372

قفل شدن مفصل فک:علت و درمان

|
0 دیدگاه

فک قفل شده یک اصطلاح گسترده برای توصیف هر گونه اختلال در عملکرد اعصاب، عضلات و مفاصل فک است که مانع باز یا بسته شدن دهان می‌گردد.

قفل شدن مفصل فک:علت و درمان

عبارت کلید شدن دهان (تریسموس) اشاره به تشنج ماهیچه‌های فک دارد که بدان معنی است که عضلات در اسپاسم قرار دارند. بنابراین قفل شدن مانع از باز شدن دهان می‌شود به این معنی که دهان در حالت بسته گیر کرده است. این دو عبارت اغلب اشتباه گرفته می‌شوند.

با این حال، تریسموس یک حالت خاص مربوط به سم ترشح شده توسط باکتری کلوستریدیوم تتانی است که بر اعصاب اثر می‌گذارد در نتیجه به اسپاسم عضله، به ویژه ماهیچه‌های فک منجر می‌شود.

عبارت دیگر – فک شل شده- بیانگر مشکل در بسته شدن دهان به هر دلیلی است اما این نیز گاهی اوقات به فک قفل شده اشاره می‌کند به این معنی که دهان در وضعیت باز گیر می‌کند. بنابراین فک قفل شده در اینجا به عنوان یک اصطلاح رایج برای مشکلات مربوط به حرکات فک پایین بحث شده است.

در صورتی که درد یا تنش در دهان خود دارید که مانع از باز کردن کامل فک‌تان می‌شود این احتمال وجود دارد که دچار قفل شدن فک باشید. این اختلال به خودی خود نسبتا بی خطر است، اما شاخصی از برخی مشکلاتی است که ممکن است بسیار مهم باشد.

اگر شک دارید که دچار قفل شدن به عنوان نشانه‌ای از یک اختلال TMJ باشید، بهتر است به یک متخصص با تجربه در تشخیص مناسب TMD مراجعه کنید. هنگامی که قفل شدن فک برای مدت طولانی درمان نشود، اختلالات TMJ می‌تواند باعث اسپاسم‌های عضلانی، التهاب و قفل شدن فک شود.

اگر چه این روند “قفل شدن” ترسناک است، درد ناشی از قفل شدن فک نیز می‌تواند به صورت، گردن و شانه‌ها و در سراسر بدن منتشر شود. قفل شدن فک می‌تواند با سایر علائم جدی همراه باشد و یا به تنهایی رخ دهد. جهت دریافت مشاوره و اطلاع از درمان‌های ما در کلینیک دندانپزشکی دکتر مرادخانی می‌توانید با ما تماس حاصل فرمایید.

قفل شدن فک چیست؟

مشکلی که استخوان‌های فک، مفاصل فک، عضلات یا اعصابی که آن را همراهی می‌کنند تحت تاثیر قرار می‌دهد می‌تواند به مشکل در باز و بسته شدن دهان منجر شود، قفل شدن فک در موارد جزئی در جویدن تاثیر می‌گذارد.

در موارد شدید، توانایی باز و بسته کردن فک به چنان درجه‌ای از سختی می‌رسد که باز کردن یا بستن فک به کل مختل شده است. کلمه تریسموس حالتی را توصیف می‌کند که در آن مشکل و یا عدم توانایی در باز کردن دهان (فک قفل شده) وجود دارد در حالی که فک شل شده بیانگر عدم توانایی در بستن دهان است.

دلایل قفل کردن فک

آسیب

میوزیت التهاب عضلات است و هنگامی که عضلات جونده تحت تاثیر قرار می‌گیرد، ممکن است در موارد شدید به فک قفل شده منجر شود. التهاب نیاز به جراحی گسترده دندان مانند کشیدن دندان عقل دارد.
شکستگی فک که ممکن است پس از ضربه سر قابل توجه همراه با ضرب و شتم، صدمات تصادف یا افتادن رخ دهد.
ورم شریان شقیقه که التهاب عروق است به آرتریت سلول ژانت نیز شناخته می‌شود.
بیماری‌های دهان و دندان، تب، یا بیماری‌های دیگری که دارای علائمی در دهان باشد می‌تواند باعث ایجاد قفل شدگی فک شود.

عفونت

استئومیلیت فک عفونت استخوان (مندیبل یا ماگزیلا) است.
کزاز عضلات که اسپاسم دردناک عضلات به دلیل فعالیت سم باکتری کلستریدیوم تتانی است و نه یک عفونت بافت به خودی خود
پریکورونیت عفونت بافت اطراف دندان تا حدودی پوسیده، اغلب دندان عقل است.
آبسه که تجمع چرک مربوط به عفونت است. در فک قفل شده ممکن است با یک آبسه حفره دندانی، لوزه، پشت حلقی و یا حلق و گلو دیده شود.
تونسیلیت حاد که التهاب لوزه‌ها اغلب همراه با عفونت‌های باکتریایی است.
مواد و داروها
سوکسینیل کولین
بی حس کننده‌ها
مواد مخدر که معمولا با روی هم کشیدن و فشردن دندانها (دندان قروچه) همراه است.
مسمومیت با استریکنین
سم (باکتریایی)
مشکلات مفصل

اختلال عملکرد مفصل گیجگاهی فکی (TMD) یا سندرم TMJ یک اصطلاح گسترده برای بسیاری از شرایطی است که مفصل بین فک و جمجمه را تحت تاثیر قرار است.
دررفتگی فک زمانی که بخشی از فک (آرواره پایین) از موقعیت عادی خود می‌لغزد.
آنکیلوز TMJ مشکل حرکت در مفصل فک است، خشکی مربوطه برخی شرایط مختلف از جمله آرتروز، آسیب یا تغییر شکل مادرزادی (از بدو تولد) است

مشکلات عضله و عصب

عضلات جونده در درجه اول مسئول باز و بسته شدن دهان می‌باشند. این عضلات توسط مغز از طریق سیگنال آزاد شده از طریق اعصاب کنترل می‌شوند. بنابراین مشکلات عصبی منجر به اختلال عملکرد عضلانی می‌شود حتی اگر عضلات به هیچ وجه بیمار نباشند.

بیماری میاستنی گراویس یک بیماری مزمن که با ضعف عضلات ارادی در بدن مشخص می‌شود.
آمیوتروفیک اسکلروز جانبی (ALS یا بیماری لو گرینگ) یک بیماری دژنراتیو که با از دست دادن نورون‌های حرکتی که اعصاب کنترل حرکات می‌باشند، همراه است.
میوزیت در بالا بحث شد.
کزاز عضلات در بالا بحث شد.

درمان قفل شدن فک

دارو

داروهای ضد التهاب بدون نسخه، مانند ایبوپروفن، ممکن است تا حدودی باعث تسکین درد شوند. با پزشک خود در مورد شل کننده‌های عضلانی نسخه ای برای درد شدید صحبت کنید. در صورت وجود مفصل ملتهب، گزینه دیگری که پزشک‌تان ممکن است در نظر بگیرد تزریق کورتیکواستروئید است.

در موارد خاص، پزشک شما ممکن است مسکن، یک داروی ضد افسردگی و یا داروهای ضد اضطراب تجویز کند. مهم است بدانید که، داروها اغلب تنها مشکلات اساسی را برطرف می‌کنند و ممکن است عوارض جانبی ناخواسته داشته باشند.

روش‌های دندانپزشکی

بسیاری از پزشکان در حال حاضر آگاه هستند که دندانپزشکان ویژه آموزش دیده می‌توانند بروز مکرر تریسموس TMJ  را کاهش دهند. این دندانپزشکان ممکن است ایجاد یک بایت (دندانهای نیش) هموارتر با اصلاح خط قرارگیری دندان ها و  یا جایگزینی هر دندان از دست رفته،پر شده و یا روکش که ممکن است باعث نامرتبی دندانهایتان شود را توصیه کنند.

روش‌های جراحی

فقط در شرایط نادر و بسیار شدید ، افراد مبتلا باید کوندیلوتومی یا عمل جراحی جایگزینی مفصل فک با مفصل مصنوعی را درنظر بگیرند. این جراحی‌ها تنها باید به عنوان آخرین راه حل وقتی همه گزینه‌های غیر جراحی دیگر ناتوان شده اند در نظر گرفته شود.

اگر یک پزشک متخصص این توصیه ها را به عنوان اولین قدم مطرح کرد، عاقلانه است که برای دریافت نظر دوم با یک دندانپزشک عصب عضله مشورت شود چون خطر عوارض وجود دارد.

درمان‌های خانگی

از آنجا که قفل شدن فک توسط یک اسپاسم عضلانی ایجاد می‌شود، یک درمان کلیدی آزاد کردن عضله است. چند نفس آهسته و عمیق بکشید و یک کمپرس گرم مرطوب روی صورت خود قرار دهید. پزشک شما می‌تواند برخی از ورزش‌های خاص که عضلات آرواره ها را مورد هدف و کشش قرار می‌دهد توصیه کند.

در برخی از موارد با شروع یک حرکت در جهت افقی فک می‌توان به بازگشت TMJ به محل کمک کرد، با این حال، این عمل باید در حد اعتدال انجام شود. به اندازه کافی آب مصرف کنید. این کار می‌تواند به بازگشت عضلات، بافت نرم و غضروف به حالت بهبود یافته کمک کند و می‌تواند به بدن اجازه بازسازی  خود را بدهد.

شما می‌توانید درد اختلالاتTMJ را با از بین بردن عادات خاص مانند فشار دادن فک و یا دندان قروچه تسکین دهید. هدف کاهش کار کردن ماهیچه‌های فک‌تان باید انجام شود. غذای خود را به قطعات کوچک‌تر برش دهید، مواد غذایی نرم‌تر بخورید و از جویدن آدامس و یا غذاهای جویدنی و چسبنده خودداری کنید.

همچنین، سعی کنید دهان خود را هنگام خمیازه کشیدن و یا آواز خواندن زیاد باز نکنید.

اگر اغلب هنگام صحبت کردن تلفن خود را بین سر و گردن خود قرار می‌دهید، بدانید که این وضعیت می‌تواند به فک و عضلات گردن شما آسیب برساند. برای تسکین مداوم، برخی از مردم دریافته اند که یوگا، ماساژ و مدیتیشن در کاهش علائم آنها مفید هستند.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.