1126

پست و کور چیست؟

|
0 دیدگاه

تفاوت بین کلاهک یا “کور” دندان و “پست و کور” (post and core) که به آن کلاهک و میله نیز گفته می‌شود در عملکرد آنهاست.

پست و کور چیست؟

به این معنی که کلاهک تنها، برای بازسازی ساختار دندان استفاده می‌شود در حالی که سیستم کلاهک و میله (پیچ فلزی که در شکل بالا در داخل مجرای ریشه قرار گرفته است میله یا پست نام دارد) علاوه بر این کار، کلاهک را نیز به دندان تثبیت می‌کند.

کلاهک را برای هر دندانی می‌توان ساخت اما کلاهک و  میله تنها برای دندانی ساخته می‌شود که تحت عصب‌کشی قرار گرفته است.

شکل- در تصویر بالا بخش مربعی شکل مرکز دندان، ترمیم کلاهک یا کور بوده و میله فلزی که در مجرای ریشه قرار گرفته است پست نام دارد که برای اتصال محکم بین کلاهک و دندان استفاده میشود.

آیا همیشه به میله نیاز است؟

به ‌طور کلی اگر بیش از نیمی از تاج طبیعی دندان (بخش سفید رنگ دندان که بالای سطح لثه قرار دارد) از بین رفته باشد، میله یا پست برای کمک به اتصال کلاهک به دندان لازم است.

اگر بیش از نیمی از تاج دندان هنوز باقی مانده باشد، احتمالاً خود کلاهک کافی بوده و نیازی به میله نیست.

توجه داشته باشید که میله نقشی در استحکام و تقویت دندان ایفا نمی‌کند. بلکه برعکس، تحقیقات نشان داده‌ اند نه تنها با کمک میله تقویتی برای دندان ایجاد می‌شود بلکه ممکن است دندان تضعیف شده و خطر شکستگی آن بیشتر شود.

با این حال این به این معنی نیست که استفاده از میله خوب نیست بلکه میله را باید تنها به عنوان نگهدارنده و متصل کننده کلاهک به دندان در نظر گرفت. بنابراین اگر ساختار طبیعی دندان به اندازه کافی باشد، نیازی به استفاده از میله وجود ندارد.

روش نصب کلاهک و میله

در صورتی که تنها کلاهک استفاده می‌شود:

دندانپزشک مواد ترمیمی ( آمالگام یا باندینگ) را بر روی دندان قرار می‌دهد . این کار مشابه پر کردن دندان است. در این فرآیند ممکن است از پیچ کوچکی برای پین کردن ترمیم دندان استفاده شود. هدف نهایی آماده کردن دندان برای دریافت روکش است.

ترکیب نهایی دندان و ترمیم کلاهک به طور کلی باید از نظر اندازه و شکل مشابه حالتی باشد که دندان طبیعی بدون آسیب ‌دیدگی باید داشته باشد.

در صورتی که کلاهک و میله استفاده می‌شود:

ابتدا دندانپزشک با استفاده از دریل دندانپزشکی، فضای مناسبی برای میله ایجاد می‌کند. این سوراخ معمولاً داخل یکی از مجاری ریشه دندان واقع شده است که در مرحله مهر و موم کردن دندان در عصب‌ کشی پر شده است. ابعاد میله کاملاً مطابق با سوراخ ایجاد شده در دندان است.

میله در سوراخ قرار گرفته و با باندینگ یا چسب مخصوص در جای خود محکم می‌شود. پس از این که میله محکم شد، ترمیم دندانی بر روی انتهای بیرون زده میله قرار می‌گیرد. در آخر کلاهک به کمک میله و ساختار باقی مانده دندان در جای خود محکم و تثبیت می‌شود.

اتمام بازسازی دندان

پس از این که کلاهک و میله یا کلاهک تنها بر روی دندان قرار گرفت، روکش ساخته و بر روی دندان نصب می‌شود.

انواع میله

– جنس مرسوم مورد استفاده برای ساخت میله، فلز (استیل، تیتانیوم و فلزات ریخته‌گری) است. اما امروزه از سرامیک، زیرکونیا و فیبر کربنی نیز برای این منظور استفاده می‌شود.

– میله‌ های انعطاف‌ پذیر یا سخت: ماهیت انعطاف ‌پذیر فیبر کربنی از این مزیت برخوردار است که هنگام خم شدن ریشه دندان تحت اعمال نیرو، میله نیز انعطاف داشته و خم می‌شود بنابراین احتمال شکستن ریشه دندان کاهش می‌یابد.

با این حال تکنیک باندینگ (bonding ) مورد استفاده برای چسباندن میله به جای خود، تکنیک حساسی است بنابراین قرار دادن میله سخت در ریشه با استفاده از چسب معمولی دندانپزشکی (cement) نتایج قابل پیش بینی تری ارائه می‌کند.

– فلزی یا سفید رنگ: ماهیت شفاف و سفید رنگ سرامیک (زیرکونیا) و برخی انواع فیبرهای مورد استفاده برای ساخت میله از مزیت زیبایی برخوردار است. ماهیت تیره و کدر میله های فلزی می‌تواند رنگ روکش تمام سرامیک شفافی که بر روی دندان قرار می‌گیرد را تحت تأثیر قرار داده و از زیبایی آن بکاهد .

این موضوع به خصوص در مورد دندان‌های جلوئی که دائماً در معرض دید قرار دارند، از اهمیت ویژه‌ ای برخوردار است.

– پیش‌ ساخته یا ریخته‌ گری: هنگامی که میله فلزی در جای خود قرار می‌گیرد، دندان‌پزشک می‌تواند انتخاب کند از انواع پست و کور پیش ساخته استفاده کند یا ریخته ‌گری. انواع ریخته‌ گری به صورت یک تکه واحد ( پست و کور سر هم) بوده و در لابراتوار دندانپزشکی ساخته می‌شوند.

کاشت این انواع کلاهک و میله مستلزم دو جلسه بود و معمولاً هزینه بیشتری دارد. کلاهک و میله پیش ‌ساخته گزینه ارزان‌تری بود و ظرف یک جلسه آماده و استفاده می‌شود .

مطالعات نشان می‌دهد هر یک از انواع کلاهک و میله معایب و مزایای خاص خود را داشته و نرخ موفقیت آنها برابر است. مثلاً در پژوهشی که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد نرخ موفقیت نوع ریخته‌ گری، ۹۰ در صد و پیش ساخته ۹۴ در صد گزارش شد. در پژوهش دیگری موفقیت آن تا ده سال پس از درمان به ترتیب ۸۳ در صد و ۸۵ در صد گزارش شد.

1 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.