100

تموزولامید چیست؟

|
0 دیدگاه

طبقه بندی مارتیندل : آنتی نئوپلاستیک

موارد مصرف تموزولامید

– درمان گلیوبلاستومای مولتی فرم ( در ابتدا همراه با رادیوتراپی و سپس به عنوان درمان نگهدارنده استفاده می شود )
– درمان آنا پلاستیک آسترو سیتومای مقاوم
 موارد مصرف Unlabaled:
– درمان گلیوبلاستومای راجعه
– درمان آستروسیتومای خفیف ( درجه پایین )
– درمان الیگو دندریدو گلیومای خفیف
– آنا پلاستیک الیگو دندریدو گلیوما
– ضایعات متاستاتیک سیستم عصبی مرکزی
– ملانومای پیشرفته یا متاستاتیک
– لنفوم پوستی T-cell ( سندرم mycosis fungoids و سندرم Sezary )
– تومورهای پیشرفته غدد درون ریز ( کارسینوئید یا جزایر لانگرهانس )
– Ewing,s sarcoma ( انواع راجعه یا پیشرفته )
– سارکومای بافت نرم ( اندام/ رتروپریتونئال/ داخل شکمی یا همانجیو پریسیتوما/ تومور solitary fibrous )
– درمان نوروبلاستوما در کودکان

مکانیسم اثر تموزولامی

– تموزولامید یک پرودراگ است که به سرعت و غیر آنزیمی به متابولیت آلکیله فعال MTIC (methyl-triazene-1-yl)-imidazole-4-carboxamide تبدیل می شود. این تبدیل فوری، غیر آنزیمی و بصورت طبیعی در همه بافت هایی که دارو در آن ها توزیع می شود انجام می گیرد.

اثر سایتوتوکسیک MTIC از طریق آلکیلاسیون ( متیلاسیون ) DNA در محل های O6 , N7 گوانین رخ می دهد که منجر به شکست رشته دوتایی DNA و آپوپتوز می گردد. اختصاصی چرخه غیر غیر سلولی است.

فارماکوکینتیک تموزولامید

– جذب: سریع و کامل ( خوراکی )
– توزیع: داروی اولیه Vd=0.4 L/kg ، از سطح خونی مغزی نیز عبور کرده و سطوح آن در CSF حدود ۳۹-۳۵ % سطوح پلاسمایی است.
– اتصال به پروتئین: ۱۵ %
– متابولیسم: پرودراگ به فرم فعال MTIC تبدیل می شود. MTIC نهایتا بصورت CO2 و ۵-aminoimidazole-4-carboxamide (AIC) که یک جزء طبیعی در ادرار است، دفع می شود. ایزوآنزیم های CYP نقش کمی در متابولیسم تموزولامید و MTIC دارند.

– نیمه عمر: متوسط ۸/۱ ساعت ( داروی اولیه )
– زمان رسیدن به پیک پلاسمایی: خوراکی، با معده خالی ۱ ساعت، با معده پر (غذای پرچرب) ۲۵/۲ ساعت
– دفع: ادرار ( ۳۸ %، داروی اولیه ۶ % )، مدفوع ( ۱%> )

منع مصرف تموزولامید

– ازدیاد حساسیت به تموزولامید یا سایر ترکیبات فرمولاسیون
– ازدیاد حساسیت به داکاربازین ( هر دو دارو به MTIC متابولیزه می شود )

عوارض جانبی تموزولامید

– در موارد بدخیمی های CNS تشخیص بین عوارض دارو و عوارض بدخیمی بسیار مشکل است.
– قلبی عروقی: ادم محیطی
– سیستم عصبی مرکزی: سردرد، گیجی، خستگی، بی خوابی، خواب آلودگی، تب، تشنج، فلج یک سویه، اختلال هماهنگی حرکتی، فراموشی، آتاکسی، بی حسی، اضطراب، افسردگی
– پوستی: راش، ریزش مو، خارش، خشکی پوست، آسیب ناشی از رادیوتراپی، قرمزی
– گوارشی: اسهال، تهوع و استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، ورم دهان، اشکال در بلع، تغییر در حس چشایی، افزایش وزن
– خونی: لنفوپنی، ترومبوسیتوپنی، نوتروپنی، لوکوپنی، آنمی
– عصبی عضلانی و اسکلتی: ضعف، بی حسی، درد کمر، اختلال حرکت، درد مفاصل و عضلات
– اندوکرین و متابولیک: افزایش کورتیزول، درد پستان
– ادراری تناسلی: بی اختیاری ادرار، عفونت مجاری ادراری، تکرر ادرار
– چشمی: تاری دید، اختلال بینایی، دوبینی
– تنفسی: فارنژیت، عفونت مجاری تنفسی فوقانی، سرفه، سینوزیت، تنگی نفس
– متفرقه: عفونت ویروسی، واکنش حساسیتی

تداخلات دارویی تموزولامید

– کاربامازپین: سمیت خونی ( آنمی آپلاستیک ) تشدید می شود.
– کوتریموکسازول: سمیت خونی ( آنمی آپلاستیک ) تشدید می شود.
– فنی توئین: سمیت خونی ( آنمی آپلاستیک ) تشدید می شود.
– والپروئیک اسید: کلیرانس تموزولامید را به میزان ۵ % کاهش می دهد.
 تداخل الکل/غذا/گیاه:
– غذا سرعت و میزان جذب دارو را کاهش می دهد.

هشدار ها تموزولامید

– داروی خطرناکی بوده و حین حمل و نقل و از بین بردن بایستی احتیاطات لازم را رعایت نمود.
– ممکن است پنومونی Pneumocystis jirovecii (PCP) رخ دهد. این خطر در افراد دریافت کننده استروئیدها یا رژیم های طولانی مدت افزایش می یابد.
– سرکوب مغز استخوان ممکن است رخ دهد. این خطر در سالمندان و زنان بیشتر است.
– پان سیتوپنی طولانی شونده که منجر به آنمی آپلاستیک می شود می تواند رخ دهد.
– موارد نادری از سندروم میلودیس پلاستیک و بدخیمی های ثانویه شامل لوکمی میلوئید حاد گزارش شده است.
– در بیماران مبتلا به اختلال کلیوی یا کبدی شدید یا احتیاط مصرف شود. در بیماران تحت دیالیز مطالعه ای انجام نشده است.
– افزایش سطح و فعالیت o-6-methylguanine-DNA-methyltranferase(MGMT) در بافت توموری در ارتباط با مقاومت به تموزولامید است. بیماران مبتلا به گلیوبلاستوما بهتر است از ترکیب تموزولامید و رادیوتراپی استفاده کنند.

توصیه های دارویی تموزولامید

– در صورت مصرف با معده خالی میزان تهوع و استفراغ کاهش می یابد. ولی جذب دارو با غذا تغییر می یابد.
– داروهای ضد تهوع مناسب در صورت نیاز تجویز شود.
– کپسول ها نباید باز یا خرد شوند. در صورت باز شدن اتفاقی، از تماس دست با محتویات کپسول خودداری شود.
– فرم IV را طی ۹۰ دقیقه انفوزیون کنید. می توان از طریق لوله ای که سرم سدیم کلراید ۹/۰ % تزریق می شود این دارو را نیز انفوزیون نمود. از تزریق با سایر داروها خودداری شود.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.