196

علایم بالابودن فسفات

|
0 دیدگاه

 فسفات‌ها ( نمک‌های اسید فسفریک) که به طور مصنوعی به شیر یا به محصولات غلات اضافه می‌شوند سطح فسفر در خون را افزایش می‌دهند.

علایم بالابودن فسفات

اثر فسفات‌های مصنوعی افزوده شده به محصولات غذایی در مقایسه با فسفات مصنوعی افزوده شده به محصولات غذایی در مقایسه با فسفات‌های طبیعی قوی‌تر است و این باعث آسیب دیدن کلیه‌ها می‌شود.فسفر برای بدن مهم است، چرا که به شکل گیری پایه و اساس DNA و RNA کمک می‌کند. فسفر در بدن چهار عمل مهم انجام میدهد:

به رشد و ترمیم بدن کمک میکند.
با کمک به متابولیسم چربیها و نشاستهها، توان و نیروی لازم را در فرد بوجود میآورد.
درد ناشی از ورم مفاصل را کاهش میدهد.
در سلامتی دندانها و لثه مؤثر است.
از کل فسفر موجود در بدن ۸۰ درصد آن در استخوانها موجود است و ۲۰ درصد آن در دیگر قسمتهای بدن وجود دارد.
عملکرد فسفر در استخوان معلوم است ، با کلسیم کریستال هایی را تشکیل می دهند که در اسکلت پروتئینی استخوان نشسته و موجب استحکام استخوان می گردد.
در بقیه بخش های بدن فسفر به عنوان یک عنصر مهم ، نقش های زیادی را برعهده دارد. فسفر در ساختمان کلیهکروموزوم های بدن ما موجود است.

اما فسفات بیش از حد باعث می‌شود عروق خاصیت ارتجاعی خود را از دست بدهند، قلب بزرگ شود و استخوان‌ها آسیب ببینند. به نوبه خود سطح بالای فسفر برای بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی خطرناک است. در ضمن فسفر بالا می‌تواند بطور کلی به سلامت افراد صدمه وارد کند.

این یافته‌ها در نتیجه تجزیه و تحلیل سوابق پزشکی بیماران در طی سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ بدست آمد. دانشمندان رژیم غذایی افراد و ترکیب خون آنها را بررسی کردند.

در افرادی که به طور فعال محصولات لبنی و محصولات غلات با فسفات‌های اضافه شده به آنها مصرف می‌کردند، جهش سطح فسفر در خون آنها مشاهده شد. در ضمن وضع کلیه‌ها ارتباط مستقیم با غلظت فسفر در خون آنها داشت.

بالارفتن فسفات در خون می تواند دلایلی مانند خوردن بیش ازحد فسفات در رژیم غذایی، کم شدن دفع فسفات یا بیماری هایی که فسفات داخل سلول را به خارج از آن انتقال می دهند، داشته باشد. معمولاً افزایش فسفات در خون بدون علامت بوده و عوارضی که برای بیماران ایجاد می شود ناشی از بیماری زمینه ای است نه بالابودن فسفات.

علایم بالابودن فسفات معمولاً در اثر کم شدن کلسیم خون ایجاد می شود، به عنوان مثال درد و انقباضات عضلانی، بی حسی دور دهان، گزگز یا دردهای استخوان و مفاصل، خارش و بثورات پوستی که می تواند منجر به تشدید رفلکس های وتری و حتی تشنج نیز بشود.

بیمارانی که فسفات بالا دارند، عموماً از عوارض اورمی (بالا رفتن اوره) مانند خستگی، نفس کم آوردن، بی اشتهایی، تهوع، استفراغ و مشکلات خواب که مربوط به بیماری زمینه ای است شکایت می کنند.

جهت تشخیص، پزشک بیمار را معاینه کرده در مورد بیماری هایی نظیر دیابت، فشارخون، جراحی یا اشعه درمانی سر و گردن و مسمومیت با ویتامین D تحقیق می کند.

مصرف داروهای متصل شونده به فسفات، فسفات پتاسیم، ضداسیدها که در رفلاکس مصرف می شوند، بیس فوسفونات ها، ملین ها و مکمل های غذایی که می تواند منجر به اختلال سطح فسفات خون شود، باید بررسی شود.

برای تشخیص لازم است که سطح کلسیم، فسفات و هورمون پاراتیروئید نیز چک شود. همچنین عملکرد کلیوی شامل اوره و کراتینین و گاهاً فرم فعال ویتامین D نیز باید بررسی شود. اگر همچنان شکی وجود داشته باشد پزشک ممکن است درخواست بررسی فسفات ادرار ۲۴ ساعته بدهد.

افزایش فسفات می تواند در این بیماران رخ دهد:

کسانی که سابقه بیماری های کلیوی و دیالیز دارند.
بیماران مبتلا به سرطان خون یا استخوان یا سایر انواع سرطان و تمام افرادی که شیمی درمانی شده اند
اختلالات غدد درون ریز (کم کاری کاذب یا حقیقی پاراتیروئید)
ضربه و سوانح
سوختگی و اختلالات حرارت
بی حرکتی طولانی مدت
اختلالات متابولیک یا خونی شامل مشکلات ژنتیک
اختلال خون رسانی به روده
جهت درمان، پزشک بر حسب اینکه چه علتی سبب افزایش فسفات شده، ممکن است از یکی از روش های زیر استفاده کند:

۱-داروهای ادرارآور تجویز کند که ممکن است همراه با جبران مایعات از دست رفته بدن باشد.
۲-از داروهای متصل شونده به فسفات و محدودیت فسفات در رژیم غذایی استفاده کند. محصولات لبنی، گوشت، آجیل، گوشت فرآوری شده، کوکا کولا و غذاهایی که پروتئین خیلی بالایی دارند، از جمله مواد غذایی با فسفات بالا هستند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.