94

تاندونیت‌ و تنوسینوویت‌

|
0 دیدگاه

تاندونیت‌ و تنوسینوویت‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ دردناک‌ تاندون‌ (تاندونیت‌) و پوشش‌ تاندون‌ (تنوسینوویت‌).

تاندونیت‌ و تنوسینوویت‌

غالباً همزمان‌ ایجاد می‌گردند. به‌طور طبیعی‌ رشته‌های‌ تاندون‌ در رشته‌های‌ عضله‌ فرو می‌روند. عضله‌ اسکلتی‌ در هر انتهای‌ خود تاندونی‌ دارد که‌ به‌ استخوان‌ می‌چسبند. نیروی‌ انقباض‌ عضله‌ از طریق‌ تاندون‌ منتقل‌ شده‌، تولید حرکت‌ می‌کند.

تنوسینوویت (به انگلیسی: Tenosynovitis) عبارت است از التهاب غلاف سینوویال[۳] یک تاندون. این حالت ممکن است در تاندون‌هایی که دارای غلاف سینوویال هستند، به دلایل مختلفی رخ دهد. تنوسینوویت علایمی مشابه تاندونیت دارد و درمان نیز همانند تاندونیت است.

التهاب غلاف سینوویال باعث اختلال در حرکت آرام و نرم تاندون مربوطه می‌گردد. در این موارد، احتمال چسبندگی تاندون به غلاف سینوویال وجود دارد که علت آن تولید مواد چسبنده ناشی از پاسخ التهابی در غلاف سینوویال استتاندونیت یعنی التهاب تاندون که همراه با پارگی‌های میکروسکوپی است.

این ضایعه بیانگر یک پاسخ التهابی در داخل تاندون، بدون التهاب لایه خارجی آن است. استفاده بیش از حد از عضلات، مهمترین عامل تاندونیت محسوب می‌شود.

هرکسی ممکن است به تاندونیت مبتلا شود اما این وضعیت بیشتر در افراد ۴۰ سال و بالاتر رخ می دهد. با بالا رفتن سن تحمل تاندون ها نسبت به استرس و فشار کم می شود، خاصیت کشسانی آن کمتر شده و در نتیجه راحت تر دچار پارگی می گردند.

معمولاً با درمان‌ و استراحت‌ تاندون‌ علاج‌ می‌گردد. بهبودی‌ ۶ هفته‌ زمان‌ می‌برد.

 درمان‌:

۱. آزمون‌های‌ تشخیصی‌ معمولاً لازم‌ نیستند (رادیوگرافی‌، رباط‌ها و تاندون‌ها را نشان‌ نمی‌دهد).
۲. درمان‌ بسته‌ به‌ علت‌، شدت‌ و طول‌ مدت‌ بیماری‌ فرق‌ می‌کند.
۳. در صورت‌ وجود  درد  شدید، سفتی‌ و حساسیت‌ به‌ لمس‌، ناحیه‌ آسیب‌دیده‌ را تا هنگامی‌ که‌  درد  قابل‌ تحمل‌تر گردد، استراحت‌ دهید.
۴. در مرحله‌ حاد یا پس‌ از تزریق‌، برروی‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده‌، کیسه‌ یخ‌ بگذارید.
۵. وقتی‌  درد  کاهش‌ می‌یابد، ممکن‌ است‌ بخواهید به‌طور موقت‌ از اسپلینت‌ برای‌ آسیب‌ اندام‌ فوقانی‌ استفاده‌ کنید؛ برای‌ اندام‌ تحتانی‌ از چوب‌ زیر بغل‌، عصا یا بریس‌ استفاده‌ کنید.
۶. بعد از مرحله‌ حاد از گرم‌ کردن‌ استفاده‌ کنید. دوش‌ آب‌ داغ‌ بگیرید؛ در وان‌ حمام‌ غوطه‌ور شوید؛ از کمپرس‌ گرم‌ استفاده‌ کنید؛ از یک‌ لامپ‌ گرم‌کننده‌ یا پوشش‌ گرم‌کننده‌ استفاده‌ کنید.

۷. بانداژهای‌ کشی‌ ممکن‌ است‌ کمک‌کننده‌ باشند.
۸. تاندونیت‌ مزمن‌ ممکن‌ است‌ مستلزم‌ تغییرات‌ در شیوه‌ زندگی‌ برای‌ پیشگیری‌ از عود تحریک‌ مفصل‌ باشد.

 داروها:

۱. تزریق‌ بی‌حس‌ کننده‌های‌ موضعی‌ ممکن‌ است‌ توصیه‌ گردد.
۲. داروهای‌ ضد التهاب‌ غیراستروییدی‌ و مسکن‌ها مثل‌ استامینوفن‌، ایبوپروفن‌ یا آسپیرین‌
۳. تزریق‌ کورتیزون‌ در تاندون‌های‌  دردناک‌ و کلسیفیه‌. این‌ امر  درد  و التهاب‌ را کاهش‌ می‌دهد و اجازه‌ حرکت‌ داده‌، مانع‌ از منجمد شدن‌ مفصل‌ می‌گردد. البته‌ هرچه‌ تزریقات‌ بیشتری‌ صورت‌ گیرد خطر عوارض‌ جانبی‌ آنها بیشتر می‌شود.

 فعالیت‌:

۱. به‌ محض‌ بهبود علایم‌ فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرید.
۲. به‌ محض‌ رفع‌  درد، فعالیت‌های‌ افزایش‌ دامنه‌ حرکت‌ را آغاز کنید.

ـ رژیم‌ غذائی‌:

رژیم‌ غذایی‌ خاصی‌ ندارد.
ـ در این شرایط به پزشک خود مراجعه کنید:
۱. اگر  درد  و تورم‌ علی‌رغم‌ درمان‌ افزایش‌ یابد.
۲. اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان‌ علایم‌ تاندونیت‌ را داشته‌ باشید.
۳. اگر دچار علایم‌ جدید و غیر قابل‌ توجیه‌ شده‌اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ ایجاد کنند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.