191

نحوه تشخیص تنگی کانال نخاعی در مهره کمری

|
0 دیدگاه

در تنگی کانال نخاعی بنابه عللی فضای استخوانی درون مهره تنگ شده و در نتیجه به ریشه های عصبی که درون این فضل قرار دارند فشار وارد میشود. این فشار موجب بروز علائم ناشی از بیماری میشوند.

نحوه تشخیص تنگی کانال نخاعی در مهره کمری

کمر درد یکی از شایع ترین مشکلات بین افراد است که پیر و جوان نمی شناسد و افراد بسیاری از آن رنج می برند. تنگی کانال نخاعییکی از شایع ترین علل کمردرد است که بیشتر در افراد میانسال و مسن بروز پیدا می کند. این عارضه از تنگی کانال نخاعی گردن و کمر ناشی می شود.

این عارضه در اثر فرسایش هر دو مفصل فاست و دیسک های بین مهره ای رخ می دهد. خارها یا زائده های استخوانی (استئوفیت) در این عارضه در کانال نخاعی ایجاد می شوند. مفصل های فاست نیز در اثر ابتلا به بیماری مفصلی آرتریت بزرگ می شوند و فضای در دسترس ریشه های عصبی را باریک تر می شود؛ این عارضه را آرتروپاتی (بیماری مفصل) فاست می نامند که در مواقعی نیاز به جراحی تنگی کانال کمری است.

بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی ، مدتی پس از ایستادن یا راه رفتن دچار درد شدید و افزایش یابنده در ناحیه باسن ، ران و عضلات ساق پا در یک طرف یا دو طرف می شوند. تنگی کانال نخاعی می تواند منتشر باشد یعنی کل ستون مهره های کمری را مبتلا کند یا موضعی باشد و یا در یک ناحیه از ستون فقرات باشد . شایع ترین محل تنگی کانال نخاعی ، ناحیه کمری و سپس گردنی است.

تنگی کانال نخاعی بر حسب محل ایجاد به سه دسته تقسیم می شود:

نوع مرکزی یعنی تنگی در قسمت مرکزی یا وسط کانال نخاعی ایجاد می شود
نه کناری یعنی در قسبت جانبی مهره( Lateral recerres ) تنگی وجود دارد
تنگی سوراخ بین مهره ای( Foraminal ) یعنی سوراخ بین مهره ای تنگ می شود .

پوکی استخوان:

در واقع، شایع ترین علت مستقیم تنگی نخاع پوکی استخوان است که در آن غضروفی که بین مفاصل قرار دارد به دلیل افزایش سن تخریب می شود. علاوه بر پوکی استخوان، تنگی ستون فقرات با مشکلات دیسک بین مهره ای نیز بوجود می آید.

آسیب:

وارد شدن صدمه به ستون فقرات نیز در تنگی کانال نخاع کمر نقش دارد. برای مثال، ممکن است بدون استفاده از یک روش مناسب، شی سنگینی را بلند کنید. این کار باعث آسیب به دیسک یا حتی لغزش مهره ها می شود.

بیماری روماتیسم:

این بیماری ستون فقرات (اسپوندیلیت، آرتروز مچ دست) در بوجود آمدن اسپرز استخوان (زائده استخوانی) که در مفاصل فاست ایجاد می شود، نقش دارد.
اسپرز استخوان (استئوفیت):
این زائده های استخوانی به کانال نخاعی و یا ریشه های عصب کمر حمله می کند و کانال نخاعی و عصب های نخاعی را فشرده می کنند.

پارگی دیسک کمر:

ممکن است دیسک نزدیک سوراخ مهره ای، یک دریچه عصبی دچاربیرون زدگی شود و ریشه عصب نخاعی را فشرده یا مسدود می کند.

لغزش مهره:

بدنه یک مهره روی مهره ای که در زیر آن قرار گرفته به سمت جلو لیز می خورد.

اسکولیوز کمری دژنراتیو:

وقتی طناب نخاعی و ریشه های عصب فشرده شوند، درد و علائم دیگر اغلب بوجود می آیند.

علائم بالینی تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی به طور اهسته و مرموز پیدا می شود و علایم به تدریج، با ترومای خفیف و فعالیتهای سنگین بدتر می شوند. همیشه شدت علائم بالینی با شدت تنگی کانال نخاعی در رادیو گرافی ها رابطه مستقیم ندارد . یعنی در بعضی موارد علایم رادیوگرافی شدید است اما بیمار علایم بالینی کمی دارد یا بدون علامت است. و برعکس گاهی علائم رادیولوژیکی شدید نیست اما این بار علائم بالینی شدیدی دارد .

اکثر بیماران درد ناحیه ی کمری دارند که از نوع مکانیکی است یعنی با فعالیت بدتر و با استراحت بهتر می شود. در اکثر موارد درد به کمر ، با سن و پشت ران است و گاهی به زیر زانوو ساق پا تیر می کشدکه اصطلاحا به آن درد رادیکولر گفته می شود.

حدود ۳/۱ بیماران از درد پشت ساق پاها ( درد رادیکولر ) شکایت می کنند که با راه رفتن تشدید می شود . در بیماران مبتلا به تنگ کمال نخاعی نشستن معمولاً موجب ایجاد درد نمی شود . اما راه رفتن و ایستادن موجب ایجاد ناراحتی برای بیمار می شود.

تشخیص تنگی کانال نخاعی

پزشک برای تشخیص تنگی کانال نخاعی ابتدا سابقه پزشکی بیمار را کاملاً بررسی می کند و معاینه جامعی را انجام می دهد، سپس در مورد علائم، عوامل تأثیرگذار بر تشدید یا تسکین آنها و مدت زمان بروزشان برای درمان تنگی کانال نخاعی سؤال می کند. برای تعیین شدت عارضه و این که آیا بیمار در نقاط خاصی از بدن دچار درد یا ضعف است یا خیر، حتماً باید معاینه بالینی انجام شود.

رویارویی با ناهنجاری در میزان قدرت و حس بخش های معینی از بدن در معاینه عصبی شاخص ترین دلیل تحت فشار قرار گرفتن مزمن ریشه های عصبی در اثر تنگی کانال نخاعی است. به علاوه معاینه برای تشخیص افتراقی و حذف احتمال ابتلا به عارضه هایی چون مشکلات مرتبط با آرتروز زانو و لگن یا دیابت نیز به کار برده می شود.

هیچ تست آزمایشگاهی وجود ندارد که بتوان با اتکا بر آن ابتلا به تنگی کانال نخاعی را تایید یا رد کرد، اما این آزمایش ها در تشخیص علت های غیرمعمول اختلال و نقص عملکرد نخاع و ریشه های عصبی کاربرد دارند. در ام.آر.آی. یا سی.تی. اسکن کانال یعنی محل وجود عصب ها و میزان باریک شدن آن مشخص می شود و می توان از این روش های تصویربرداری برای از میدان حدس خارج کردن ابتلا به بیماری های دیگر استفاده کرد.

درمان تنگی کانال نخاعی

درمان با توجه به شدت علائم و میزان محدودیت فعالیت های روزانه در اثر تنگی کانال نخاعی انجام می شود. در ادامه به معرفی چند روش درمانی می پردازیم که پزشک با توجه به میزان درد از آنها بهره می گیرد:

درمان های غیرجراحی:

در مواجهه با درد ملایم تا متوسط بیشتر به روش های درمانی محافظه کارانه و نگهدارنده، مانند مصرف دارو، فیزیوتراپی، تزریق استروئید، کشش ستون فقرات، لیزردرمانی و ماساژ، برای درمان تنگی کانال نخاعی روی آورده می شود.

جراحی بسته:

جراحی بسته در صورت شدید و مزمن بودن درد ناشی از عارضه و مقاوم بودن درد در برابر درمان های غیرجراحی انجام می شود.

جراحی کمر با حداقل تهاجم:

در صورت متوسط تا شدید بودن درد، برای از بین بردن فشار روی ریشه های عصبی عمل های جراحی با حداقل تهاجم مانند عمل ایجاد فاصله بین خاری (اینتراسپاینوس) انجام می شود.

جراحی باز کمر (روش قدیمی):

چنانچه درد متوسط تا شدید باشد و درمان های غیرجراحی نتواند درد را تسکین بدهد، به ناچار برای از بین بردن فشارجراحی بازانجام می شود یا عمل خشک کردن (فیوژن) مهره ها صورت می گیرد.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.