101

تیروفیبان چه نوع دارویی است؟

|
0 دیدگاه

طبقه بندی مارتیندل : داروهای قلبی عروقی

موارد مصرف تیروفیبان

 موارد مصرف:

– درمان سندرم کرونر حاد ( مانند آنژین ناپایدار/ انفارکتوس میوکارد بدون افزایش قطعه ST ) همراه با هپارین

 موارد مصرف Unlabaled:

– جهت درمان حمایتی در زمان PCI ( مداخله زیر جلدی ) برای انفارکتوس میوکارد با افزایش قطعه ST استفاده می شود.
– درمان حمایتی بیماری ایسکمیک پایدار قلب ( مثل PCI انتخابی )
تاریخ به روز رسانی: ۱۳۹۵/۰۷/۵

مکانیسم اثر تیروفیبان

– آنتاگونیست برگشت پذیر فیبرینوژن است که به گیرنده GbIIb/IIIa که گیرنده اصلی سطح پلاکت است و در تجمع پلاکتی نقش دارد متصل می شود. طی تزریق وریدی در محیط برون تن، دارو اثر تجمع پلاکتی را بصورت وابسته به دوز و غلظت نشان می دهد.

در صورت تجویز طبق رژیم توصیه شده، بیش از ۹۰ % مهار بعد از انفوزیون ۳۰ دقیقه ای بدست می آید. مهار تجمع پلاکتی بعد از تمام شدن انفوزیون برگشت پذیر است.

فارماکوکینتیک تیروفیبان

– توزیع: ۳۵ % به صورت آزاد
– متابولیسم: بصورت محدود از طریق کبد متابولیزه می شود.
– نیمه عمر: ۲ ساعت
– دفع: ادرار ( ۶۵ % )، مدفوع ( ۲۵ % ) عمدتا به صورت داروی تغییر نیافته
– کلیرانس: در میانسالان به ۲۶-۱۹ % کاهش می یابد.

منع مصرف تیروفیبان

– حساسیت شدید به tirofiban یا سایر ترکیبات فرمولاسیون
– خونریزی فعال داخلی یا سابقه خونریزی طی ۳۰ روز اخیر
– سابقه خونریزی مغزی
– سرطان های مغزی
– ناهنجاری شریانی-وریدی یا آنوریسم
– سابقه ترومبوسیتوپنی بعد از مواجهه اخیر با دارو
– سابقه CVA طی ۳۰ روز اخیر یا سابقه هرگونه سکته هموراژیک
– عمل جراحی وسیع یا ضربه شدید فیزیکی در چند ماه اخیر
– سابقه، علائم یا شواهدی مبنی بر قطع شدگی آئورت
– پرفشاری خون شدید ( فشار سیستولیک بیش از ۱۸۰mmHg و یا دیاستولیک بیش از ۱۱۰mmHg )
– مصرف همزمان یک مهار کننده GbIIb/IIIa تزریقی
– پریکاردیت حاد

عوارض جانبی تیروفیبان

– قلبی عروقی: برش در عروق قلبی، برادی کاردی، ادم
– سیستم عصبی مرکزی: گیجی، واکنش وازوواگ، تب، سردرد
– گوارشی: تهوع
– ادراری تناسلی: درد لگن
– خونی: ترومبوسیتوپنی
– عصبی عضلانی و اسکلتی: درد پا
– متفرقه: تعریق زیاد

تداخلات دارویی تیروفیبان

– داروهای ضد انعقاد: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– کلوپیدوگرل: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– دکستران: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– دی پیریدامول: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– مهار کننده های گیرنده GP IIb/IIIa : اثرات فارماکولوژیک افزایش می یابد. مصرف همزمان ممنوع است.
– هپارین: خطر خونریزی افزایش می یابد. اثر افزایشی بر ACT دارد.
– لووتیروکسین: کلیرانس tirofiban افزایش می یابد.
– NSAIDS: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– امپرازول: کلیرانس tirofiban افزایش می یابد.
– ترومبولیتیک ها: خطر خونریزی افزایش می یابد.
– تیکلوپیدین: خطر خونریزی افزایش می یابد.

هشدار ها تیروفیبان

– خونریزی معمول ترین عارضه درمان با این دارو است.
– در بیماران با پلاکت کمتر از ۱۵۰۰۰۰/mm3 ، بیماران با رتینوپاتی خونریزی دهنده، بیماران دیالیزی مزمن و در ترکیب با داروهای موثر بر انعقاد با احتیاط مصرف شود.
– بیماران مبتلا به اختلال کلیوی شدید نیازمند کاهش دوز هستند.

توصیه های دارویی تیروفیبان

– تزریق داخل وریدی با ابزار و تکنیک استریل باید انجام شود.
– داروهای دیگر به محلول تزریق اضافه نشده و محلول را مستقیما با سرنگ از داخل کیسه خارج نکنید.
– در ارتباط های سری از ظرف های پلاستیکی استفاده نکنید، در صورتیکه اولین ظرف خالی از محلول باشد اینکار باعث ورود هوا و آمبولی می شود.
– ۲۴ ساعت بعد از شروع انفوزیون، محلول استفاده نشده را دور بریزید.
– می تواند با همان کاتتری که هپارین تزریق می شود، تزریق شود.
– tirofiban باید تا غلظت ۵۰mcg/ml رقیق گردد.
– برای آنژین ناپایدار و non ST elevation MI دوز اولیه را طی ۳۰ دقیقه تزریق و سپس انفوزیون را ادامه دهید.
– جهت مداخله زیر جلدی کرونری (PCI) می توان دوز اولیه را طی ۳ دقیقه انجام داد.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.