250

چرا کودک من درست نمی خوابد؟

|
0 دیدگاه

اگر برای خواباندن کودک خود هر شب بامشکل مواجه هستید باید بدانید که این فقط مشکل شما نیست.

چرا کودک من درست نمی خوابد؟

تقریبا یک چهارم از کودکان زیر ۵ سال مشکل خواب دارند. امتناع کردن از خواب یا راه رفتن در خواب، گاهی هر دو با هم مشکلات رایج خواب کودکان هستند.

وقتی کودک شما در خواب راه می رود، مسلما این مساله در الگوی خواب شما هم تاثیر می گذارد و ممکن است منجر به افسردگی شما بشود.

از چه روش های خواباندن می توان کمک گرفت؟

به کار بردن روش هایی که در ادامه ذکر می کنیم، می تواند به شما کمک کند تا فرزند خود را که حدود ۶ هفته سن دارد، راحت تر بخوابانید. در اجرای این راه ثابت قدم باشید و روش ها آن را حتی در تعطیلات نیز اجرا کنید.

•    با روحیه شاد و سرزنده در طول روز به کودک خود غذا بدهید و در طول شب نیز با آرامش و سکوت این کار را انجام دهید. این کار کمک می کند تا ساعت بدن فرزند شما تنظیم شود و تفاوت روز و شب را درک کند.

•    به فرزند خود این اجازه را بدهید از ۶ هفته گی تا ۸ هفته گی، خودش بخوابد. وقتی او خواب آلوده اما هنوز بیدار است او را زمین بگذارید و به پشت بخوابانید. اگر همیشه سعی کنید فرزندتان را شیر یا او را تکان بدهید تا بخوابد، او به این کار عادت می کند و دیگر نمی تواند خودش به تنهایی بخوابد. بنابراین، این مساله کاملا به شما بستگی دارد.

•    یک عادت خوابی مشخص تعیین کنید. سعی کنید این عادت کوتاه و ساده باشد. مثلا او را حمام کنید، پوشکش را عوض کنید، لباس راحت تنش کنید و برای او آواز بخوانید یا قصه تعریف کنید. حتی می توانید با فرزند خود حرف بزنید. مطمئن شوید اتاق خواب کودک شما بهترین مکان برای استراحت اوست. بهتر است این کارها بیشتر از ۴۵ دقیقه طول نکشند.

•    وسایل مطمئنی همچون پتو یا بالشتک های شکل دار به او بدهید. بد نیست چند دقیقه ای آنها را نزدیک خود نگه دارید تا بوی شما را به خود بگیرند. اگر به فرزند خود شیر می دهید می توانید مقدار از شیر سینه خود را روی یک تکه پارچه بچکانید.

کودکان شامه بویایی قوی دارند و هنگامی که وحشت زده از خواب می پرند، استشمام بوی شما می تواند آنها را آرام کند.

•    اگر فرندتان ۴ یا ۵ ماهه است به او اجازه دهید راحت گریه کند. اگر بعد از زمین گذاشتن او، کودکتان گریه می کند حتما به او توجه کنید. به آرامی او را نوازش کنید و سعی کنید حرف های خوب بزنید تا به آرامی بخوابد. آرام اما قوی باشید. اتاق را ترک کنید و حدود ۲ تا ۵ دقیقه منتظر بمانید و سپس دوباره به فرزند خود سر بزنید.

این کار را چندین بار تکرار کنید تا او آرام بخوابد. می توانید فاصله زمانی را در هر بار سر زدن، بیشتر کنید.

•    اگر دوست دارید فرزندتان در رختخواب شما بخوابد، او را در آغوش بگیرید. او را آرام کنید و او به خوبی متوجه می شود که زمان خواب فرارسیده است. او را در کنار خود بخوابانید و نوازش کنید، خودتان را به خواب بزنید و سعی کنید به او بفهمانید که زمان خواب است. اگر فرزند شما ۶ ماهه یا کوچک تر است، بهتر و مطمئن تر است درون ننو در کنار تخت شما بخوابد.

•    روش های آرام کننده کودک خود را با همسر خود نیز در میان بگذارید. به این ترتیب، می توانید با کمک هم به خواباندن فرزند خود اقدام کنید. اگر فرزندتان به اندازه کافی بزرگ شده است دیگر به شیر دادن شبانه او نیازی نیست و کودک می تواند به واسطه پدر خود نیز بخوابد.

•    در طول روز می توانید با در آغوش گرفتن کودکتان به او احساس امنیت و آرامش بدهید. اگر هنگام شب از خواب بیدار شد، سعی کنید دلیل آن را پیدا کنید. آیا پوشکش خیس شده است؟ آیا لباس خوابش راحت است؟ سردش شده است و … .

تصور کنید که بچه‌ها گریه نمی‌کرند . در این صورت ما راهی برای شناختن نیاز‌های فرزندمان نداشتیم. نیاز‌هایی مثل گرسنگی، درد ، بیماری یا فقط نیاز به بغل کردن. با شنیدن صدای گریه بچه در بدن والدین هورمون استرس ترشح می‌شود که منجر به بالا رفتن فشار خون ، طپش قلب  و کشش عضلات می‌شود و فرد سعی میکند تا گریه را برطرف کند.

گریه تماس بچه با والدین را افزایش داده و علاقه دو طرف را افزایش می‌دهد. زمانی که بچه شروع به صحبت کردن می‌کند، گریه بچه هم کاهش پیدا می کند. پسر‌ها به علت ناشناخته  بیشتر از دخترها گریه می‌کنند.

شدت و شکل گریه:

بیشترین شدت گریه در سه ماه اول زندگی است و پس از آن تقریبا مدت گریه نصف می‌شود.از بدو تولد تا ۶ هفتگی مدت گریه افزایش پیدا می کند و سپس تا ۶ ماهگی کمتر می‌شود.۴۰% شیر‌خوران گریه هنگام عصر دارند. بین ۶ تا ۱۲ ماهگی گریه شبانه بیشتر می‌شود.

مدت گریه:

متوسط زمان گریه کردن بچه‌ها :
۲ ساعت در شبانه روز در سه ماه اول زندگی
یک ساعت در روز در ۴ تا ۱۲ ماهگی

نکات اولیه که در گریه بچه باید به خاطر داشته باشید:

*      گریه بچه تقصیر بچه نیست. بچه با این کار نیاز خودش را نشان می‌دهد و دلیلی بر این که بخواهد والدینش را کنترل کند نیست.

*      تقصیر شما نیست. نشان نمی‌دهد که والدین بی‌کفایت هستند.

*      نشانه ای از این که بعد‌ها بچه اختلال رشد خواهد داشت یا بد اخلاق خواهد شد ندارد.

0 پسندیده شده
معصومه حیدری
از این نویسنده

بدون دیدگاه

جهت ارسال پیام و دیدگاه خود از طریق فرم زیر اقدام و موارد زیر را رعایت نمایید:
  • پر کردن موارد الزامی که با ستاره آبی مشخص شده است اجباری است.
  • در صورتی که سوالی را در بخش دیدگاه مطرح کرده باشید در اولین فرصت به آن پاسخ داده خواهد شد.