412

شرح بیماری اسهال مسافرتی

|
0 دیدگاه
اجاره آپارتمان مبله ارزان

اسهال مسافرتی یکی از اختلالات دستگاه گوارش محسوب میشود که معمولا منجربه شل شدن مدفوع و درد شکم میگردد.

شرح بیماری اسهال مسافرتی

این بیماری در اثر خوردن مواد غذایی آلوده یا نوشیدن آب آلوده بوجود می آید. خوشبختانه اسهال مسافرتی در اغلب موارد جدی نمیباشد و تنها وضعیت ناخوشایندی را در پی دارد.

هنگام بازدید از مکانی که از لحاظ اقلیمی، شرایط اجتماعی یا استانداردهای بهداشتی با محل زندگیتان تفاوت دارد، امکان ابتلا به اسهال مسافرتی نیز افزایش میابد.

توجه و مراقبت در خوردن و آشامیدن حین سفر، خطر ابتلا به اسهال مسافرتی را کاهش میدهد. چنانچه حین سفر به اسهال مسافرتی دچار شوید، مشکلتان بدون درمان خاصی برطرف خواهد شد. با این حال بهتر است حین سفر، داروهای تائید شده از جانب پزشک را همراه داشته باشید.

نشانه ها

اسهال مسافرتی

اسهال مسافرتی معمولا بصورت ناگهانی حین سفر بروز میابد و پس از مدت کوتاهی بهبود میابد. این بیماری در اغلب موارد، بدون نیاز به درمان، در عرض ۱ الی ۲ روز رو به بهبودی میگذارد و پس از گذشت ۱ هفته کاملا برطرف میشود.
شایعترین علائم و نشانه های اسهال مسافرتی عبارتند از:

–    مدفوع کردن شل بیش از ۳ مرتبه در روز (شروع ناگهانی)
–    نیاز فوری برای اجابت مزاج
–    تهوع
–    استفراغ
–    تب

در برخی موارد فرد دچار دهیدراسیون (کم آبی بدن) متوسط تا شدید، استفراغ مداوم، تب بالا، مدفوع خونی و درد شدید شکم یا معقد میشود. چنانچه این علائم و اسهال بیش از چند روز ادامه یافت، به پزشک مراجعه کنید.

زمان مناسب مراجعه به پزشک

در اغلب موارد اسهال مسافرتی طی گذشت چند روز، خودبخود برطرف میگردد. چنانچه بغیر از باکتری، اورگانیزم های دیگر نیز شیوع یابد، ممکن است علائم و نشانه ها مدت بیشتر بطول بیانجامند. در چنین مواردی بهتر است به پزشک مراجعه کنید و داروهایی را که وی برایتان تجویز مینماید مصرف کنید.

چنانچه دچار کم آبی شدید، استفراغ مداوم، مدفوع خونی یا تب بالا شدید یا علائم بیش از چند روز برطرف نشد، فورا به پزشک مراجعه کنید. چنانچه به کشور دیگری سفر کرده اید، بهتر است در این شرایط به سفارت یا کنسولگری کشور خودتان مراجعه کنید تا به راحتی بتوانید با یک متخصص که به زبان شما صحبت میکند، مشورت کنید.

بطور ویژه نسبت به اسهال مسافرتی کودکان محتاط باشید، زیرا این بیماری در کودکان در مدت زمان کوتاهی منجربه کم آبی شدید میشود. چنانچه کودکتان بیحال است و دارای علائم زیر میباشد فورا او را به یک مرکز درمانی منتقل کنید:

–    استفراغ مداوم
–    مدفوع خونی یا اسهال شدید
–    تب بالای ۳۹ درجه
–    خشکی دهان یا گریه بدون اشک
–    بیحالی، چرت و خواب آلودگی غیر معمول
–    کاهش حجم ادرار (مانند کمتر خیس شدن پوشک نوزاد)

علل

ممکن است اسهال مسافرتی در اثر استرس ناشی از سفر یا تغییر رژیم غذایی بوجود آید. اما در اکثر موارد یک عامل عفونی منجربه بروز اسهال مسافرتی میگردد.

معمولا پس از مصرف غذا یا آب آلوده به موجودات زنده موجود در مدفوع، اسهال مسافرتی بروز میابد. این موجودات زنده شامل باکتری های مختلف، ویروس ها و انگل ها میباشند که وارد دستگاه گوارش شده و بر مکانیسم های دفاعی چیره میشوند، و در نتیجه منجربه بروز علائم و نشانه های اسهال مسافرتی میگردند.

شایعترین عامل اسهال مسافرتی، باکتری و سم روده ای ایشریکیا کولی (ETEC) است. این باکتری ها به پوشش روده میچسبند و سمی را منتشر میسازند که منجربه اسهال و درد شکم میشود.

اما علت اینکه خود بومیان آن محل یا کشور در معرض ابتلا به این بیماری قرار ندارند این است که بدنشان به وجود باکتری عادت کرده و نسبت به شیوع آن مصون شده اند.

عوامل تشدید

هرساله میلیونها مسافر بین المللی به اسهال مسافرتی مبتلا میشوند. مقاصد مخاطره انگیز در ابتلا به اسهال مسافرتی، بسیاری از مناطق آمریکای جنوبی و مرکزی، مکزیک، آفریقا، خاورمیانه و بسیاری از مناطق آسیا بشمار میروند.

سفر به شرق اروپا و جزایر کارائیب از جمله مناطق مخاطره انگیز در این زمینه محسوب میشوند. اما خطر ابتلا به این بیماری در شمال و غرب اروپا، ژاپن، کانادا، استرالیا، نیوزلند و ایالات متحده بسیار کم است.

گروه های خاصی از مردم بیشتر در معرض ابتلا به اسهال مسافرتی قرار دارند. این گروه ها عبارتند از:

–    جوانان
–    افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف
–    افراد مبتلا به دیابت یا بیماری التهابی روده
–    افرادیکه داروهای مسدود کننده اسید یا آنتی اسید مصرف میکنند
–    افرادیکه در فصول خاصی سفر میکنند

پیامدهای مورد نظر

از آنجاییکه در طول ابتلا به اسهال مسافرتی، مایعات، املاح و مواد حیاتی فراوانی از دست میرود، ممکن است مشکل دهیدراسیون (کم آبی بدن) به خصوص در سالمندان، کودکان و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف بروز یابد که این وضعیت بسیار خطرناک است.

کاهش شدید مایعات ناشی از اسهال میتواند سبب بروز عوارض جدی از جمله آسیب به ارگان ها، شوک و کما گردد. علائم و نشانه های کم آبی شامل خشکی شدید دهان، تشنگی شدید، کاهش دفع ادرار، ادرار نکردن و ضعف شدید میباشد.

آمادگی برای ملاقات پزشک

چنانچه از اسهال شدید که بیش از چند روز طول کشیده است، یا اسهال خونی رنج میبرید به یک پزشک مراجعه کنید. چنانچه به کشور دیگری سفر کرده اید، بهتر است در این شرایط به سفارت یا کنسولگری کشور خودتان مراجعه کنید تا به راحتی بتوانید با یک متخصص که به زبان شما صحبت میکند مشورت کنید.

از علائم دیگری که در صورت بروز باید به پزشک مراجعه کنید، میتوان به تب بالای ۳۹ درجه، استفراغ مداوم، علائم کم آبی شدید، گرفتگی عضلات، کاهش دفعات ادرار و خستگی اشاره کرد.

چنانچه در صورت بازگشت از سفر همچنان از اسهال مسافرتی رنج میبرید، جهت تشخیص و درمان به پزشک مراجعه کنید.

در اینجا برای کمک به شما به برخی اطلاعات اشاره شده است.

اطلاعاتی که باید از قبل جمع آوری شوند

–    دستورالعمل های پیش از ملاقات با پزشک. پیش از مراجعه به پزشک روش های خود درمانی را بررسی کنید.
–    سابقه علائم. همه علائم و نشانه هایی را که تجربه کرده اید به همراه مدتشان یادداشت کنید.
–    سابقه پزشکی. فهرستی از اطلاعات پزشکی مهم از جمله بیماری ها، داروها، ویتامین ها و مکمل هایتان تهیه کنید.
–    سوالاتی که از پزشک میپرسید. از قبل سوالاتی را که قرار است از پزشکتان بپرسید، یادداشت کنید.

سوالاتی که توصیه میشود حین مراجعه به پزشک از وی بپرسید به شرح زیر است:

–    چه چیزی سبب بروز علائم شده است؟
–    آیا علت احتمال دیگری برای بروز علائم وجود دارد؟
–    چه آزمایشاتی لازم است؟
–    چه روش درمانی را توصیه میکنید؟
–    آیا ممکن است داروها دارای عوارض جانبی باشند؟
–    من به بیماری دیگری نیز مبتلا هستم. چطور میتوانم در آن واحد هر دو بیماری را درمان کنم؟
–    امن ترین راه جهت مصرف آب کدام است؟
–    چه محدودیت هایی را در رژیم غذایی باید دنبال کنم؟ و برای چه مدت؟
–    پس از شروع درمان، چقدر طول میکشد تا بهبودی حاصل شود؟
–    آیا این بیماری مسری است؟ چگونه میتوانم خطر ابتلا به بیماری را در دیگران کاهش دهم؟
–    چگونه میتوانم خطر ابتلا به این بیماری را در آینده کاهش دهم؟

بعلاوه میتوانید سوالات دیگری را که خودتان آماده کرده اید از پزشکتان بپرسید.

انتظارات شما از پزشک

ممکن است پزشکتان سوالات متععدی از شما بپرسد. آمادگی برای پاسخ به این سوالات نوعی بهره برداری از زمان در مراجعه به پزشک تلقی میشود. ممکن است پزشک سوالات زیر را از شما بپرسد:
–    علائم و نشانه هایتان چیست؟
–    اولین بار چه زمانی علائم بروز یافت؟
–    آیا اخیرا به سفر رفته اید؟
–    به کجا سفر کرده اید؟
–    آیا علائمتان کمتر شده یا وخیم تر شده است؟
–    آیا در مدفوعتان متوجه وجود خون شده اید؟
–    آیا به علائم کم آبی هم دچار شده اید؟
–    چه درمانهایی را تابحال امتحان کرده اید؟
–    آیا باردار هستید؟
–    آیا به بیماری دیگری نیز مبتلا هستید؟

درمان و دارو

از آنجاییکه اسهال مسافرتی خودبخود بهبود میابد، به مداخله پزشکی نیازی نمیباشد. مهمترین مساله در بروز چنین امری، مصرف مایعات سالم و مطمئن (آب و آبمیوه های نگهداری شده در بطری و قوطی) میباشد. چنانچه بهبودی حاصل نشد، میتوانید جهت تخفیف علائم، داروهای زیر را مصرف نمایید.

–    عوامل ضد تحرک. این عوامل شامل لوپرامید و داروهای محتوی دیفنوکسیلات میباشد. اما برای سالمندان، کودکان و زنان باردار توصیه نمیشود.

–    بیسموت ساب سالیسیلات (پپتو بیسمول). این دارو را میتوانید بدون نسخه تهیه کنید. این دارو تعداد دفعات مدفوع را کاهش میدهد و دوره بیماری را کوتاه تر میسازد. اما برای کودکان و زنان باردار و افرادیکه به مصرف آسپرین حساسیت دارند توصیه نمیشود.

–    آنتی بیوتیک ها. چنانچه در یکروز بیش از ۴ مرتبه مدفوع شل داشتید یا با علائم شدیدی چون تب یا خون و چرک یا موکوس موجود در مدفوع همراه بود، پزشک مصرف یک دوره آنتی بیوتیک را تجویز خواهد نمود.

پیش از رفتن به مسافرت در خصوص داروهای مناسب در زمینه اسهال با پزشکتان مشورت کنید تا در طول سفر نیازی به خرید داروهای اسهال نباشد. برخی از داروهای موجود در کشورهای دیگر مطمئن و امن نمیباشند. حتی در ایالات متحده برخی از این داروها ممنوع میباشند.

پیشگیری از دهیدراسیون (کم آبی بدن)

سعی کنید در طول سفر مایعات فراوان بنوشید. محلول خوراکی ORS بهترین جایگزین برای مایعات از دست رفته بشمار میرود. چنانچه چنین محصولی در دسترس نمیباشد، در مواقع ضروری میتوانید با مخلوط کردن مواد زیر، یک محلول آبرسانی بسازید:
–    نصف قاشق چایخوری نمک
–    نصف قاشق چایخوری جوش شیرین
–    ۴ قاشق غذاخوری شکر
–    ۱ لیتر آب آشامیدنی سالم

سبک زندگی و مراقبت در خانه

چنانچه در طول سفر به اسهال مسافرتی مبتلا شدید، از مصرف کافئین و فرآورده های لبنی خودداری نمایید. این مواد، علائم بیماری را افزایش میدهند یا سبب از دست رفتن مایعات بیشتری میگردند. در عوض سعی کنید مایعات بیشتری بنوشید.

از بطری های آب معدنی، کمپوت های میوه، چای کمرنگ، سوپ رقیق، نوشابه بدون کافئین و نوشیدنی های ورزشی استفاده کنید تا مایعات و مواد معدنی از دست رفته بدن جبران شود. برای اینکه اسهال بهبود یابد، سعی کنید یک رژیم کربوهیدراتی ساده (بیسکوئیت شور، غلات شیرین، موز، پوره سیب، نان برشته یا تست، برنج، سیب زمینی و نودل) را دنبال کنید.

پیشگیری

نکات تغذیه ای

قانون کلی هنگام سفر به کشور دیگر این است: مواد غذایی را بجوشانید، بپزید، پوست بگیرید یا از خوردن آن صرف نظر کنید. این چند نکته را جهت کاهش خطر بیمار شدن بخاطر داشته باشید:
–    مواد غذایی را از فروشندگان دوره گرد خریداری نکنید.
–    از مصرف شیر و فرآورده های لبنی پاستوریزه نشده مانند بستنی خودداری نمایید.
–    از مصرف گوشت، ماهی و صدف خام یا نیم پز اجتناب کنید.
–    از نگهداری مواد غذایی مانند سس در درمای اتاق بپرهیزید.
–    غذایی را مصرف کنید که بخوبی پخته و بصورت گرم سرو شده باشد.
–    میوه و سبزیجاتی را مصرف کنید که قابل پوست گرفتن باشند (مانند موز، پرتقال و آووکادو) و از مصرف انواع سالاد و میوه های غیر قابل پوست گرفتن مانند انگور و انواع توت ها خودداری کنید.
–    بخاطر داشته باشید که الکل موجود در مشروبات الکلی، شما را در مقابل آب و یخ آلوده مصون نمیسازد.

دنبال کردن نکات زیر

در اینجا فهرستی از روش های مختلف جهت کاهش خطر ابتلا به اسهال مسافرتی آمده است:
–    پیش از استفاده، از تمیز و خشک بودن ظروف اطمینان حاصل کنید.
–    همیشه دستان خود را قبل از صرف غذا بشویید. در صورتیکه شرایط برای شستشوی دست فراهم نمیباشد، از یک ضد عفونی کننده الکلی، با حداقل ۶۰% الکل، استفاده نمایید.
–    بدنبال مواد غذایی باشید که تماس کمتری با دست دارند.
–    مانع فرو بردن دست کودکان در دهانشان شوید.
–    از آب آشامیدنی جهت نوشیدن و مسواک زدن استفاده نمایید.

سایر اقدامات پیشگیرانه

بطور کلی کارشناسان بهداشت و سلامت عمومی، مصرف آنتی بیوتیک را در پیشگیری از اسهال مسافرتی توصیه نمیکنند، زیرا این امر به رشد و نمو باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک کمک میکند.

آنتی بیوتیک ها بدن را در مقابل ویروس ها و انگل ها محافظت نمیکند و به مسافران احساس امنیت کاذبی را القا میکنند. مصرف آنتی بیوتیک ها همچنین بروز عوارض جانبی ناخوشایندی چون خارش پوست، حساسیت پوست نسبت به نور خورشید و عفونت قارچی واژن را افزایش میدهد.

برخی پزشکان جهت اقدام پیشگیرانه، مصرف پپتو بیسمول را پیشنهاد میکنند. با این حال این دارو را بیش از ۳ هفته مصرف ننمایید.  چنانچه به مصرف آسپرین حساسیت دارید، باردار هستید یا داروی ضد انعقادی دیگری مصرف میکنید، به هیچ وجه این دارو را مصرف نکنید.

عوارض جانبی بیخطر پپتو بیسمول شامل سفید شدن زبان و سیاه شدن مدفوع میباشد. در برخی موارد مصرف این دارو به ندرت سبب بروز یبوست، تهوع، وز وز و زنگ زدن گوش میگردد.

اجاره آپارتمان مبله ارزان
0 پسندیده شده

از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.