111

کاربرد سلول های بنیادی در درمان بیماری ALS

|
0 دیدگاه

پژوهشگران دانشگاه هانیانگ کره ی جنوبی ، تزریق داخل نخاعی سلول های بنیادی مزانشیمال خودی در بیماران ALS را روشی ایمن و عملی اعلام کردند.

کاربرد سلول های بنیادی در درمان بیماری ALS

جدیدترین کارآزمایی بالینی انجام شده در این زمینه بر روی ۸ بیمار با تشخیص قطعی یا احتمالی ALS و در فاز۱ صورت گرفته است. هدف آن بررسی ایمنی تزریق داخل نخاعی سلول های بنیادی در دو نوبت بوده است. پس از انتخاب بیمار، پژوهشگران در دونوبت با فاصله ی ۲۶ روز نمونه ی مغز استخوان از بیمار تهیه کردند ودر محیط آزمایشگاهی طی ۲۸ روزکشت دادند .

سپس سلول های به دست آمده را به مایع مغزی نخاعی بیمار اضافه کردند.

آنها در ۷بیمار و برای دو نوبت با فاصله ی زمانی ۲۶ روز تزریق داخل نخاعی سلول های بنیادی را انجام دادند و مقیاس های بالینی و آزمایشگاهی را ثبت کردند. یک بیمار قبل از دریافت درمان فوت شد و از مطالعه کنار گذاشته شد. تیم تحقیقاتی تمامی بیماران را برای ۱۲ ماه پیگیری کردند.

در روند پیگیری عارضه ی جانبی جدی رخ نداد و اغلب عوارض، بدون اقدام درمانی یا با اقدامات حمایتی خفیف طی ۴روز برطرف شدند. محققان وضعیت پیشرفت بیماری را از طریق نمره های عملکردی که شامل صحبت کردن، بلع، نوشتن، لباس پوشیدن، تنفس و…. می شود ارزیابی کردند. در طی ۶ماه پیگیری، روند پیشرفت بیماری تسریع نشد.

طبق نظر نویسنده ی این مقاله، تا کنون نتایج هیچ مطالعه ای در زمینه ی بررسی ایمنی تزریق مکرر سلول های بنیادی به نخاع در ALS منتشر نشده و این کارآزمایی از این نظر منحصر به فرد است. نتایج فاز ۲ این کارآزمایی به زودی منتشر خواهد شد.
ALS چیست؟

ALS یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک ، یک بیماری نورودژنراتیو پیشرونده است که سبب تخریب پیشرونده ی سلول های عصبی مغز و نخاع می شود. آمیوتروفیک، یک واژه ی یونانی، به معنای عدم تغذیه ی عضلات است. در این بیماری قسمت جانبی نخاع تخریب شده و توسط بافت سفت و سختی جایگزین می شود که این فرآیند اسکلروز نام دارد.

سلول های عصبی که مسئول پیام رسانی و کنترل عضلات ارادی هستند، در این بیماری از بین رفته و به تدریج مغز، توانایی کنترل عضلات را نخواهد داشت. در نهایت به طور متوسط پس از سه سال از تشخیص، در اثر نارسایی تنفسی بیمار از دست خواهد رفت. ALS اغلب در سنین ۴۰ تا ۷۰ سال بروز می یابد و سن متوسط درگیری ۵۵ سال است.

شیوع این بیماری ۲٫۱۶ در هر صدهزار نفر است. ۱۰% موارد به صورت فامیلیال و ۹۰% مابقی بدون سابقه ی خانوادگی رخ می دهند.

درمان قطعی برای آن وجود ندارد و تنها دارویی که توسط سازمان غذا و دارو تایید شده، Riluzole است که اندکی پیشرفت ALS را کند می کند. اکثر اقداماتی که برای بیمارانALS انجام می شود، حمایتی و تسکینی است. در دهه ی اخیر، سلول درمانی برای ALS مورد استقبال زیادی قرار گرفته و مراکز تحقیقاتی فراوانی در سراسر دنیا، درصدد بهره گیری از این تکنولوژی برای کاهش بار این بیماری در جامعه هستند.

نتایج کارآزمایی های بالینی سلول درمانی در ALS، در ایتالیا، امریکا، اسپانیا، مکزیک، ترکیه و کره ی جنوبی منتشر شده است. یافته های اولین کارآزمایی در سال ۲۰۰۳ توسط محققان دانشگاه تورینوی ایتالیا منتشر شد. پژوهشگران ابتدا نمونه ی مغزاستخوان بیماران ALS را تهیه کرده ، سلول های بنیادی مزانشیمال آن را تفکیک کردند و در شرایط آزمایشگاهی کشت دادند.

سپس در ۲ میلی لیتر از مایع مغزی نخاعی بیمار وارد کرده و به داخل نخاع بیمار تزریق کردند. در این مطالعه نیز تزریق داخل نخاعی سلول های بنیادی مزانشیمال، هیچ عارضه ی جانبی جدی به دنبال نداشت و عوارض جانبی آن خفیف و قابل کنترل بوده است.در نتیجه این درمان توسط بیماران به خوبی تحمل شده و کاملا ایمن است.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.