105

بیماری قلبی و عروقی

|
0 دیدگاه

بیماری های قلبی و عروقی (CVD) با وجود اینکه از قبیل بیماری های غیر واگیر هستند، نزدیک یک سوم مرگ و میر جهانی و ۱۰ درصد از بیماری های جهانی را در برگرفته است.

بیماری قلبی و عروقی

درحالیکه شیوع CVD در بسیاری از کشورهای پیشرفته در حال کاهش است، این دسته بیماری در کشورهای در حال توسعه در ۱۰ سال آینده رو به فزون است. از آنجایی که کشورهای پیشرفته بسیاری از هزینه کارامد خود را در جهت پیشگیری و کنترل این بیماری ها در نظر گرفته است،

نرخ شیوع بیماری های CVD در آنها کمتر است اما متاسفانه در کشورهای در حال توسعه، به دلیل عدم وجود برنامه آموزشی کافی و هر نوع اقدامات پیشگیرانه، نرخ این بیماری بسیار بالاست بطوریکه در ایران، بیشترین مرگ و میر ناشی از بیماری قلبی و عروقی است. شیوع بیماریهای قلبی عروقی به ویژه بیماری عروق کرونر در ايران %۱۹٫۴ (در افراد ۳۵ تا ۷۹ ساله) می باشد.

يعني تقريبا از هر ۵ ايراني ۳۵ تا ۷۹ ساله يك نفر مبتلا به نوعی بیماری عروق کرونر است. نارسایی احتقانی قلب باعث ابتلاي سالانه ۵ ميليون نفر در ايالات متحده می شود كه مرگ و مير ۵ ساله آن حدود %۵۰ است.

بیماری مادرزادی به منزله بزرگترین گروه ناهنجاری های مادرزادی، با یک شیوع ۸ در هر ۱۰۰۰ تولد رخ می دهد. بخشی از این موارد در ارتباط با اختلالات کروموزومی، وضعیت اقتصادی اجتماعی، عفونت مادرزاد، عوامل تغذیه ای و آلودگی محیط زیست نیز در شیوع این بیماری نقش دارند. بیماری های قلبی موجب آسیب به سلامت جامعه و در نهایت افزایش هزینه های درمانی کشور می شود.

بیماری های CVD شامل سکته قلبی، نارسایی قلبی، کاردیومیوپاتی و بیماری عروق محیطی است که در تمامی این بیماری های بخشی از سلول های قلب از بین می روند و به این ترتیب توانایی قلب در پمپاژ خون با مشکل مواجه میشود.

با توجه به اینکه روش های درمانی مختلفی در جهت بهبود سلامت بیماران قلبی بوجود آمد اما متاسفانه هنوز کارایی بالایی از آنها مشاهده نگردیده است. از این رو می توان سلول هایی بنیادی را جانشین مناسبی برای سلول های از بین رفته قلب در بخشهای آسیب دیده دانست.

سلول هاي بنيادي توانايي بازسازي مجدد خود و نيز توانايي تمايز به حداقل يك و معمولا بيشتر انواع سلو هاي بالغ را دارند. پیوند سلول های بنیادی سبب می شود تا سلول های سالم جایگزین سلول های از دست رفته در منطقه ایسکمیک شده و بافت آسیب دیده قلب ترمیم شود و به این ترتیب توانایی انقباض عضله قلب و درنتیجه برون ده قلب افزایش یافته و از ورود قلب به فاز نارسایی جلوگیری شود.

زير گروه مشابهي از سلول هاي مغز استخوان كه توانايي بازسازي مجدد سيستم هماتوپوئيتيك پس از پيوند مغز استخوان را دارند، توانايي تمايز به سلول های عضله قلبي، سلولهاي عضله صاف و اندوتليوم را نیز دارند.

بهبود عملكرد انقباضي ميوكارد شاخص موفقيت درمان خونرساني مجدد ميوكارد است كه به ميزان قابل توجهي مرگ و مير زودرس را كاهش داده و پيش آگهي را در بيماران دچار انفاركتوس حاد ميوكارد (AMI) بهبود مي بخشد. اگرچه نارسايي قلبي پس از انفاركتوس هنوز يك چالش مهم محسوب مي شود،

مطالعات تجربي و باليني اخير پيشنهاد مي كند كه انفوزيون داخل وريدي يا تزريق داخل ميوكارد سلولهاي بنيادي مشتق از مغز استخوان (BMC) يا مشتق از گردش خون (CPC) ممكن است در بازسازي ميوكارد انفاركته و افزايش نئوواسكولاريزاسيون ميوكارد ايسكميك نقش داشته و منجر به بهبود پايدار عملكرد قلب بدون ایجاد عارضه جانبي مهم شوند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.