برسانیم،

شاید بتوانیم دارویی را تولید کنیم که با عمل بوییدن تعارضی نداشته باشد؛ اما مسیرهای متابولیکی بو را از بین می‌­برد. این امری شگفت انگیز خواهد بود.

چنین دارویی، ممکن است به کسانی که در تلاش برای از دست دادن وزن هستند، از طریق تبدیل سیستم­‌های چربی سوز خود، کمک کند. این پژوهش همچنین توانست در بهبود درمان و معالجه­‌ی افرادی که حس بویایی­‌شان بواسطه­‌ی پیری و کهولت سن و یا بیماری­‌هایی نظیر پارکینسون کاهش یافته بود، نیز موثر واقع شود. کاهشی که مساوی با کاهش تدریجی اشتهاست.

یکی از دلایلی که ما را ملزم می‌کند تا در مورد استفاده و کاربرد همان رویکرد در انسان­‌ها محتاط باشیم، این است که وقتی سیستم عصبی سمپاتیک بیش از اندازه فعال می­‌شود، بدن ما مقدار زیادی هورمون نورآدرنالین تولید می­‌کند و این نیز به نوبه‌­ی خود می‌­تواند زمینه ساز حملات قلبی باشد.

با این حال؛ با توجه به زمان و تحقیق کافی، این تکنیکی است که می­‌تواند در انسان‌­ها نیز بکار برود اما نه لزوما با مسدود کردن اعصاب در بینی، بلکه با فریب دادن بدنمان به شکلی که فکر کند ما اصلا هیچ بویی را استشمام نمی‌­کنیم!

دانشمندان بر این باورند که بین حواس ما از بویایی و مناطقی از مغز که متابولیسم را تنظیم می­‌کنند، به ویژه هیپوتالاموس، ارتباطی کلیدی­‌ وجود دارد. به عنوان مثال ما در مواقع گرسنگی نسبت به بو، حساس‌­تر هستیم. هرچند هنوز هم دقیقا مشخص نیست که این سیستم­‌ها، چگونه بایکدیگر ارتباط دارند. Rierca می­‌گوید:

افرادی که دچار اختلالات خوردن هستند، گاهی اوقات به سختی میزان غذایی را که می‌­خورند، کنترل می­‌کنند و شدت گرایش و میل آن‌ها بسیار زیاد است.

همچنین اظهار می‌­دارد:

ما عقیده داریم که نورون­‌های بویایی در تنظیم و کنترل حس لذتبخش بودن غذا، بسیار مهم هستند و اگر ما راهی را که بتوان این مسیر را در کنترل و اختیار داشت، تنظیم می­‌کردیم، اکنون قابلیت این را داشتیم که این گرایش­‌ها را در این افراد متوقف کرده و به آن­‌ها کمک کنیم تا میزان غذای مصرفی­‌شان را مدیریت کنند.

یافته­‌ها در  Cell Metabolism منتشر شده است.

معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.